mocz

mocz to sterylny koncentrat surowicy krwi. Na mocz organizm pozbywa się różnych końcowych produktów przemiany materii. Zdrowa osoba dorosła produkuje od 1 do 1,5 litra moczu dziennie.

Co to jest mocz

Z mocz to produkt wydalniczy, który tworzy się trwale w parzystych nerkach w skomplikowanym procesie resorpcji i filtracji. Z mocz wynika z funkcji filtrującej nerek. Przez krwiobieg krew nieustannie przepływa przez tętnicę nerkową do nerek, gdzie jest uwalniana od toksyn, produktów przemiany materii i końcowych produktów przemiany materii.

Z do 150 litrów tak zwanego moczu pierwotnego dziennie, w wyniku diurezy i filtracji powstaje około 1,5 litra moczu końcowego, który jest następnie wydalany przez pęcherz w ciągu 24 godzin. Mocz jest wydalany z nerek przez moczowody bezpośrednio do pęcherza moczowego. Pęcherz pełni funkcję zbiornika na mocz i jest wyposażony w szczególnie ochronną błonę śluzową.

Receptory na wewnętrznej ścianie pęcherza zgłaszają konieczność oddania moczu dopiero po napełnieniu pęcherza do określonego poziomu. Ten fizjologiczny proces opróżniania pęcherza moczowego przez cewkę moczową i zwieracz zewnętrzny pęcherza moczowego jest również znany jako mikcja. Oprócz końcowych produktów metabolizmu, które organizm wydala z moczem, mocz zawiera głównie wodę jako płyn ustrojowy, który nie jest już potrzebny.

Anatomia i budowa

Ludzki mocz to złożona mieszanina różnych substancji organicznych i nieorganicznych. W swoim składzie mocz zawsze odzwierciedla aktualny stan fizyczny. Ponieważ każdy proces patologiczny w organizmie ma również bezpośredni wpływ na skład moczu.

Głównym składnikiem moczu jest woda. Końcowe produkty przemiany materii: mocznik, kwas moczowy i kreatynina znajdują się głównie w roztworze wodnym. Mówi się też o tak zwanych substancjach moczowych. Mocznik jest końcowym produktem metabolizmu białek, kwas moczowy jest końcowym produktem metabolizmu jądrowego komórki, a kreatynina jest produktem końcowym metabolizmu mięśni. Mocz zawiera również witaminy, kwasy organiczne, hormony, białka i barwniki tzw. Urochromy, które nadają moczowi charakterystyczny bursztynowy wygląd. Mocz przygotowuje się w 3 etapach, zgodnie z anatomiczną budową nerek. Anatomiczna jednostka funkcjonalna nerki nazywana jest nefronem.

Każdy nefron składa się z kłębuszków nerkowych, zespołu filtrującego i pętli Henle, czyli układu kanalików. Każda ludzka nerka ma około 1 miliona takich nefronów. Podczas filtracji kłębuszkowej, pierwszego etapu przygotowania moczu, krew jest wyciskana z kłębuszków i oczyszczana z grubocząsteczkowych ciał białkowych.

W przypadku reabsorpcji kanalikowej drugi etap przygotowania moczu, produkty przemiany materii, elektrolity lub produkty rozkładu leków są aktywnie wydzielane z płynącej krwi do moczu pierwotnego. W trzecim i ostatnim etapie przygotowania moczu, wydzielanie cewkowe, około dwie trzecie pobranego moczu pierwotnego jest ponownie wchłaniane, czyli odzyskiwane.

Funkcja i zadania

Główną funkcją moczu jest wydalanie rozpuszczonych w nim produktów przemiany materii przez nerki przez pęcherz. W 3 krokach przygotowania moczu zaawansowany system zawsze zapewnia zgodność z tzw. Homeostazą.

Oznacza to ciągłe utrzymywanie różnych parametrów życiowych, bez których metabolizm nie mógłby funkcjonować. Dotyczy to w szczególności pH krwi, które zawsze wynosi około 7,4. Dostosowując poszczególne etapy przygotowania moczu, można przez cały czas utrzymywać te i inne parametry życiowe na stałym poziomie.

Wymagane do tego procesy wyższego poziomu są kontrolowane przez określone obszary mózgu. Adaptacja zachodzi w szczególności poprzez ilość wydalanego moczu. W zależności od ogólnej sytuacji organizmu wydalany mocz może być kwaśny lub zasadowy.

Zmniejszenie ilości wypijanego moczu powoduje również zmniejszenie objętości wydalanego moczu, który jest wówczas również bardziej skoncentrowany i dlatego ma kolor od ciemnożółtego do brązowawego. Jeśli wydalane są duże ilości moczu, może on być również klarowny jak woda. Znajduje się w nim odpowiednio niewiele stałych składników i substancji moczowych.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Ludzki mocz końcowy jest również ważnym narzędziem diagnostycznym w codziennej praktyce. Mnóstwo próbek moczu jest codziennie analizowane nie tylko przez urologów, ale także w przychodniach ogólnych i innych specjalnościach medycznych.

Skład moczu i rozmieszczenie poszczególnych składników szybko dostarczają informacji, zwłaszcza o chorobach układu moczowo-płciowego. W przypadku zapalenia pęcherza moczowego lub dolnych dróg moczowych mocz zazwyczaj zawiera leukocyty lub azotyny, które są wiarygodnym wskaźnikiem dla chorobotwórczych bakterii tworzących azotyny.

Krew w moczu może również wskazywać na procesy zapalne, a nawet złośliwy guz nerki, hipernephroma. Podczas tradycyjnego badania moczu w starożytności, wnioski o stanach patologicznych w organizmie można było wyciągnąć z wyglądu moczu.

Harnschau zostało dziś zapomniane i zostało całkowicie zastąpione tak zwaną diagnostyką wielopasmową. Taki pasek testowy na mocz zawiera do 12 różnych indywidualnych parametrów, które można zbadać po krótkim zanurzeniu w próbce moczu. Należą do nich na przykład pola testowe dla erytrocytów, azotynów, białek, leukocytów lub urobilinogenu.

Ogólne choroby metaboliczne, takie jak cukrzyca, można również rozpoznać na podstawie moczu w fazie końcowej. Po przekroczeniu tak zwanego nerkowego progu glukozy, 180 miligramów na mililitr krwi, poziom cukru we krwi przechodzi do moczu, a następnie jest wykrywalny w moczu, co jest pewnym diagnostycznym objawem cukrzycy.

Typowe dolegliwości związane z chorobami układu moczowo-płciowego to na przykład uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, zmniejszone lub zwiększone oddawanie moczu, parcie na mocz aż do nudności i wymiotów z zajęciem nerek.

Jeśli nerka nie może już pełnić swojej funkcji filtrującej z powodu choroby, wówczas substancje moczowe gromadzą się we krwi, która jest również znana jako mocznica. Tylko dializa może wtedy uratować życie pacjenta.