Wodorowęglan sodu

Wodorowęglan sodu jest solą sodową i należy do wodorowęglanów. Potocznie nazywany jest również materiałem Proszek do pieczenia znany.

Co to jest wodorowęglan sodu?

Wodorowęglan sodu ma wzór empiryczny NaHCO3. Substancja jest solą sodową kwasu węglowego, który należy do grupy wodorowęglanów. Wodorowęglany, dawniej znane również jako wodorowęglany, to sole kwasu węglowego, które powstają w wyniku zobojętnienia kwasu zasadą. Węglany wodoru mają stały stan fizyczny. Między jonami wodorowęglanowymi a kationami istnieją wiązania jonowe, które zapewniają mocne wiązanie.

Wodorowęglan sodu jest zwykle bezbarwny, ale w postaci proszku wydaje się biały. Substancja jest bezwonna i można ją rozpuścić w wodzie. Wodorowęglan sodu rozpada się w temperaturze powyżej 50 ° Celsjusza. Powoduje to między innymi powstawanie wody i dwutlenku węgla.

W Stanach Zjednoczonych wodorowęglan sodu występuje jako naturalny minerał Nahcolith z przodu. Występuje w postaci drobno rozproszonej w łupkach bitumicznych i dlatego może być uzyskiwany jako produkt uboczny przy ekstrakcji ropy. Wodorowęglan sodu można również wytwarzać syntetycznie. W tym celu oczyszczony roztwór węglanu sodu poddaje się reakcji z dwutlenkiem węgla. Następnie otrzymuje się wodorowęglan sodu przez filtrację. Należy go bardzo dokładnie wysuszyć, aby nie rozpuścił się ponownie.

Wodorowęglan sodu jest również wytwarzany w procesie Solvaya (znanym również jako proces amoniakowo-sodowy). Powstały wodorowęglan sodu jest zanieczyszczony chlorkiem amonu i dlatego zwykle nie jest używany.

Efekt farmakologiczny

W przeszłości wodorowęglan sodu był szeroko stosowany w leczeniu stanów o wysokim stężeniu kwasu w żołądku. Wodorowęglan sodu podwyższa pH w żołądku. Wartość pH w żołądku w krótkim czasie wzrasta do ponad 7. Wynika to z faktu, że wodorowęglan sodu może wiązać kwas żołądkowy. Jednak wodorowęglan sodu wiąże kwasy nie tylko w żołądku, ale w całym organizmie.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Ze względu na swoje właściwości wiążące kwasy wodorowęglan sodu jest stosowany w różnych chorobach. W przeszłości wodorowęglan sodu był często stosowany jako środek zobojętniający kwas w leczeniu zgagi. Chociaż leczenie jest obecnie uważane za przestarzałe, wiele produktów na zgagę i problemy żołądkowe nadal zawiera wodorowęglan sodu. Na przykład dobrze znana sól Bullrich składa się w 100% z wodorowęglanu sodu.

Wodorowęglan sodu działa nie tylko jako bufor w żołądku, ale także we krwi. Na przykład jest stosowany jako substancja buforująca w celu uzupełnienia brakujących zasad w hemodializie. Podczas hemodializy płyn i rozpuszczone cząsteczki są usuwane z krążącej krwi przez systemy filtrów na zewnątrz organizmu. Służy do tego dializator. Dializy są używane głównie w chorobach nerek. Może to jednak prowadzić do nadkwasoty, znanej jako kwasica metaboliczna.W leczeniu kwasicy stosuje się wodorowęglan sodu.

W przypadku dializy wodorowęglanowej substancję dodaje się do dializatu. Przewaga nad innymi środkami przeciw kwasicy, takimi jak octan lub mleczan, polega na tym, że wodorowęglan sodu nie musi być metabolizowany, aby osiągnąć pełny efekt. Dlatego wodorowęglan sodu jest jedną z najczęściej stosowanych na świecie substancji buforujących w hemodializie. Jeśli hemodializie towarzyszy wodorowęglan sodu, spadki ciśnienia krwi, skurcze, nudności i wymioty są znacznie mniejsze.

Wodorowęglan sodu jest stosowany nie tylko w hemodializie, ale ogólnie w leczeniu kwasicy metabolicznej. Kwasica metaboliczna to termin określający zakwaszenie metaboliczne krwi i organizmu. Przyczyny to zwiększony atak protonów, zmniejszone wydalanie protonów lub utrata wodorowęglanów. Kwasica metaboliczna może rozwinąć się w przypadku cukrzycowego zaburzenia równowagi metabolicznej, zatrucia substancjami kwaśnymi, ciężkiej biegunki lub przewlekłej niewydolności nerek.

Wodorowęglan sodu jest również używany do hiperkaliemii. Hiperkaliemia ma za dużo potasu we krwi. Zagrażające życiu zaburzenia elektrolitowe mogą być wywołane chorobami nerek, różnymi lekami lub poważnymi urazami mięśni. Typowe objawy to nieprawidłowe odczucia, drżenie mięśni i zaburzenia rytmu serca. Jednak zatrzymanie krążenia jest często pierwszym, jedynym i zwykle śmiertelnym objawem.

W Stanach Zjednoczonych wiele past do zębów zawiera wodorowęglan sodu. Tam substancji niesłusznie przypisuje się działanie ścierne. Materiały ścierne to materiały ścierne. W stomatologii substancje te mają na celu usuwanie płytki nazębnej z zębów, a tym samym wybielanie zębów.

Zagrożenia i skutki uboczne

Stosowanie wodorowęglanu sodu w leczeniu zgagi może pogorszyć objawy. Szybki wzrost pH w żołądku prowadzi do zwiększonego uwalniania hormonu gastryny. Gastryna jest głównym bodźcem do produkcji kwasu żołądkowego. Po zażyciu wodorowęglanu sodu następuje reaktywny wzrost produkcji kwasu żołądkowego, tak że po pewnym czasie żołądek staje się jeszcze bardziej kwaśny. Ponadto podczas przyjmowania wodorowęglanu sodu w żołądku powstaje CO2. Wielu pacjentów uważa to za bardzo niewygodne. Konsekwencją jest odbijanie się i gazy.

Przedawkowanie wodorowęglanu sodu może również prowadzić do zasadowicy. PH krwi wzrasta, zwiększając wodorowęglan do wartości ponad 7,45. Wewnątrzkomórkowe jony wodorowe są następnie wymieniane na zewnątrzkomórkowy potas, co powoduje hipokaliemię (niedobór potasu). Typowymi objawami obniżonego poziomu potasu we krwi są adynamia mięśniowa z paraliżem, osłabienie odruchów lub zniesienie odruchów, zaparcia, porażenie pęcherza, niedrożność jelit i zaburzenia rytmu serca.

Może również wystąpić rabdomioliza. Włókna mięśniowe mięśni poprzecznie prążkowanych pękają. W rezultacie ludzie cierpią na bóle i osłabienie mięśni. W najgorszym przypadku gwałtowny wzrost produktów rozpadu mięśni w nerkach może spowodować ostrą niewydolność nerek.