Audiologia dziecięca

Plik Audiologia dziecięca zajmuje się zaburzeniami słuchu, głosu, połykania i mówienia u dzieci oraz zaburzeniami rozwoju języka. Audiologia dziecięca wraz z foniatrią tworzy niezależny obszar specjalistyczny, którym do 1993 roku zarządzano jako podobszar medycyny uszu, nosa i gardła (ENT).

Zarówno audiologia dziecięca, jak i foniatria mają charakter silnie interdyscyplinarny, ponieważ pojawiające się problemy często nie są pochodzenia czysto organicznego, podczas gdy audiologia dziecięca zapewnia interdyscyplinarne diagnozy i terapie niezależnie od tego.

Co to jest audiologia dziecięca?

Głównymi tematami diagnostyki i terapii w audiologii dziecięcej są zaburzenia rozwoju głosu, mowy i języka u dzieci oraz zaburzenia słuchu i percepcji. Zaburzenia połykania u dzieci również wpisują się w terapeutyczne i diagnostyczne spektrum audiologii dziecięcej, ponieważ są one często powiązane przyczynowo. Audiologia dziecięca często stosuje interdyscyplinarne, holistyczne podejście w swoich procedurach diagnostycznych i terapeutycznych wykraczających poza badanie i leczenie nieprawidłowości organicznych.

Istnieją powiązania z dziedzinami medycyny laryngologicznej, ortodoncji, neurologii i psychiatrii oraz z dziedzinami niemedycznymi, takimi jak psychologia, logopedia, fonetyka, pediatria i wiele innych. Wraz z foniatrią audiologia dziecięca tworzy niezależny obszar specjalistyczny. Pierwotnie nazwisko było specjalistą w dziedzinie foniatrii i audiologii dziecięcej. Od stycznia 2004 r. Nowa nazwa będzie funkcjonować jako specjalista w zakresie zaburzeń mowy, głosu i słuchu u dzieci. Dodatkowe specjalistyczne szkolenie medyczne trwa łącznie 5 lat i obejmuje specjalistyczne szkolenie z zakresu zaburzeń rozwoju dziecka w zakresie słuchu, głosu, mówienia, mowy i połykania.

Interdyscyplinarny charakter tej specjalności lekarskiej był pierwszym Hermann Gutzmann sen. 1905 w pracy habilitacyjnej. Szczególnie audiologia dziecięca otrzymała dalszy impuls w 2009 r. Wraz z wprowadzeniem badań przesiewowych słuchu noworodków. Niemowlęta podejrzane o badanie słuchu kierowane są do audiologii dziecięcej w celu dalszego leczenia.

Zabiegi i terapie

Jednym z głównych problemów audiologii dziecięcej jest identyfikacja przyczyn dziecięcych zaburzeń rozwojowych w zakresie percepcji słuchu oraz rozwoju głosu i języka w celu zastosowania terapii celowanych w podejściu przede wszystkim holistycznym i interdyscyplinarnym. Tematyka obejmuje również akt połykania, który jest ściśle powiązany z rozwojem głosu i języka, a zatem mieści się w diagnostycznym i leczniczym spektrum audiologii dziecięcej.

Od stycznia 2009 r. Standardowo przeprowadzane są audiometryczne badania przesiewowe noworodków, w których wykrywa się wrodzone, czyli przede wszystkim genetyczne, wady słuchu, aby można je było rozpoznać i leczyć we wczesnym stadium. W badaniach przesiewowych słuchu brane są pod uwagę tylko metody, które pozwalają na obiektywny pomiar. Zaburzenia słuchu mogą mieć wiele przyczyn; całe spektrum zaburzeń słuchu obejmuje zatykanie zewnętrznego przewodu słuchowego zatyczkami woskowymi lub ciałami obcymi po problemy z przewodzeniem dźwięku w uchu środkowym i zaburzenia czuciowo-nerwowe.

Podczas gdy problemy z przewodzeniem dźwięku można w większości przypisać przyczynom organiczno-fizycznym, zaburzenia czucia dźwięku to problemy z przekształcaniem fal dźwiękowych w elektryczne impulsy nerwowe w ślimaku w uchu wewnętrznym lub upośledzenie czynnościowe nerwu słuchowego (nerwu przedsionkowo-ślimakowego) spowodowane zmianami chorobowymi lub chorobami Problemy w mózgu w przetwarzaniu nerwowych impulsów słuchowych. Wykryte anomalie w rozwoju mowy dzieci mogą wynikać z upośledzenia słuchu, ale często wynikają z innych przyczyn, takich jak zaburzenia głosu, które mogą być również pochodzenia organicznego, lub na zaburzenia mowy i płynności, takie jak jąkanie, zaburzenia artykulacji (dyslalia) lub na różnych nabytych lub odziedziczonych Zaburzenia głosu.

Przykładem absolutnie niezbędnego interdyscyplinarnego podejścia w zakresie diagnostyki i terapii jest mutyzm wybiórczy lub całkowity, czyli częściowa lub całkowita utrata języka po całkowitym opanowaniu języka, chociaż nie można rozpoznać bezpośrednich organicznych przyczyn zaprzestania mówienia. Funkcjonalne lub neurogenne zaburzenia połykania lub zaburzenia połykania po pewnych zabiegach chirurgicznych również często wpływają na rozwój głosu i języka.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Diagnostyka i metody badań

Spektrum możliwych zaburzeń rozwojowych, które prowadzą do nabytych lub dziedzicznych anomalii organicznych lub do interdyscyplinarnych problemów z dalszym przetwarzaniem wrażeń zmysłowych i rozwojem umiejętności językowych jest bardzo szerokie i zróżnicowane. Odpowiedni zakres metod diagnostycznych jest równie zróżnicowany, aby można było na ich podstawie opracować skuteczne i celowane terapie. W planowanych od stycznia 2009 r. Badaniach przesiewowych słuchu noworodków stosuje się głównie audiometrię pnia mózgu i / lub metody wykorzystujące emisje otoakustyczne.

W metodzie pnia mózgu BERA (audiometria odpowiedzi wywołanej pniem mózgu) do ucha noworodka przykłada się lekki bodziec akustyczny, a fale mózgowe mierzy się za pomocą kilku elektrod. Pozwalają na wyciągnięcie wniosków na temat funkcji nerwu słuchowego i ośrodków przetwarzania w mózgu. Test, który trwa około 20 minut, jest przeprowadzany podczas normalnego snu dziecka i nie przeszkadza dziecku. Druga metoda - zwana TEOAE (przejściowe emisje otoakustyczne) - wykorzystuje fakt, że zewnętrzne komórki rzęsate w ślimaku reagują na bodźce dźwiękowe jak wzmacniacz za pomocą własnych mierzalnych bodźców dźwiękowych. Niewielką sondę zawierającą głośnik i mikrofon wprowadza się do zewnętrznego przewodu słuchowego w celu zbadania.

Tak zwane kliknięcia są generowane przez głośnik, a fale dźwiękowe, które generują zewnętrzne komórki rzęsate kilka milisekund później, są mierzone przez głośnik. Obie metody są w dużej mierze zautomatyzowane, ale mają tę wadę, że rozpoznane nieprawidłowości nie zawsze opierają się na problemach z dalszym przetwarzaniem bodźców dźwiękowych lub problemach z konwersją mechanicznych bodźców dźwiękowych na elektryczne impulsy nerwowe. Dlatego pozytywne diagnozy wymagają dokładnego dalszego wyjaśnienia poprzez dalsze procedury diagnostyczne.

Dostępnych jest wiele obiektywnych i subiektywnych metod audiometrycznych do pomiaru upośledzenia słuchu u dzieci w wieku od około 3 lat i starszych. Problemy ze słuchem mogą również pojawić się jako skutki uboczne niektórych antybiotyków i leków moczopędnych (tabletki odwadniające).W przypadku zaburzeń połykania światłowód endoskopowe badanie połykania (FEES) stało się metodą diagnostyki obrazowej, w której nos i gardło mogą być badane za pomocą światłowodu. W niektórych przypadkach OPŁATY muszą być uzupełnione przez VFS z obsługą wideo.