Intensywna opieka

Plik Intensywna opieka zajmuje się diagnostyką i terapią chorób i stanów zagrażających życiu. Jest ściśle powiązany z medycyną ratunkową, ponieważ stosuje się intensywne zabiegi medyczne w celu utrzymania funkcji życiowych. Podstawową troską jest zachowanie życia pacjenta, a diagnoza jest na razie drugorzędna.

Co to jest medycyna intensywnej terapii?

W Niemczech intensywna terapia nie została do tej pory jasno wytyczona, ponieważ nie obejmowała oddzielnego obszaru specjalistycznego, ale została przypisana do różnych podobszarów: anestezjologii, chirurgii, chorób wewnętrznych, neurochirurgii, neurologii, pediatrii i kardiochirurgii. Obecnie istnieje „interdyscyplinarny specjalista medycyny anestezjologicznej i intensywnej terapii”.

W służbie zdrowia rośnie liczba ośrodków intensywnej terapii, intensywnej terapii, anestezjologii, intensywnej terapii i opieki pośredniej, które działają pod specjalistyczną nazwą „Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii”. Personel pielęgniarski posiada specjalistyczne przeszkolenie „pielęgniarki anestezjologii i intensywnej terapii”.

Zabiegi i terapie

Trzy główne aspekty medycyny intensywnej terapii to monitorowanie, wentylacja i procedury inwazyjne. Monitorowanie rejestruje życiowe funkcje pacjenta poprzez tworzenie i rejestrowanie jego danych fizycznych. Obejmuje to monitorowanie czynności serca, ciśnienia krwi, wysycenia tlenem w różnych przedziałach, ciśnienia wewnątrzczaszkowego (ICP), centralnego ciśnienia nerwowego (CVP) i ciśnienia w tętnicy płucnej (PAP).

Kontrole laboratoryjne są dokładnie ustawione i natychmiast rozpoznają usterki, na które lekarze mogą szybko zareagować. Wentylacja jest połączona z ochroną dróg oddechowych. Odbywa się to poprzez tracheotomię lub intubację dotchawiczą. Warunkiem uzyskania dostępu do jam ciała i naczyń są zabiegi inwazyjne. Są stosowane w procedurach wymiany narządów, takich jak dializa, pozaustrojowe natlenianie i ciągłe monitorowanie. Lekarze intensywnej medycyny i personel pielęgniarski pracują na oddziale intensywnej terapii, w znieczuleniu, terapii bólu, medycynie ratunkowej, opiece pośredniej, w ratownictwie i na izbie przyjęć.

Pacjenci, u których występuje stan zagrażający życiu lub których stan może stanowić zagrożenie, są przyjmowani na oddział intensywnej terapii. Nie tylko poważne choroby prowadzą do intensywnego monitorowania medycznego i terapii, ale także stany po wysoce inwazyjnych operacjach. Ogólnie rzecz biorąc, należy przedstawić korzystne rokowanie, ponieważ celem jest przywrócenie funkcji życiowych i związanego z tym zdrowia lub osiągnięcie stanu w dużej mierze autonomicznego pacjenta. Nieuleczalne stany i choroby nie prowadzą do oddziału intensywnej terapii, ale do medycyny paliatywnej.

Intensywna terapia lecząca podstawowe zaburzenia oddychania, równowagi elektrolitowej, hemostazę (krzepliwość krwi), różne stany wstrząsu (septyczne, anafilaktyczne, hipowolemiczne, kardiologiczne) oraz ciężkie zaburzenia świadomości. Również w przypadku złożonych obrazów klinicznych, takich jak zatrucia, zakażenia ogólne, urazy głowy, zapalenie otrzewnej, zapalenie trzustki, choroby neurologiczne (np. Udar, ciężkie zapalenie opon mózgowych, krwawienie mózgowe, przełomy mięśniowe, krwotok podpajęczynówkowy, delirium tremens), choroby serca, niewydolność wielonarządowa i choroba nerek za niewydolność płuc odpowiadają lekarze intensywnej terapii.

Diagnostyka i metody badań

Do potwierdzenia rozpoznania służą wszystkie badania obrazowe i endoskopowe (zdjęcia rentgenowskie, ultrasonografia, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa). Medycyna intensywnej terapii nie jest synonimem medycyny urządzenia. Raczej lekarze i specjaliści medyczni z różnych zawodów medycznych współpracują ze sobą, aby opiekować się pacjentami. Oprócz zabiegów i terapii, które są znane również z normalnych oddziałów, medycyna intensywnej terapii wykorzystuje dużą liczbę nowoczesnych urządzeń do realizacji koncepcji leczenia.

Aby lekarze intensywnej terapii mogli monitorować funkcje życiowe swoich pacjentów, takie jak tętno, zawartość tlenu, oddychanie, aktywność mózgu, krążenie i aktywność innych narządów, są podłączeni do urządzeń monitorujących (monitorów). Funkcje życiowe są rejestrowane przez czujniki pomiarowe w postaci elektrod i czujników, które przekazują te dane do monitora monitorującego za pośrednictwem przewodów. Tam zapisane dane są oceniane i wyświetlane jako krzywa. Urządzenia monitorujące posiadają akustyczną i optyczną sygnalizację alarmową. Ze względów bezpieczeństwa te intensywne urządzenia medyczne reagują na najmniejsze zmiany. Ponadto lekarze i personel pielęgniarski prowadzą regularne i osobiste obserwacje.

Linie infuzyjne są kolejnymi ważnymi instrumentami w intensywnej opiece medycznej, ponieważ wielu pacjentów wymaga leków lub sztucznego odżywiania. To zaopatrzenie odbywa się poprzez terapię infuzyjną. Aby umożliwić podanie odpowiedniego leku, lekarze wprowadzają cewnik do żyły pacjenta. Pożywki i leki dostarczane są do organizmu plastikowymi rurkami. Pacjenci, którzy nie mogą samodzielnie spożywać jedzenia, są karmieni przez zgłębnik żołądkowy. Te rurki do karmienia są wprowadzane do żołądka przez przełyk. Wielu pacjentów intensywnej opieki medycznej czasami potrzebuje cewnika moczowego do drenażu moczu. Mocz przepływa przez cewnik do cienkiej plastikowej rurki, która zapewnia bezpieczne odprowadzanie moczu do miski zbiorczej. Respiratory pomagają pacjentowi oddychać.

Pacjent jest podłączony do respiratora za pomocą rurki (węża do wentylacji), która jest umieszczana nad ustami w tchawicy. W ten sposób tlen z respiratora dociera do płuc. Pacjent nie może mówić podczas tego dopływu do płuc.Jeśli jednak jest przytomny i przystępny, możliwa jest komunikacja za pośrednictwem tablic lub języka migowego. Urządzenia do hemodializy i hemofiltracji (sztuczne nerki) są stosowane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zastępują zaburzoną naturalną czynność nerek i umożliwiają niezbędne przemycie krwi. Urządzenia te usuwają z organizmu produkty przemiany materii, nadmiar płynów, pozostałości leków i inne zanieczyszczenia. Połączenie między urządzeniem a krążeniem krwi pacjenta odbywa się za pomocą cewników, które doprowadzają krew do urządzenia w celu oczyszczenia, a następnie zwracają ją pacjentowi.

Uzupełnieniem tych inwazyjnych metod monitorowania jest nieinwazyjne monitorowanie układu sercowo-naczyniowego za pomocą EKG i monitorowania ciśnienia krwi, a także pomiaru temperatury ciała i wysycenia tlenem. Należy dokonać rozróżnienia między inwazyjnymi metodami pomiaru centralnego ciśnienia żylnego, pomiaru ciśnienia tętniczego krwi i cewników do tętnicy płucnej. Urządzenia laboratoryjne pomagają również lekarzom w zbieraniu często wymaganych wartości, takich jak stan kwasowo-zasadowy, gazometria, hemoglobina i elektrolity w badaniach w miejscu opieki.

Lekarze intensywnej terapii stosują leki przeciwbólowe (przeciwbólowe), przeciwarytmiczne (zaburzenia rytmu serca), antidotum (antytoksyna, odtrutka), zakaźne środki znieczulające, katecholaminy (adrenalina, dopamina), środki zwiotczające, uspokajające (odprężające), przeciwhipotoniczne (przeciw miejscowo znieczulające), Ciśnienie krwi) i przeciwskurczowe / wagolityki (Buscopan, siarczan atropiny). Pacjenci na oddziałach intensywnej opieki medycznej są narażeni na dziesięciokrotnie większe ryzyko infekcji niż pacjenci na normalnych oddziałach. Sprzyjającymi czynnikami są wiek, choroba podstawowa, choroby współistniejące, zły stan odżywienia i zaburzenia świadomości.

Z punktu widzenia terapii wiele środków może przełamać barierę odpornościową pacjenta. Dlatego istnieją niezwykle wysokie wymagania dotyczące sterylnego i aseptycznego środowiska. Z tego powodu stacje są wyposażone w system zamków, w którym przebierają się pracownicy i ewentualnie upoważnieni goście.

Personel medyczny nosi maskę na twarz, aby zapobiec infekcjom kropelkowym i specjalną odzież do okolic. Dłonie stanowią największy rezerwuar przenoszenia i dlatego muszą być w stu procentach sterylne. Pacjenci z zaatakowanym układem odpornościowym trafiają do specjalnych oddziałów izolacyjnych. Wszystkie używane narzędzia muszą być również całkowicie sterylne i sterylne.