zanik

ZA zanik to zmniejszenie rozmiaru tkanki lub narządu. Komórki w dotkniętym obszarze tracą objętość i masę. Może to mieć zarówno przyczyny fizjologiczne, jak i patologiczne.

Co to jest atrofia?

Objawy i objawy atrofii zależą od dotkniętego narządu. Zanik mięśni charakteryzuje się zmniejszeniem rozmiaru jednej z dwóch kończyn.
© metamorworks - stock.adobe.com

Atrofia to zanik tkanki spowodowany zmniejszeniem liczby komórek w tkankach i narządach. Prowadzi to do częściowego lub całkowitego zmniejszenia rozmiaru dotkniętej tkanki lub narządu. Jest to możliwe dzięki apoptozie, czyli zaprogramowanej śmierci komórki.

Rzeczywisty kształt dotkniętego obszaru można zachować lub zmienić w przypadku atrofii. Przyczynami atrofii mogą być złe odżywianie, mutacje, słabe krążenie krwi, znaczne zmniejszenie podaży nerwów, nieużywanie mięśni lub nadmierna śmierć komórek. Atrofia może być fizjologiczna, patologiczna, wpływać na cały system lub być ograniczona.

Fizjologicznie zachodzi to w procesie wzrostu człowieka i umożliwia niezbędne zmiany w organizmach. W przeciwieństwie do atrofii patologicznej zanik ten jest konieczny i pełni ważną funkcję wzrostu. Do pewnego stopnia patologiczna redukcja tkanki jest odwracalna, to znaczy odwracalna do normalnej wielkości.

przyczyny

Atrofia ma wiele różnych przyczyn, które mogą mieć zarówno charakter fizjologiczny, jak i patologiczny. Forma patologiczna wynika z braku równowagi między budową i niszczeniem konstrukcji. Zanik wieku ma podłoże genetyczne, a moment jego wystąpienia zależy od wieku chorego i kondycji narządów.

Niektóre narządy wcześnie spełniły swoje zadanie i wcześnie ulegają rozpadowi. Ta atrofia nazywa się inwolucją. Po osiągnięciu dojrzałości płciowej grasica ulega atrofii i zastąpieniu przez tkankę tłuszczową. Szpik kostny również zmienia się w trakcie życia. W dzieciństwie w całej jamie szpikowej występuje miąższ krwiotwórczy, czyli czerwony szpik. Wraz z wiekiem czerwony szpik kostny zanika w większości miejsc i jest również zastępowany przez tkankę tłuszczową.

Obkurczanie się tkanki w jajnikach wywołuje menopauzę u kobiet. Produkcja nasienia u mężczyzn również jest zmniejszona, ale pozostaje częściowo zachowana. Zanik głodowy powoduje zmniejszenie ogólnej tkanki tłuszczowej, mięśni szkieletowych i sercowych oraz narządów wewnętrznych. W tym przypadku atrofia umożliwia dostarczanie energii, podczas gdy spożycie pokarmu jest znacznie zmniejszone. Nieużywany mięsień również ulega atrofii, co ma miejsce głównie u pacjentów w podeszłym wieku obłożnie chorych.

Nazywa się to atrofią braku aktywności. Silne zmniejszenie dopływu krwi i nerwów może również prowadzić do śmierci komórek po dłuższym czasie i jest nazywane atrofią niedoboru energii. Zanik ciśnieniowy jest spowodowany przewlekłym uciskiem na narządy lub kości. Wraz z wiekiem w mózgu mogą rozwinąć się pewne formy atrofii, które poprzez rozpad strukturalny mogą powodować choroby, takie jak choroba Parkinsona, demencja i choroba Alzheimera.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciw paraliżowi mięśni

Objawy, oznaki i dolegliwości

Objawy i objawy atrofii zależą od dotkniętego narządu. Zanik mięśni charakteryzuje się zmniejszeniem rozmiaru jednej z dwóch kończyn. Powoduje to trudności w chodzeniu i utrzymaniu równowagi. Dotknięty obszar jest oszołomiony, opuchnięty i mrowiący. Twarz jest osłabiona i trudno jest jeść i mówić. Pacjent odczuwa zmęczenie na całym ciele.

W najgorszym przypadku mięśnie są sparaliżowane. Atrofia jajników wprowadza menopauzę. Początkowe objawy to bezsenność, zmiany cyklu i wahania nastroju. Poziom hormonów estrogenowych spada, a hormony stresu rosną. Wiele kobiet skarży się na uczucie ucisku i napięcia w piersi tuż przed miesiączką.

Wreszcie nie ma miesiączki. Zanik narządów prowadzi do utraty lub ograniczenia ich funkcji. W przypadku atrofii wzrokowej nerw wzrokowy jest poważnie uszkodzony. Powoduje to utratę wzroku, a nawet ślepotę.

Diagnoza i przebieg

Ponieważ atrofia może wpływać na każdą tkankę i narząd, diagnoza i przebieg choroby są różne. Zmniejszenie liczby i wielkości komórek można określić mikroskopowo. Do pewnego stopnia atrofia jest odwracalna.

Komplikacje

W atrofii patologicznej zachodzi brak równowagi między odkładaniem się a rozpadem struktur komórkowych, co prowadzi do różnych powikłań i zaburzeń zdrowotnych. To zmniejszenie liczby i wielkości komórek może wpływać na każdy organ w ciele. Zanik jajników, który zwiastuje menopauzę objawami takimi jak zaburzenia snu, uczucie napięcia w piersiach i wahania nastroju, przebiega bez komplikacji do całkowitego zatrzymania miesiączki.

Mężczyźni często cierpią na atrofię jąder. Z drugiej strony atrofia mózgu jest skomplikowana i nie można jej wyleczyć, ale można ją spowolnić jedynie poprzez indywidualne podejście terapeutyczne. W rezultacie może wystąpić demencja, choroba Alzheimera i Parkinsona. W najgorszym przypadku zanik mięśni prowadzi do trudności w poruszaniu się i koordynacji.

Dotknięte obszary mięśniowe wykazują oznaki paraliżu i zaburzeń wrażliwości, trudno jest jeść i mówić, a pacjent odczuwa oznaki zmęczenia. W zależności od nasilenia powikłań zanik mięśni można leczyć za pomocą terapii ruchowej i leków stymulujących krążenie krwi. Zanik wieku to genetyczny rozpad tkanki, który zależy od wieku i rozmieszczenia narządów pacjenta.

U rosnących ludzi niektóre struktury narządów i komórek przedwcześnie spełniły swoje zadanie. Dlatego dochodzi do przedwczesnej atrofii, zwanej inwolucją. Zniszczone struktury zastępowane są tkanką tłuszczową. Ten genetycznie uwarunkowany proces wpływa również na szpik kostny wraz z wiekiem. Ponieważ atrofia starości jest procesem naturalnym, leczenie nie jest konieczne.

Kiedy należy iść do lekarza?

Jeśli podejrzewa się atrofię, należy jak najszybciej porozmawiać z lekarzem rodzinnym. W zależności od rodzaju i ciężkości atrofii różne znaki ostrzegawcze wskazują na ciężki przebieg. Jeśli masz trudności z chodzeniem i utrzymaniem równowagi, możesz mieć zanik mięśni. Należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Na podstawie badania mikroskopowego lekarz może określić zanik iw razie potrzeby bezpośrednio rozpocząć leczenie.

Wizyta u lekarza jest szczególnie pilna, jeśli do wymienionych objawów dołączą się obrzęk i ból lub dotknięty obszar nagle stanie się odrętwiały lub bardzo wrażliwy na dotyk. Najpóźniej, gdy pojawiają się trudności z jedzeniem i mówieniem oraz ogólne oznaki zmęczenia, należy zgłosić się do lekarza z zanikiem mięśni.

Jeśli podejrzewasz zanik jajników, wskazana jest wizyta u ginekologa. Niezależnie od atrofii należy również wyjaśnić typowe objawy, takie jak zaburzenia snu, wahania nastroju i skurcze menstruacyjne. Osłabienie wzroku lub nawet ślepota wskazuje na zanik nerwu wzrokowego, który należy natychmiast leczyć.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Nie każdą atrofię można leczyć. W niektórych przypadkach można to tylko spowolnić, jak w przypadku atrofii mózgu. W zależności od formy i przyczyny atrofii należy zapobiegać dalszemu rozpadowi tkanki i stymulować metabolizm. Aby zapobiec dalszej utracie mięśni i stawów, dotknięty obszar należy leczyć fizjoterapią.

Pomagają tu terapia ruchowa, pozycjonowanie i chłodzenie. W terapii lekowej można stosować leki przeciwbólowe lub pobudzające krew. Zmniejszony przepływ krwi jest często przyczyną atrofii. Jeśli przyczyną zmniejszonego przepływu krwi jest niedociśnienie ortostatyczne, skuteczne mogą być pończochy podtrzymujące i zwiększone spożycie soli.

Chorobę Parkinsona można leczyć lekami dopaminergicznymi, które hamują rozkład dopaminy. W takim przypadku postęp choroby zostanie spowolniony. Lekarstwo nie jest jeszcze możliwe. Atrofia głodu zwykle dotyka wielu części ciała. W takim przypadku zbliża się długa terapia. Należy zwiększyć spożycie pokarmu i przywrócić równowagę metaboliczną.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie atrofii jest indywidualne i zależy od przyczyny. Ogólnie jednak uważa się je za mniej tanie. W najgorszym przypadku postęp obkurczania się tkanek nie może zostać zatrzymany przy obecnych możliwościach medycznych.

Postępuje nieustannie, aż do całkowitego zniknięcia tkanki. Zależy to od dotkniętego obszaru i uszkodzonej tkanki. Następują konsekwencje i dalsze upośledzenia stylu życia.

W niektórych postaciach choroby celem leczenia jest jak najdłuższe opóźnienie postępu degradacji tkanek. Jednocześnie oferowane są terapie z ukierunkowanym treningiem w celu utrzymania określonych funkcji fizycznych. W farmakoterapii efekty uboczne i dodatkowe objawy choroby są łagodzone w sposób ukierunkowany, aby poprawić jakość życia chorego.

W przypadku atrofii nie oczekuje się wyleczenia ani pełnego wyzdrowienia. Obecnie, zgodnie ze stanem nauki i medycyny, nie ma wystarczających możliwości wyleczenia przyczyn zaniku. Jeśli terapia jest generalnie odrzucana, stan zdrowia stopniowo się pogarsza.

Skargi ogromnie zwiększają i obniżają ogólny dobrobyt. Często bez pomocy nie da się już poradzić sobie w życiu codziennym. Dzięki opiece medycznej pacjentowi można zagwarantować przedłużenie życia, ponieważ wpływa to na proces rozkładu tkanki.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciw paraliżowi mięśni

zapobieganie

Nie można zapobiec utrwalonej genetycznie atrofii. W formie fizjologicznej nie jest to również konieczne. Zanikowi patologicznemu można zapobiegać poprzez regularne ćwiczenia, zdrową dietę i unikanie toksycznych substancji i hormonów. W przypadku pacjentów obłożnie niezbędne są środki fizjoterapeutyczne.Ponadto zbilansowana dieta zapewnia odpowiednie zaopatrzenie wszystkich narządów w energię.

Opieka postpenitencjarna

Atrofia obejmuje kurczenie się tkanki lub organu. Często nie ma lekarstwa na tę chorobę. Rokowanie jest niekorzystne, zwłaszcza z przyczyn genetycznych. Dlatego też opieka kontrolna nie może mieć na celu zapobiegania nawrotom choroby. Chodzi raczej o wspieranie pacjenta w życiu codziennym i eliminowanie powikłań.

Ważne jest, aby spowolnić postęp. Lekarze zwykle przepisują w tym celu fizjoterapię. Stymulują przemianę materii i poprzez odpowiednie ćwiczenia hamują rozpad w niektórych obszarach ciała. Jednak w zależności od przyczyny, leki mogą również zapobiegać postępowi choroby. Ostatecznym celem jest powstrzymanie degradacji tkanek.

Osoby chore na zaawansowanym etapie często potrzebują pomocy w życiu codziennym. Praktyki zawodowej już prawie nie ma. Powikłania występują głównie w przypadku niestosowania terapii. Atrofia obejmuje regularne wizyty u lekarza. Pacjenci mogą samodzielnie podjąć działania, aby powstrzymać atrofię niegenetyczną.

Ważne są środki zapobiegawcze, takie jak regularne ćwiczenia i zróżnicowana dieta. Należy unikać alkoholu i nikotyny. Organizm nie buduje odporności po pojedynczym zakażeniu. Choroba w większości dziedziczna jest możliwa w różnych częściach ciała.

Możesz to zrobić sam

Ponieważ atrofia może mieć wiele przyczyn, w tym styl życia osoby dotkniętej chorobą lub przyczyny patologiczne, środki samopomocy są tylko częściowo skuteczne. Nie ma więc godnych uwagi opcji, z których mogą skorzystać osoby dotknięte atrofią genetyczną. Nawet w przypadku bardzo zaawansowanej atrofii, w której utracono już dużo tkanki, środki ograniczają się do spowolnienia rozpadu pozostałej tkanki.

Jednak atrofię często można spowolnić lub odwrócić, jeśli osoby dotknięte chorobą dostosują swoją dietę. Należy znacznie zwiększyć podaż składników odżywczych, przy czym metabolizm musi zostać aktywowany w taki sposób, aby działał wydajnie. Trzeba więc stworzyć zbilansowaną dietę, która jednocześnie dostarcza więcej składników odżywczych (i kalorii) niż potrzeba.

Niewystarczające krążenie krwi może również prowadzić do atrofii. Tu pomagają masaże, ćwiczenia i unikanie substancji uszkadzających naczynia krwionośne. Należą do nich alkohol i tłuszcze trans. Należy zachęcać do uprawiania sportów lekkich, dbając o ochronę stawów i mięśni. Mało używane mięśnie i stawy, które są szczególnie dotknięte zanikiem, należy nadal poruszać i masować, co oznacza, że ​​osoba zainteresowana musi samodzielnie kontynuować zabiegi fizjoterapeutyczne.