Achillodynia

Ciągłe nadmierne obciążenia sportowe mogą z czasem prowadzić do bólu ścięgna Achillesa. Plik Achillodynia w konsekwencji wynika ze stałego przeciążenia.

Co to jest achillodynia?

Achillodynia to bolesne uszkodzenie ścięgna Achillesa, chociaż choroba występuje prawie tylko u osób aktywnych i jest jednym z najczęstszych kontuzji sportowych.

Achillodynia to bolesne uszkodzenie ścięgna Achillesa, chociaż choroba występuje prawie tylko u osób aktywnych i jest jednym z najczęstszych kontuzji sportowych.

Przyczyną jest zwykle długotrwałe przeciążenie lub nieprawidłowe obciążenie ścięgna Achillesa. Terapia jest zwykle wykonywana metodami niechirurgicznymi. Jeśli uszkodzenie zostanie wcześnie rozpoznane i leczone, można zapobiec lub przynajmniej zatrzymać postęp choroby.

przyczyny

Achillodynia wynika przede wszystkim z nadmiernego lub nieprawidłowego obciążenia ścięgna Achillesa podczas uprawiania sportu. Mogą na tym cierpieć nie tylko zawodowi sportowcy, ale także sportowcy rekreacyjni, zwłaszcza biegacze, piłkarze i tenisiści, tancerze baletowi i triathloniści. Szczególnie szybkie ruchy biegania lub skakania prowadzą do zwiększonego zużycia ścięgna Achillesa. Lekarze określają zużycie jako „zmianę degeneracyjną”.

Głównie dolna część ścięgna Achillesa na pięcie jest często dotknięta, ponieważ ścięgno Achillesa zwykle nie jest ukrwione, co oznacza, że ​​urazy są trudniejsze do wyleczenia. Stres nieustannie powoduje mikrourazy (drobne uszkodzenia) ścięgna Achillesa. Jeśli ścięgno jest regularnie przeciążane, występuje dysproporcja między licznymi małymi mikrourazami, a ścięgno Achillesa może się regenerować tylko w ograniczonym stopniu.

Szybkość rozwoju achillodynii zależy od różnych czynników, na przykład ogólnego poziomu treningu fizycznego, rodzaju obciążenia, czasu trwania, częstotliwości i intensywności. Nieprawidłowe obuwie podczas uprawiania sportu lub w życiu codziennym może prowadzić do nieprawidłowego obciążenia stopy, co powoduje nadmierne obciążenie ścięgna Achillesa. Inne możliwe przyczyny to leczenie kortyzonem, ponieważ może on uszkodzić tkankę łączną, a tym samym ścięgna, starość, otyłość, nierówności stóp, takie jak łukowate stopy lub choroby metaboliczne, takie jak zwiększony poziom kwasu moczowego i tłuszczu we krwi.

Objawy, dolegliwości i oznaki

W większości przypadków achillodynia rozwija się powoli. Przede wszystkim osoby dotknięte chorobą odczuwają jedynie lekkie uszczypnięcie ścięgna Achillesa, co ma miejsce zwłaszcza rano po wstaniu, po długich przerwach w siedzeniu lub na początku treningu biegowego. Początkowo jednak znika to po niewielkim ruchu. Typowy dla tej choroby jest ból związany z obciążeniem, który pojawia się w dolnej części nogi i pięcie.

Znakiem może być również poranna sztywność ścięgna Achillesa. W dalszym przebiegu dolegliwości ścięgna Achillesa narastają, aż w końcu mogą pojawić się w nocy lub w spoczynku. Jeśli zignorujesz początkowy ból i będziesz kontynuować trening, możesz rozwinąć przedłużającą się achillodynię, która zwykle występuje podczas ćwiczeń. W tym przypadku ścięgno Achillesa jest opuchnięte, przegrzane i zaczerwienione.

Diagnoza i przebieg

W przypadku achillodynii rozpoznanie rozpoczyna się od wywiadu (wywiadu medycznego). Lekarz zadaje kilka pytań na temat objawów i zachowań sportowych, np. Od kiedy ból ścięgna Achillesa istniał, czy znane są wcześniejsze uszkodzenia w tym obszarze, kiedy ból jest najsilniejszy, jakie sporty uprawia się, jak często trenuje się, czy nie ból ścięgna Achillesa jest odczuwalny podczas ćwiczeń.

Następnie przeprowadza się badanie fizykalne, podczas którego lekarz patrzy na ścięgno Achillesa i wyczuwa je. Achillodynia często wykazuje pogrubienie ścięgna Achillesa i małe guzki. Lekarz może również sprawdzić, czy określone ruchy stopy w ścięgnie Achillesa powodują ból.

Innym sposobem postawienia diagnozy jest badanie ultrasonograficzne. Achillodynia widoczna na ekranie. Skan MRI może również dostarczyć informacji. Pozwala to na szczegółowe pokazanie stanów zapalnych i najmniejszych łez ścięgna Achillesa.

Komplikacje

Achillodynia to bolesne przeciążenie ścięgna Achillesa. Ból pojawia się zwykle rano po wstaniu. Czasami stopa wydaje się chrupać podczas ruchu. Jeśli objawy nie ustąpią, ból może również wystąpić w nocy podczas fazy spoczynku.

Zdolność do chodzenia staje się coraz bardziej ograniczona, im dłużej ten objaw jest ignorowany. Ból zmusza poszkodowaną osobę do ustawienia stopy końskiej w taki sposób, że ścięgno jest odciążone. Konsekwencją powikłania jest ciągły ból od mocno zgrubiałego ścięgna Achillesa. Problemy ze ścięgnem Achillesa mogą wystąpić u osób starszych i sportowców po dłuższej przerwie w treningu.

W szczególności szybkie i spontaniczne zmiany obciążenia podrażniają ścięgno Achillesa. Musi ono być w stanie przez cały czas wytrzymać silne siły ciągnące. Ścięgno zapewnia, że ​​pięta unosi się i opada podczas biegania, skakania, tańca i wędrówek. Jeśli objaw nie jest konsekwentnie leczony medycznie, istnieje ryzyko przewlekłego zapalenia ścięgna, co prowadzi do dalszych powikłań.

Ostroga piętowa grozi, tkanka ścięgna ulega zwapnieniu, a nawet może się rozerwać. Proces degeneracji może również wpływać na otaczające tkanki, naczynia krwionośne i nerwy. Achillodynia goi się przez wiele tygodni. W tym czasie pacjent musi odciążyć ścięgno Achillesa iw zależności od wyników otrzymuje lek zmniejszający ból i stan zapalny.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Achillodynia powinna zostać zbadana przez lekarza. Leczenie nie jest konieczne w każdym przypadku. Jednak dzięki badaniu można uniknąć i ograniczyć następcze uszkodzenia i inne bolesne powikłania. Z tego powodu nie należy pozostawiać bez leczenia bólu w tej okolicy ciała. Szczególnie przy dalszym wysiłku mogą wystąpić stany zapalne lub pęknięcia, które prowadzą do ograniczenia ruchu.

Osoba zainteresowana powinna wtedy skonsultować się z lekarzem, jeśli podczas ćwiczeń pojawia się ból w podudziach lub piętach. W większości przypadków po porannym wstawaniu ciało wydaje się bardzo sztywne. Ta dolegliwość może być również objawem achillodynii i zawsze należy ją zbadać. Inne dolegliwości zwykle pojawiają się podczas codziennych ćwiczeń lub podczas niektórych sportów. Należy również skonsultować się z lekarzem, jeśli oprócz achillodynii występuje również niewspółosiowość stopy lub jeśli dana osoba ma nadwagę.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie achillodynii jest z reguły czysto zachowawcze, tj. Nie chirurgiczne. Tylko w przypadku niepowodzenia leczenia w rzadkich przypadkach konieczna jest operacja. Terapia zachowawcza ma na celu odciążenie ścięgna Achillesa, szczególnie w przypadku ostrych dolegliwości. W tym celu należy najpierw przerwać obciążenie wyzwalające, na przykład bieganie, w celu ochrony stopy.

Dopiero po całkowitym ustąpieniu bólu można go ponownie w pełni wykorzystać. Lekarz może również podać leki przeciwbólowe. Pomocne są również specjalne wkładki do butów i ćwiczenia, których można się nauczyć w fizjoterapii i które pokazują poszkodowanemu, jak prawidłowo obciążać stopę. Chirurgiczne leczenie achillodynii powoduje rozszczepienie skóry ścięgna lub usunięcie części zmienionej tkanki.

Perspektywy i prognozy

Przede wszystkim achillodynia powoduje u pacjenta stosunkowo silny ból. Ten ból występuje głównie w podudzie lub pięcie. Ból zwykle powoduje poważne ograniczenia ruchowe. Oznacza to, że zwykłe zajęcia i zajęcia sportowe nie są już łatwo możliwe dla zainteresowanej osoby.

Jeśli ból występuje również w postaci bólu spoczynkowego, może to prowadzić do problemów ze snem. Ścięgno Achillesa jest bardzo sztywne, szczególnie rano po przebudzeniu. W większości przypadków ból nie ustępuje samoczynnie i nie ma spontanicznego wyleczenia.

Ból wzrasta wraz z dalszym stresem. Może to prowadzić do infekcji i stanów zapalnych bez leczenia. To dodatkowo ogranicza ruchy pacjenta, aw niektórych przypadkach pacjent nie może już uprawiać żadnych sportów po zabiegu.

W większości przypadków leczenie achillodynii prowadzi do pozytywnego przebiegu choroby. Odbywa się to głównie za pomocą leków i fizjoterapii. W ciężkich przypadkach tkankę można również usunąć. Achillodynia nie zmienia oczekiwanej długości życia.

zapobieganie

Najlepszym sposobem zapobiegania achillodynii jest unikanie nadmiernych i niewłaściwych ćwiczeń podczas uprawiania sportu. Trening należy zwiększać powoli, ponieważ organizm potrzebuje trochę czasu, aby przyzwyczaić się do nowych bodźców. Ważne jest również, aby między treningami dać organizmowi wystarczająco dużo czasu na regenerację. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na odpowiednie obuwie sportowe i wziąć pod uwagę ich żywotność.

Z biegiem czasu podeszwa może się zmieniać i prowadzić do nieprawidłowego obciążenia. Ostatecznie, oczywiście, ważne jest również, aby słuchać swojego ciała, ponieważ ważne jest, aby rozumieć ból ścięgna Achillesa jako sygnał ostrzegawczy, zamiast go ignorować. Często występujące objawy mogą wskazywać na achillodynię.

Opieka postpenitencjarna

Bolesne stany achillodynii są zwykle ściśle związane z obciążeniem odpowiednich struktur. Dlatego w późniejszej pielęgnacji należy skupić się na tym, aby nie obciążać tkanki zbyt wcześnie, a przede wszystkim nie przeciążać jej. Jest to szczególnie ważne w przypadku sportowców, którzy ze względu na swoje ambicje często zbyt wcześnie rozpoczynają trening i akceptują ryzyko nawrotu.

Jeśli ponownie trenujesz, konieczne jest zapewnienie stałej rozgrzewki i ćwiczeń rozciągających w odpowiednim obszarze w ramach pielęgnacji. Wznowienie stresu należy omówić z ortopedą lub lekarzem rodzinnym. Po achillodynii bardzo ważne jest odpowiednie obuwie.

W tym kontekście należy unikać skracania ścięgien, co mogłoby spowodować ponowne zaostrzenie achillodynii. Buty na wyższych obcasach mogą promować to skrócenie. Sklepy rehabilitacyjne i szewcy ortopedyczni to właściwy adres dla odpowiedniego obuwia.

Ćwiczenia i obciążenia, które obciążają mięśnie łydek, automatycznie obciążają również obszar ścięgna Achillesa. Dlatego korzystne może być przejście na inne rodzaje sportu niż zwykle w ramach opieki pooperacyjnej, jeśli podstawowa sprawność fizyczna ma zostać przywrócona. Masaż mięśni łydek przeciwdziała skurczom, które również mogą mieć negatywny wpływ na ścięgno Achillesa. Magnez jest skutecznym lekarstwem na skurcze.

Możesz to zrobić sam

Ponieważ achillodynia występuje zwykle w wyniku (zbyt) silnego obciążenia ścięgna Achillesa, osoby dotknięte chorobą mogą podjąć działania zapobiegawcze. Kiedy stres już nie występuje, achillodynia również znika w większości przypadków. Dopóki dana osoba nie będzie całkowicie wolna od bólu, należy unikać uprawiania sportu lub czynności, które ją wywołały. Objawy zwykle ustępują po kilku dniach.

Aby zapobiec achillodynii, sportowcy powinni zapewnić wystarczające okresy regeneracji między jednostkami treningowymi. Ponadto ważne jest, aby przed ewentualnym ćwiczeniem intensywnie rozgrzać się i jeśli to możliwe, aby nie przeciążać organizmu. Nawet jeśli te podstawowe zasady są przestrzegane, można zmniejszyć uszkodzenie ścięgna Achillesa i promować regenerację. Jeśli po ćwiczeniach odczuwasz ból, może pomóc ochłodzić ścięgno Achillesa. Taśmy kinezjologiczne mogą być odpowiednie do ochrony ścięgna przed stresem.

Odpowiednie obuwie może również pomóc w życiu codziennym jak i podczas treningu. Szewc ortopedyczny to właściwe miejsce w przypadku niewspółosiowości stóp, inaczej specjalistyczny sklep. Kobiety nie powinny nosić szpilek zbyt często i zbyt długo. Może to prowadzić do skrócenia ścięgien, co z kolei powoduje achillodynię.