Urazy sportowe

Urazy sportowe i Wypadki sportowe to wszelkiego rodzaju fizyczne uszkodzenia, jakie ponoszą sportowcy rekreacyjni i wyczynowi podczas uprawiania sportu. Schemat urazów znacznie różni się od urazów, które występują w życiu codziennym. Biorąc pod uwagę wszystkie wypadki, wypadki sportowe stanowią 20%. Odpowiada to rocznej liczbie około dwóch milionów Niemców. Należy dokonać rozróżnienia między urazami spowodowanymi nadmiernym użyciem a ostrymi urazami sportowymi. Jeśli uszkodzenie spowodowane nadmiernym zużyciem podlega raczej podstępnemu procesowi, w którym uraz nie może być powiązany z rzeczywistym wydarzeniem wypadkowym (np. Zapalenie ścięgna Achillesa), ostre uszkodzenie jest wynikiem nagłego zdarzenia (np. Upadku).

przyczyny

Fizjoterapia jest szczególnie przydatna w przypadku kontuzji sportowych. Napięte mięśnie są rozluźnione, mleczan jest zmniejszony, naprężenia i małe naderwania mięśni są identyfikowane i leczone na wczesnym etapie.

Przyczyny a Kontuzja sportowa lub jeden Wypadek sportowy może być bardzo zróżnicowany. Można zauważyć, że przyczyny kontuzji u sportowców rekreacyjnych są inne niż u sportowców wyczynowych. Urazy, które należy zdiagnozować u sportowców rekreacyjnych, często wynikają z niewystarczającego ocieplenia lub deficytu fizycznego sportowca. Przecenianie własnych wyników sportowych często prowadzi do pogorszenia wyników na dłuższą metę (np. Biegi wytrzymałościowe, narciarstwo alpejskie).

Rezultatem jest niewłaściwa praktyka techniki, która może prowadzić do poważnych obrażeń. Ponadto nieodpowiedni lub nieodpowiedni sprzęt (np. Jazda na rowerze górskim) oraz brak specjalnej odzieży (zimna, mokra itp.) Są przyczyną wielu wypadków sportowych. Z drugiej strony urazy sportowe u sportowców wyczynowych są często spowodowane nadmiernym obciążeniem organizmu i niewystarczającym gojeniem się kontuzji.

Częste i typowe kontuzje sportowe

Typowe i powszechne Urazy sportowe i Wypadki sportowe to stłuczenia i skręcenia (35,5%), skręcenia (28,4%) oraz urazy więzadeł, ścięgien i mięśni (20,3%). Ostre kontuzje sportowe charakteryzują się wyraźnym zdarzeniem z natychmiastowym wystąpieniem bólu, precyzyjną lokalizacją bólu oraz pojawieniem się rozpoznawalnych objawów (obrzęk, zasinienie, zaczerwienienie itp.).

Siniaki i skręcenia są typowymi następstwami kontuzji sportowej i są spowodowane np. Uderzeniem, uderzeniem lub upadkiem. W przypadku kontuzji tkanka jest ściskana, natomiast skręcenia (zniekształcenia) zawsze dotyczą stawu.

Zaatakowany system więzadeł jest nadmiernie rozciągany w wyniku nadmiernego ruchu, co prowadzi do niewielkich rozdarć więzadeł. Wynikający z tego wyciek osocza krwi do tkanki powoduje obrzęk, zaczerwienienie i zasinienie.

Rozciągnięte więzadła lub zerwania barku, kolana, palca itp. Są również często spowodowane niekontrolowanymi ruchami, które wykraczają poza normalny zakres. Praktycznie każdy sport ma swoje typowe wzorce kontuzji i objawy przeciążenia.Tak więc przeciążenie poszczególnych grup mięśni przez wiele godzin monotonnymi sekwencjami ruchów jest nieuniknione. W zależności od sportu inaczej obciążane są więzadła, ścięgna i mięśnie. Urazy nóg i stóp występują podczas uprawiania sportów takich jak Szczególnie popularne są squash, piłka nożna czy narciarstwo.

Na przykład zerwanie ścięgna Achillesa powoduje głośny dźwięk przypominający bicz. Sporty, w których używane są kończyny górne, takie jak barki, ramiona i dłonie, są również bardziej podatne na kontuzje (np. Zerwane ścięgna palców podczas ataku w siatkówkę).

Objawy, dolegliwości i oznaki

Z powodu wielu sportów i związanego z tym obciążenia kości, mięśni, ścięgien i więzadeł mogą wystąpić różnorodne urazy. Często występujące objawy pozwalają na szybkie wyciągnięcie wniosku o rodzaju urazu. Zerwanie więzadła krzyżowego w kolanie często powoduje kliknięcie.

Na kolanie pojawia się znaczny obrzęk, widać też siniaki. Brak stabilności stawów sprawia, że ​​chodzenie jest niestabilne. Objawami pękniętego włókna mięśniowego są nagle odczuwalne ostry ból i po krótkim czasie rozległe siniaki.

Nie można już obciążać dotkniętych mięśni. Objawami urazu łąkotki są silny, ostry ból i obrzęk w okolicy kolana. Jeśli łąkotka przyśrodkowa jest uszkodzona, ból jest widoczny podczas zginania i skręcania. Jeśli boli przerwa między udem a podudziem, oznacza to uraz łąkotki zewnętrznej.

Siniak to bolesny obrzęk z niebieskawym przebarwieniem. Objawy stłuczenia barku mogą objawiać się otarciem, siniakiem i siniakiem. Z powodu bólu dotknięte ramię można poruszać tylko w ograniczonym zakresie. Chrupnięcie, obrzęk, zasinienie i silny ból wskazują na złamaną piszczel.

Jeśli mosty zostaną przesunięte, można wykryć deformacje podudzia. Otwarte złamanie jest widoczne przez ranę tkanki miękkiej na zewnątrz. Objawy wstrząsu mózgu obejmują zawroty głowy, nudności, wymioty i ból głowy. Osoba dotknięta chorobą może na krótki czas stracić przytomność i narzekać na luki w pamięci.

Komplikacje

Powikłania po kontuzjach sportowych zwykle pojawiają się, gdy kontuzja jest nieodpowiednio leczona lub trening jest wznawiany zbyt wcześnie. W fazie gojenia uszkodzonych włókien mięśniowych tkanka łączna przekształca się w tkankę bliznowatą, która jest znacznie mniej elastyczna niż tkanka mięśniowa. Zbyt wczesna i ciężka ekspozycja prowadzi do dalszych łez i krwawień, które powodują nowe blizny.

W dłuższej perspektywie ogranicza to znacznie wydajność mięśnia i często można go przywrócić jedynie poprzez chirurgiczne usunięcie tkanki bliznowatej. Rozległe siniaki i siniaki są często związane z krwawieniem domięśniowym, które nieleczone może powodować przewlekłe zapalenie w miejscu urazu. W niekorzystnych warunkach powoduje to powstawanie złogów wapnia, które mogą skostnieć i upośledzać ruchliwość (skostnienie mięśni).

Jeśli ból i ograniczona ruchomość utrzymują się przez kilka tygodni, należy rozważyć operację. Stosowanie leków rozrzedzających krew sprzyja występowaniu zespołu ciasnoty po kontuzji mięśnia: masywne krwawienie do mięśnia może uszkodzić nerwy i naczynia krwionośne, a odpowiednie zaopatrzenie mięśnia nie jest już gwarantowane.

Śmierci tkanki mięśniowej można zwykle zapobiec jedynie poprzez operację. Powikłaniami po złamaniach kości mogą być stany zapalne, zaburzenia gojenia się ran, objawy paraliżu i upośledzona wrażliwość. W rzadkich przypadkach u osób dotkniętych chorobą rozwija się długoterminowa choroba Sudecka, która charakteryzuje się silnym bólem, wrażliwością na dotyk i ograniczoną ruchomością.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli doznałeś kontuzji sportowej, zawsze powinieneś skonsultować się z lekarzem w celu wyjaśnienia objawów. Mogą wystąpić głębsze obrażenia, które początkowo pozostają niezauważone. Jednak w dłuższej perspektywie mogą prowadzić do trwałego uszczerbku na zdrowiu. Aby uniknąć chorób wtórnych lub uszkodzeń na całe życie, zaleca się terminowe wyjaśnianie odniesionych obrażeń. Jeśli istniejące dolegliwości zwiększą się i nasilą, konieczna jest jak najszybsza wizyta u lekarza. Jeśli występują ograniczenia w ruchu, otwarte rany, ból lub obrzęk, wymagany jest lekarz.

Konieczna jest diagnoza i ustalenie indywidualnego planu leczenia. Szczególna ostrożność jest wymagana w przypadku otwartych ran, w ciężkich przypadkach może się nawet rozwinąć. Istnieje zatem potencjalne zagrożenie dla życia danej osoby. Aby zapobiec zatruciu krwi, konieczna jest sterylna pielęgnacja ran. Szczególnie sportowcy wyczynowi powinni skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli mają drobne kontuzje sportowe. W przypadku utraty przytomności, niewydolności krążenia lub narastających zawrotów głowy potrzebny jest lekarz ratunkowy.

Występują urazy wewnętrzne, które nieleczone mogą prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń. W przypadku zarówno lekkich, jak i ciężkich kontuzji sportowych należy przeprowadzić obszerne badanie w celu sprawdzenia aktualnego stanu zdrowia. Tylko w ten sposób można wykluczyć możliwość długotrwałych zakłóceń lub spadku wydolności fizycznej.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

zapobieganie

Urazy sportowe i Wypadki sportowe można zapobiec na różne sposoby. Jednak nigdy nie można osiągnąć stuprocentowego zapobiegania urazom. Ryzyko obrażeń jest tylko zmniejszone.

Kontuzje sportowe często wynikają z fałszywych ambicji, nadgorliwości i przeciążenia, przeceniania własnych możliwości lub złych lub brakujących warunków materialnych. Jest to szczególnie ważne w przypadku sportowców rekreacyjnych. Jeśli poświęci się odpowiednią uwagę tym elementom, ryzyko fizycznego uszkodzenia jest wielokrotnie minimalizowane. Tzw. Stretching, czyli rozgrzewka, aktywne rozgrzewanie mięśni jest obecnie przedmiotem kontrowersji w nauce. Dlatego każdy powinien sam ocenić, czy i kiedy rozgrzewka ma sens dla jego sportu (np. Gimnastyka, balet itp.).

Najskuteczniejszą metodą ochrony organizmu przed kontuzjami sportowymi jest towarzyszący sportom trening siłowy. Trening siłowy zwiększa Twoją wydolność, mięśnie chronią stawy, a tym samym zmniejszają podatność na kontuzje. Należy zauważyć, że trening siłowy obejmuje specyficzne dla sportu, głównie obciążone grupy mięśni.

Nie należy jednak lekceważyć wtórnie obciążonych mięśni, aby zapobiec zaburzeniom równowagi mięśniowej. Na przykład silne mięśnie tułowia są wymagane w prawie każdym sporcie. Z drugiej strony ramiona i nogi mogą optymalnie i skutecznie rozwijać wytrzymałość na opór zewnętrzny tylko wtedy, gdy tułów zapewnia im stabilne oparcie. Stosując trening siłowy, oprócz budowania siły, uzyskuje się współdziałanie siły, wytrzymałości i koordynacji, a oprócz zapobiegania kontuzjom przyczynia się również do zwiększenia wydajności.

Opieka postpenitencjarna

Mięśnie są rozkładane poprzez ochronę dotkniętej części ciała po urazie. Dlatego przy wznowieniu treningu należy zachować ostrożność. Poprzednia granica wydajności musi najpierw zostać ponownie osiągnięta powoli. Nadmierny stres nie powinien mieć miejsca podczas pierwszych jednostek treningowych.

Ćwiczenia o zmniejszonej intensywności można wykorzystać do budowy mięśni po kontuzji. W wielu przypadkach przydaje się również fizjoterapia, w której specjalnie trenowane są mięśnie dotknięte zwyrodnieniem. I tak wystarczające rozgrzanie mięśni powinno mieć miejsce zawsze przed uprawianiem sportu.

Po kontuzji sportowej jest to jeszcze ważniejsze i dlatego nie należy go lekceważyć. Po treningu może nastąpić tzw. „Cool-down”, podczas którego mięsień jest jeszcze przez chwilę obciążony w niższym zakresie intensywności. Zapobiega to niezdrowemu skracaniu mięśni.

W zależności od miejsca urazu noszenie bandaża podtrzymującego może zapobiec dalszym obrażeniom. Należy jednak zauważyć, że funkcja wsparcia może w pewnych okolicznościach skutkować mniejszym treningiem mięśni. Zazwyczaj najlepszym wyborem jest połączenie umiarkowanego treningu i ukierunkowanych ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

Możesz to zrobić sam

Urazy sportowe są zjawiskiem powszechnym, zwłaszcza wśród aktywnych sportowców, i można je łatwo leczyć samodzielnie. Jednak warunkiem samopomocy jest to, że w przypadku podejrzenia pęknięcia lub pęknięcia konstrukcji należy skonsultować się z lekarzem i potwierdzić lub wykluczyć taką diagnozę.

Urazy sportowe często wiążą się z bólem i obrzękiem, które należy natychmiast opanować. Chłodzenie jest ważnym czynnikiem w tym kontekście. Ważne jest, aby upewnić się, że lód nie jest umieszczany bezpośrednio na dotkniętym obszarze, tak jak staw, aby uniknąć powierzchownych obrażeń skóry. Podniesienie stawu jest również pomocne, ponieważ zmniejsza przepływ krwi, co często może zapobiec obrzękowi na dużą skalę.

Rany należy leczyć w taki sposób, aby nie tylko zatamować krwawienie, ale również nie było w nich cząstek brudu czy potłuczonego szkła. W ten sposób można przyspieszyć regenerację i często znacznie zmniejszyć ryzyko infekcji w dotkniętym obszarze. Ważne jest bandażowanie większych ran. Ochrona jest bardzo ważna w kontekście samopomocy. Zwłaszcza sportowcy mają tendencję do zbyt wczesnego powrotu do treningów i zawodów, gdy mają kontuzje sportowe i ryzykują, że dawna kontuzja może ponownie dać o sobie znać.