w inwolucja embriogeneza to podstawowy ruch gastrulacji. Ponadto w medycynie inwolucja często oznacza naturalną regresję tkanki wraz z wiekiem. W patofizjologii termin ten wiąże się z patologiczną regresją zdolności i tkanek.
Co to jest inwolucja?
W medycynie termin inwolucja jest używany do opisania procesu zwyrodnieniowego, w którym poszczególne tkanki lub narządy „kurczą się”. Inwolucja to proces fizjologiczny związany z wiekiem. Na przykład różne narządy są aktywne tylko przez ograniczony czas i naturalnie cofają się po swojej aktywnej fazie. Dotyczy to na przykład żeńskiej macicy i żeńskich gruczołów sutkowych, które po urodzeniu dziecka ulegają naturalnemu regresowi.
Ta definicja różni się od definicji embriologicznej. W embriologii inwolucja jest fazą gastrulacji. Podczas gastrulacji tzw. Blastula wywraca się na lewą stronę, tak że rozwijają się trzy liścienie. Wcześniej bakterie pęcherza moczowego tworzyły się w tzw. Blastulacji.
Inwolucja jest drugim z pięciu podstawowych ruchów gastrulacji. Przyszła endoderma, czyli część wewnętrznego liścienia, zwija się podczas inwolucji.
Funkcja i zadanie
Inwolucja ma w medycynie różne znaczenia. Głównym znaczeniem w medycynie stosowanej jest naturalna i zamierzona degeneracja. W tym kontekście tkanka cofa się podczas inwolucji, która fizjologicznie musi być aktywna tylko przez określony czas.
Na przykład podczas inwolucji głosu kobiecy głos spada po menopauzie z powodu wyższego poziomu testosteronu. Testosteron rozszerza krtań tak, że podstawowa intonacja podczas mówienia jest obniżona.
Od około 40 roku życia oczy są dotknięte inwolucją. Rezultatem jest prezbiopia, która jest szczególnie widoczna podczas czytania bez okularów. Inną formą inwolucji jest utrata słuchu, która pojawia się stopniowo od około 20 roku życia. Wynalazki językowe pojawiają się również u osób starszych.
Z powodu naturalnych strat komórek w pozapiramidowym układzie nerwowym głos obniża się podczas wymowy, a artykulacja słabnie. Po utracie komórek w piramidalnym układzie nerwowym następuje również spowolnienie wymowy. Zaburzenia wyszukiwania słów i łagodna demencja są również naturalną inwolucją z fizjologicznego punktu widzenia.
Z drugiej strony, inwolucja embriogenna jest podstawowym ruchem gastrulacji. Podczas gastrulacji wgłobienie obejmuje potencjalną endodermę atakującą wewnętrzną jamę blastuli, znaną jako blastocoel. Część zewnętrznej ściany jest wywrócona na lewą stronę z powodu deformacji komórek. Po tym procesie następuje inwolucja, podczas której potencjalna endoderma zwija się. Następnie dochodzi do wnikania w sensie inwazji komórkowej przyszłej endodermy.
Podczas późniejszej delaminacji komórki blastuli wiążą komórki endodermy z blastocelem. Podczas ostatniego ruchu, epibolizmu, przyszła ektoderma przerasta potencjalną endodermę w jajach bogatych w żółtko.
Choroby i dolegliwości
Zaburzenia inwolucji embriogennej mogą skutkować wadami rozwojowymi, a nawet spowodować śmierć dziecka. Zarodek od początku gastrulacji jest niezwykle wrażliwy na szkodliwe substancje. Zaburzenia żołądka mogą odpowiadać na przykład sirenomelii lub potworniakom kości ogonowej. Ponadto zrosłe kończyny, anomalie kręgosłupa, brak nerek lub zniekształcone narządy płciowe mogą być spowodowane zaburzeniami żołądka. Zaburzenia gastrulacji są często związane z zaburzeniami neurulacji, ponieważ te dwie fazy czasami nakładają się pod koniec gastrulacji.
Inwolucja ma wiele innych skojarzeń z patofizjologii i niekoniecznie musi być rozumiana w sensie embriologicznym w związku z chorobami. Związkiem patofizjologii jest np. Patologiczna demencja, która może wystąpić w kontekście choroby Alzheimera, ale także w kontekście alkoholizmu czy choroby Parkinsona. Afazja rozumiana jako patologiczna utrata mowy jest również typowa dla tych chorób i odpowiada w najszerszym znaczeniu patologicznej inwolucji.
Ponieważ wszystkie wymienione objawy są w pewnym stopniu zjawiskiem inwolucji wieku naturalnego, rozpoznanie jest mniej lub bardziej trudne. Aby odróżnić naturalną inwolucję języka i pamięci od zjawiska patologicznego, dostępne są różne środki diagnostyczne. W tym przypadku najbardziej wiarygodnym i standardowym środkiem diagnostycznym jest tzw. Badanie przesiewowe z wykorzystaniem kompleksowych standardowych testów. W świecie niemieckojęzycznym najczęściej stosowanym testem do takiego badania jest poznawcze minimalne badanie przesiewowe. Ponadto CAMDEX z krajów anglojęzycznych jest teraz dostępny w Niemczech. Standardowy test został opracowany w Cambridge i mierzy nie tylko inteligencję językową, ale także inteligencję niewerbalną osób starszych, aby móc lepiej ocenić inwolucje.
Nie należy lekceważyć wczesnej diagnostyki chorób zwyrodnieniowych, takich jak choroba Alzheimera i Parkinsona, z kilku powodów. Praktykowanie metod może na przykład opóźnić przebieg choroby w przypadku rozpoznania choroby Alzheimera lub Parkinsona. Ponadto leki są obecnie w stanie niemal zatrzymać przebieg choroby lub przynajmniej spowolnić ją na wiele lat.
