Acinetobacter baumannii

Tak jak Acinetobacter baumannii jest niebezpiecznym zarazkiem szpitalnym, który jest patogenny dla ludzi. Bakteria atakuje głównie osoby o słabym układzie odpornościowym.

Co to jest Acinetobacter baumannii?

Acinetobacter baumannii to Gram-ujemna bakteria o krótkich pałeczkach z grupy Acinetobacter. Należy do proteobakterii gamma i pochodzi z rodziny Moraxellaceae. Tworzy również nową generację zarazków szpitalnych.

Uważa się, że bakteria Acinetobacter baumannii wzbudza szczególne obawy, ponieważ jest odporna na antybiotyki. Okazuje się, że jest niewrażliwy na cztery różne grupy antybiotyków, takie jak cefalosporyny III i IV generacji, karbapenemy, fluorochinolony i acyloureidopenicyliny. W rezultacie typowe terapie antybiotykowymi składnikami aktywnymi, takimi jak cyprofloksacyna, ceftazydym, metropenem, imipenem, tazobaktam, cefotaksym czy piperacylina, nie przynoszą już efektu.

Nierzadko zdarza się, że osoby, które wcześniej musiały przejść leczenie szpitalne za granicą, przenosiły oporne zarazki do niemieckich szpitali. Jak niebezpieczna jest Acinetobacter baumannii została wykazana na początku 2015 roku w Szpitalu Uniwersyteckim w Kilonii. Tam łącznie 31 pacjentów zostało zakażonych patogenem, z których 12 zmarło.

Występowanie, dystrybucja i właściwości

Czasami występuje również Acinetobacter baumannii Iracka bakteria wezwany, ponieważ zarazek zaatakował żołnierzy amerykańskich w latach 2003-2004, którzy stacjonowali w Iraku i zostali ranni w działaniach bojowych. Zarazek znaleziono również u żołnierzy Bundeswehry, którzy służyli w Afganistanie i odnieśli ciężkie rany. Z biegiem lat Acinetobacter rozprzestrzenił się w Stanach Zjednoczonych i Europie i stał się problemem. W szpitalach niemieckich pacjenci, którzy byli wcześniej hospitalizowani w Europie Południowo-Wschodniej, Europie Wschodniej, Europie Południowej, Afryce lub Azji, są klasyfikowani jako czynnik ryzyka. Grożą wprowadzeniem wieloopornych bakterii. Uważa się, że przyczyną rozprzestrzeniania się Acinetobacter baumannii jest zbyt częste stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania.

Bakteria Acinetobacter baumannii jest jednym z drobnoustrojów środowiskowych. Patogen występuje z jednej strony w wodzie i glebie, z drugiej strony na ludzkiej skórze lub w jelitach. Zakłada się, że Acinetobacter baumannii stanowi część ich naturalnej flory bakteryjnej u około 25 procent wszystkich ludzi. Zarodek można również znaleźć na roślinach, a także w owadach i pasożytach. Ponadto Acinetobacter baumannii zaliczany jest do drobnoustrojów oportunistycznych. Dlatego jego rozprzestrzenianie się zawsze odbywa się w najlepszych warunkach. Oznacza to, że bakteria woli osiedlić się u chorych lub rannych ludzi, którzy mają już słaby układ odpornościowy. Często osoby dotknięte chorobą przebywają na oddziale intensywnej terapii. Ponadto można sobie wyobrazić infekcję między ludźmi.

Nazwa Acinetobacter wynika z faktu, że bakteria nie jest wyposażona w wici. Dlatego zarazki uważa się za nieruchome. Jednak bakterie mają zdolność szybkiego przemieszczania się na wilgotnych powierzchniach. Zarodki również tworzą biofilmy i po wyschnięciu mogą utrzymywać się na powierzchni przez kilka tygodni. Mogą to być telefony, klawiatury komputerowe lub wentylatory. Acinetobacter baumannii jest zwykle przenoszony w szpitalach przez zakażone powierzchnie wyrobów medycznych lub przez ręce tamtejszych pracowników. Możliwa jest nawet transmisja drogą powietrzną.

Oprócz Acinetobacter baumannii znaczenie kliniczne w Niemczech mają również Acinetobacter nosocomialis i Acinetobacter pittii. Jednak prawidłowa identyfikacja odpowiedniego gatunku jest uważana za problematyczną, ponieważ barwienie bakterii metodą Grama jest zmienne i dlatego nie jest możliwa wiarygodna klasyfikacja pałeczek kokoidu. Procesy biochemiczne nie pozwalają również na identyfikację zarazków na poziomie gatunku. Wynik zwykle kończy się ograniczeniem w zespole ABC, co jest klinicznie niezadowalające. Obecnie można przeprowadzić wiarygodną identyfikację przynajmniej dla Acinetobacter baumannii za pomocą spektrometrii mas MALDI-TOF.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Jeśli osoba jest zdrowa, Acinetobacter baumannii normalnie nie stanowi dla niej zagrożenia, natomiast jeśli osoba jest już bardzo chora lub ma niedobór odporności, istnieje ryzyko, że bakteria doprowadzi do zakażenia szpitalnego i ciężkiego zapalenia płuc (zapalenie płuc). ) lub zatrucie krwi (posocznica). Ze względu na nasilenie ich przebieg często prowadzi do śmierci pacjenta. Osoby, które przebywają na oddziale intensywnej terapii i są tam sztucznie wentylowane, są uważane za szczególnie narażone.

Inne choroby, które mogą wywołać Acinetobacter baumannii to zakażenia ran i dróg moczowych. Zakażeniu Acinetobacter baumannii dodatkowo sprzyjają różne czynniki ryzyka. Obejmują one operacje bez leczenia antybiotykami, nieskuteczność antybiotyku oraz użycie narzędzi medycznych, takich jak respiratory czy cewniki. Leczenie infekcji Acinetobacter, które zwykle przeprowadza się za pomocą rezerwowych antybiotyków, jest bardzo trudne.

Uważa się, że na całym świecie około 9 procent wszystkich infekcji bakteryjnych występujących na oddziałach intensywnej terapii jest związanych z Acinetobacter. Szczególnie w Azji wskaźnik zachorowań jest wysoki i wynosi 19%. W krajach Europy Zachodniej częstotliwość infekcji wynosi około 6 procent. W Niemczech Acinetobacter baumannii przypisuje się 2% wszystkich przypadków zapalenia płuc.

Można jednak zapobiec niebezpiecznemu zarazkowi. Szczególnie ważne są środki dezynfekujące, czyszczące i izolujące. Zasadnicze znaczenie ma dokładne umycie rąk lekarzy, personelu pielęgniarskiego, pacjentów i gości szpitala. W przypadku infekcji pacjent jest ściśle izolowany. Pacjent może zostać wypisany dopiero po dwóch różnych badaniach, w których nie można już wykryć Acinetobacter baumannii.

Książki o podatności na infekcje i niedoborze odporności