Hemipareza

Tak jak Hemipareza to niepełny paraliż jednej połowy ciała. Jest to objaw poważnej choroby podstawowej wywołanej uszkodzeniem przeciwnej strony mózgu. W przypadku paraliżu należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Co to jest niedowład połowiczy?

Niedowład połowiczy może dotyczyć ludzi w każdym wieku. Przyczyny są różne i mogą prowadzić do paraliżu rąk, nóg lub mięśni twarzy, języka i ust.

Hemipareza jest zawsze spowodowana uszkodzeniem mózgu. Jeśli lewa połowa mózgu jest dotknięta chorobą, paraliż występuje w prawej połowie ciała. Jeśli z drugiej strony prawa półkula jest uszkodzona, mięśnie lewej półkuli są sparaliżowane. Im cięższe i uporczywe zaburzenie oraz im większy obszar mózgu dotknięty chorobą, tym wyraźniejsze są objawy.

Przyczyną niedowładu połowiczego mogą być zaburzenia ruchu, rozwój spastyczności, zmniejszona wrażliwość na dotyk i ból lub w najgorszym przypadku poważne zaburzenia psychiczne.

przyczyny

Najczęstszą przyczyną niedowładu połowiczego jest brak tlenu w mózgu. Może to być wywołane zaburzeniem krążenia w naczyniach krwionośnych lub krwawieniem do mózgu.

Jeśli w wyniku tego dochodzi do uszkodzenia kory mózgowej, impulsy odpowiedzialne za ruch nie są już bez zakłóceń przekazywane z mózgu przez rdzeń kręgowy do nerwów. Udar występuje nie tylko w zaawansowanej dorosłości, ale może również dotknąć dzieci. Oprócz porażenia jednostronnego można zaobserwować zaburzenia widzenia i mowy, a także zawroty głowy, a czasem silny ból głowy.

Innymi przyczynami niedowładu połowiczego mogą być urazy mózgu spowodowane wypadkami, choroby zapalne, takie jak zapalenie opon mózgowych lub zapalenie mózgu, lub rzadziej guzy mózgu. Tutaj paraliż nie pojawia się nagle, ale rozwija się w ciągu godzin, dni lub nawet tygodni.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Niedowład połowiczy objawia się przede wszystkim ograniczeniem ruchu lewej lub prawej strony ciała. Napięcie mięśni po stronie porażonej (sparaliżowanej) jest albo za słabe, albo za silne. W rezultacie osoba dotknięta chorobą nie może się już normalnie poruszać. Jej ruchy są nieskoordynowane lub nadmierne.

Często można stać lub chodzić pomimo niedowładu (niecałkowitego paraliżu), podczas gdy dotknięta ręka prawie nie może być używana. Pomimo możliwości samodzielnego wstawania lub poruszania się z pomocą, wielu hemiplegików ma problemy z równowagą lub koordynacją. Niedowład połowiczy lub hemiplegia zwykle wpływa na mięśnie twarzy, tak że osoba dotknięta chorobą może kapać śliną z kącika ust, nie zauważając tego.

Nawet przy uśmiechu kąciki ust nie mogą być uniesione symetrycznie. Nic więc dziwnego, że mogą wystąpić zaburzenia mowy. Niestety, niektórzy pacjenci doświadczają podwójnego widzenia, ponieważ mięśnie poruszające dotkniętą chorobą gałkę oczną są częściowo sparaliżowane. Czasami zdarzają się zaburzenia czucia.

Powierzchnie, temperatury lub przedmioty są postrzegane niedokładnie. Może się zdarzyć na przykład, że dana osoba nie czuje, kiedy gorąca zupa zalewa mu rękę. Pojawiające się oparzenia nie mogą być później wyjaśnione.

Diagnoza i przebieg

Ponieważ niedowład połowiczy jest tylko objawem, a nie chorobą niezależną, należy najpierw ustalić przyczynę, aby móc rozpocząć skuteczną terapię.

Neurolog może wyciągnąć wnioski na temat choroby podstawowej na podstawie wywiadu medycznego i czasowego wystąpienia paraliżu (nagłe z udarem i krwotokiem mózgowym, podstępne z zapaleniem i guzami). Badanie neurologiczne sprawdza nerwy czaszkowe, refleks, wrażliwość na dotyk oraz siłę rąk i nóg.

Dodatkowo bada się tętnicę szyjną i ocenia napięcie w szyi. Aby uwidocznić zmiany patologiczne w mózgu, neurolog stosuje metody obrazowania, takie jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny (MRI) lub angiografia w celu wyjaśnienia niedowładu połowiczego.

Komplikacje

Niedowład połowiczy może powodować różne komplikacje. Jednostronne porażenie może początkowo prowadzić do wycieńczenia i osłabienia, któremu często towarzyszą ciężkie zaburzenia motoryczne całego ciała. W przebiegu choroby narządy wewnętrzne i zewnętrzne mogą być również dotknięte i uszkodzone na różne sposoby.

W łagodnych przypadkach paraliż osłabia poczucie równowagi, a ruchliwość jest upośledzona. W ciężkich przypadkach dochodzi do zapalenia płuc i zakrzepicy w sparaliżowanych kończynach oraz upośledzenia narządów wydalniczych, a także z szeregiem innych powikłań. Ponadto wydajność intelektualna może spaść w kontekście niedowład połowiczy.

W zależności od nasilenia paraliżu możliwe jest również zapalenie stawów. Dalsze powikłania wynikają z leżenia: owrzodzenia (odleżyny), infekcje i przykurcze dróg moczowych, sztywność stawów, zanik mięśni i epilepsja. Niedowład połowiczy może również prowadzić do zakrzepów krwi i silnego bólu w dotkniętych częściach ciała z powodu paraliżu i towarzyszących mu zaburzeń krążenia.

Może to prowadzić do udaru lub rozprzestrzeniania się choroby. To, czy iw jakim stopniu wystąpią te wtórne objawy, zależy od ciężkości niedowładu połowiczego i leczenia choroby podstawowej. Wczesne leczenie może zwykle zapobiec poważnym powikłaniom.

Kiedy należy iść do lekarza?

Jeśli masz niedowład połowiczy, powinieneś natychmiast zgłosić się do lekarza. W najgorszym przypadku paraliż może pozostać trwały i nie można go już leczyć. Wczesna diagnoza zawsze ma pozytywny wpływ na dalszy przebieg choroby. W przypadku niedowładu połowiczego należy skonsultować się z lekarzem, jeśli nagle i bez szczególnego powodu wystąpi ciężki paraliż. W większości przypadków występuje również paraliż twarzy.

Osoby dotknięte chorobą cierpią również na zaburzenia ruchu i koordynacji, a co za tym idzie na znaczne ograniczenia w ich codziennym życiu. Zaburzenia widzenia lub zaburzenia mowy również wskazują na chorobę i zawsze powinny zostać zbadane przez lekarza, jeśli wystąpią nagle i nie ustępują same. Może to zapobiec trwałemu wystąpieniu tych zakłóceń.

Badanie i leczenie może wykonać neurolog. W nagłych przypadkach lub w przypadku poważnych dolegliwości można również odwiedzić szpital. Dalsze leczenie zwykle zależy od dokładnej przyczyny niedowładu połowiczego i możliwości pacjenta.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Terapia niedowład połowiczy ma na celu przede wszystkim przywrócenie pacjentowi i utrzymanie niezależności poprzez różnorodne ćwiczenia. Leczenie zależy przede wszystkim od choroby podstawowej.

Jeśli przyczyną objawów paraliżu jest udar, pacjentowi natychmiast podaje się koagulanty rozpuszczające krew. Krwawienie zwykle wymaga operacji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się na otaczającą tkankę. Niedowład połowiczy wywołany zapaleniem opon mózgowych lub zapaleniem mózgu jest leczony antybiotykami lub lekami przeciwwirusowymi.

Guz można ewentualnie usunąć chirurgicznie. Może być również konieczna chemioterapia i / lub radioterapia. Po ostrym leczeniu pacjent zwykle otrzymuje program rehabilitacji składający się z fizjoterapii, terapii zajęciowej i logopedii w drugim etapie. Zastosowanie ortezy jest idealne do walki z paraliżem kończyn. Obiecujące są również zabiegi toksyną botulinową lub operacje.

Innym podejściem jest terapia przymusowego użycia, w której zdrowe kończyny są unieruchamiane w celu przeniesienia pacjenta do sparaliżowanych kończyn. Hemiparezie często towarzyszy silne uczucie strachu. Dlatego zaleca się psychoterapię.

Perspektywy i prognozy

Należy dokonać rozróżnienia między osobami, które już cierpiały na niedowład połowiczy zaraz po urodzeniu, a osobami, u których choroba rozwinęła się w wyniku udaru. Pierwsza grupa nie ma szans na wyzdrowienie. Chociaż terapie pokazują, jak radzić sobie w życiu codziennym, pomoc pozostaje niezbędna przez całe życie.

Druga grupa może się poprawić, ale to zależy od pewnych warunków. Jednostronne porażenie po udarze prowadzi do zróżnicowanych szans na wyzdrowienie. Zasadniczo prawdopodobieństwo wyzdrowienia wzrasta, gdy pacjenci są jeszcze dość młodzi, a stopień ciężkości jest niski. Zaburzenia ruchowe można zminimalizować dzięki terapii indywidualnej.

Obszary nerwowe mogą się wtedy przekształcić. Jednak wysiłek jest wielki. Regresja może zająć miesiące lub lata. Inni ludzie mogą poprawić swoje uczucia, ale pozostają zależni od pomocy na całe życie.

Chorzy mogą sami podjąć kroki w celu poprawy rokowań. Udowodniono naukowo, że alkohol i papierosy nie są lecznicze. Zamiast tego pacjenci powinni stosować zdrową i zbilansowaną dietę. Należy zredukować nadwagę. Ruch powinien odbywać się w granicach tego, co jest możliwe.

zapobieganie

Ponieważ niedowład połowiczy w większości przypadków jest wywoływany przez udar, należy zwalczać czynniki ryzyka, takie jak wysokie ciśnienie krwi lub zwapnienie naczyń krwionośnych. Zdrowy tryb życia ze zbilansowaną dietą i wystarczającą ilością ruchu zapobiega otyłości i ma decydujący wpływ na utrzymanie zdrowia. Jeśli naczynia krwionośne są już zwężone przez złogi lub występują zaburzenia krążenia mózgowego, konieczne jest podanie leków.

Opieka postpenitencjarna

W zależności od przyczyny niedowładu połowiczego konieczne są różne działania kontrolne. Jeśli niedowład połowiczy jest spowodowany guzem, chemioterapia lub radioterapia jest często przeprowadzana w ramach dalszej opieki. Jeśli jednostronny paraliż został wywołany przez zakrzep (zakrzepicę), lekarze przepisują leki rozrzedzające krew. Działają one prewencyjnie i zapobiegają powstawaniu dalszych zakrzepów.

Fizjoterapia jest integralną częścią skutecznej opieki pooperacyjnej, aby przywrócić jak największą ruchomość sparaliżowanych mięśni. Poprzez specjalne ćwiczenia ruchowe należy przywrócić pacjentowi wysoki stopień niezależności. Im wcześniej i intensywniej rozpocznie się fizjoterapia, tym skuteczniej można odtworzyć sparaliżowane obszary. Jednak pełne wyleczenie jest rzadko możliwe.

Jeśli niedowład połowiczy wpłynął również na mięśnie twarzy, terapia mowy jest również częścią dalszej opieki. Celem jest zwiększenie zrozumiałości mowy. Jeśli skurcze utrzymują się pomimo fizjoterapii lub terapii mowy, czasami stosuje się Botox w celu rozluźnienia mięśni. To łagodzi konwulsyjne ataki.

Pacjent po niedowładzie połowiczym często musi w trakcie oceny wykazać zdolność do prowadzenia pojazdów, ponieważ niedowład połowiczy może prowadzić do objawów niepowodzenia. Ponieważ niedowład połowiczy wiąże się nie tylko z ograniczeniami fizycznymi, ale także z dużym stresem psychicznym, często prowadzona jest psychoterapia towarzysząca.

Możesz to zrobić sam

W przypadku niedowładu połowiczego zwykle nie ma możliwości bezpośredniej samopomocy lub możliwości samodzielnego leczenia. Chorobie można zapobiec tylko częściowo, prowadząc zdrowy tryb życia. Obejmuje to zdrową dietę i wystarczającą aktywność fizyczną. Przede wszystkim należy unikać nadwagi, aby nie wywołać niedowładu połowiczego.

Ponieważ osoby dotknięte tą chorobą cierpią na ciężki paraliż, a tym samym na ograniczenia życiowe, są zależne od pomocy rodziny i przyjaciół. Miłość i opieka nad pacjentem mają bardzo pozytywny wpływ na przebieg choroby i mogą również łagodzić dolegliwości psychologiczne lub im zapobiegać.

W wielu przypadkach warto również skontaktować się z innymi chorymi lub psychologiem, aby porozmawiać o możliwym przebiegu choroby. W ten sposób można również rozwiązać możliwe uczucia strachu. Szczególnie w przypadku dzieci konieczne są szczegółowe dyskusje na temat konsekwencji niedowładu połowiczego.

Ponieważ choroba wpływa również negatywnie na poczucie równowagi pacjenta, powinien on używać pomocy do chodzenia, aby uniknąć dalszych urazów. W przypadku napadu padaczkowego należy natychmiast powiadomić lekarza ratunkowego. Zainteresowaną osobę należy ułożyć w stabilnej pozycji bocznej i uspokoić do momentu wejścia.