Od jednego Utrata słuchu związana z wiekiem (presbycusis) Dotknięci chorobą pacjenci są zwykle w wieku powyżej 50 lat lub starsi i mają upośledzony słuch w wyższych zakresach częstotliwości. Pacjenci dotknięci chorobą zwykle słyszą szczególnie słabo w sytuacjach z silnym hałasem w tle. Najlepszą opcją leczenia tej choroby jest aparat słuchowy dostosowany indywidualnie do pacjenta, który może skompensować presbycusis.
Co to jest starcza utrata słuchu?
.jpg)
Utrata słuchu związana z wiekiem, znana również jako presbycusis, dotyka głównie osoby w wieku powyżej 50 lat lub starsze.
W większości przypadków utrata słuchu związana z wiekiem dotyka w równym stopniu obojga uszu i dotyczy wyższych zakresów częstotliwości słyszenia. Pacjenci dotknięci chorobą zwykle mają trudności z śledzeniem rozmów, w których w tle słychać głośne dźwięki.
W przebiegu choroby zdolność słuchu chorego stale się pogarsza. Presbycusis to utrata słuchu ucha wewnętrznego, która wpływa na narząd Cortiego. Jak dotąd nie ma lekarstwa na starszą utratę słuchu.
przyczyny
Głównymi przyczynami presbycusis są procesy starzenia się ucha ludzkiego, które negatywnie wpływają na zdolność słyszenia chorego pacjenta. Istnieje również wiele czynników, które mogą mieć korzystny wpływ na rozwój ubytku słuchu związanego z wiekiem. Mogą znajdować się w ludzkim ciele lub na zewnątrz.
Te czynniki wpływające obejmują choroby, takie jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi lub zaburzenia krążenia. Pacjenci dotknięci chorobą mają również często genetyczne predyspozycje do wystąpienia utraty słuchu w podeszłym wieku.
Lekarze upatrują dalszych przyczyn rozwoju presbycusis w diecie chorego, w używkach pobudzających, takich jak nikotyna, w głośnym hałasie lub w stosowaniu leków. Te czynniki wpływające mogą mieć negatywny wpływ na narząd Cortiego w ludzkim uchu wewnętrznym, co powoduje starczą utratę słuchu.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na dolegliwości uszu i problemy ze słuchemObjawy, dolegliwości i oznaki
W większości przypadków można uniknąć starczej utraty słuchu i występuje ona u prawie wszystkich osób w podeszłym wieku. Utrata słuchu związana z wiekiem zwykle wiąże się z wyraźnymi objawami, które mają negatywny wpływ na zdolność słyszenia osoby dotkniętej wiekiem. W przypadku tej choroby pacjenci cierpią na ubytek słuchu i nie mogą już aktywnie uczestniczyć w rozmowach.
Nawet normalne słuchanie radia lub telewizji nie jest już możliwe. W ciężkich przypadkach może również prowadzić do całkowitej głuchoty. Rozumienie słów również znacznie spada z powodu utraty słuchu związanej z wiekiem. Często ta utrata słuchu wiąże się również z dzwonieniem w uszach, przez co pacjenci cierpią na szum w uszach.
Te odgłosy w uszach mają bardzo negatywny wpływ na jakość życia pacjenta, a także mogą prowadzić do depresji lub drażliwości. Często jednak utratę słuchu związaną z wiekiem można złagodzić stosując aparaty słuchowe. Objawy zwykle pogarszają się z biegiem czasu, więc zdolność słyszenia pacjenta nadal się pogarsza. Głośne dźwięki nadal uszkadzają uszy, zwłaszcza bez aparatu słuchowego. Ponadto choroba ta nie wpływa negatywnie na ogólny stan zdrowia pacjenta.
Diagnoza i przebieg
W celu zdiagnozowania ubytku słuchu związanego z wiekiem, pacjent dotknięty chorobą powinien skontaktować się z lekarzem uszu, nosa i gardła, jeśli mają objawy. Najpierw dokładnie zapyta, w jakich sytuacjach dochodzi do utraty słuchu, aby sprawdzić, czy objawy pacjenta odpowiadają objawom presbycusis.
Oznaką, że w rzeczywistości jest to ubytek słuchu związany z wiekiem, jest na przykład zmniejszona zdolność słyszenia w wyższych zakresach częstotliwości lub silny szum w tle. Lekarz laryngolog sprawdzi to za pomocą audiogramu tonowego. Zazwyczaj ubytek słuchu wywołany presbycusis dotyczy w równym stopniu obojga uszu. Ponadto istnieją czynniki, takie jak wiek pacjenta lub istniejące choroby, o których wiadomo, że są przyczyną presbycusis.
Oprócz utraty słuchu w podeszłym wieku wielu pacjentów skarży się również na szumy uszne, zwane również szumami usznymi. Można przypuszczać, że zdolność słyszenia pacjenta z ubytkiem słuchu związanym z wiekiem nadal się pogarsza.
Komplikacje
Starzejąca się utrata słuchu jest częstym objawem. W większości przypadków nie można go leczyć i występuje u prawie wszystkich osób w podeszłym wieku. Bezpośrednie leczenie błony bębenkowej nie jest możliwe. Jednak osoby dotknięte chorobą mogą używać aparatu słuchowego do wzmacniania niektórych dźwięków i lepszego słyszenia.
Z reguły nie ma dalszych komplikacji ani dolegliwości podczas noszenia aparatu słuchowego, dzięki czemu można z nich korzystać bez ograniczeń. Jeśli dana osoba nie używa aparatu słuchowego, ubytek słuchu związany z wiekiem zwykle wzrasta. Dzieje się tak, ponieważ pacjenci często zwiększają głośność urządzeń, ponieważ słabo słyszą.
Jednak powoduje to dalsze uszkodzenie błony bębenkowej, przez co zwiększa się utrata słuchu związana z wiekiem. Często zwykłe życie codzienne pacjentów nie jest już możliwe, dlatego muszą liczyć na pomoc obcych. W ten sposób jakość życia znacznie się obniża.
Aby uniknąć starczej utraty słuchu, ludzie nie powinni niepotrzebnie narażać swoich uszu na długotrwałe głośne dźwięki. Muzyka powinna być słyszana tylko na odpowiednio zdrowym poziomie, aby nie uszkodzić błony bębenkowej. Zaleca się bardzo wczesne używanie aparatu słuchowego, aby utrata słuchu związana z wiekiem nie pogłębiała się dalej.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Narastająca utrata słuchu związana z wiekiem jest naturalnym problemem, który pojawia się stopniowo. Ale nikt nie musi akceptować towarzyszącego mu ubytku słuchu jako związanego z losem. Osoby dotknięte chorobą powinny zgłosić się do lekarza, gdy tylko zacznie się utrata słuchu. Specjalista chorób uszu, nosa i gardła to właściwy kontakt. Specjalista chorób laryngologicznych może określić obecny stopień ubytku słuchu za pomocą różnych testów.
Ważne jest również poznanie wszystkich istniejących chorób współistniejących wieku podeszłego, aby móc ocenić postęp utraty słuchu. Nieleczony narastający postęp utraty słuchu niesie ze sobą ryzyko izolacji społecznej. Dlatego tym ważniejsze jest wczesne zgłoszenie się do lekarza. Jeśli to możliwe, osoby dotknięte chorobą powinny nadal mieć możliwość aktywnego uczestnictwa w życiu. W większości przypadków niezbędne jest do tego dopasowanie aparatu słuchowego. Alternatywnie, szkolenie słuchu może najpierw zostać rozpoczęte przez lekarza laryngologa.
Presbycusis można w znacznym stopniu wyeliminować dopasowując i używając, przynajmniej na początku, nowoczesnego aparatu słuchowego. Jednak wrażenia słuchowe zmieniają się wraz z aparatami słuchowymi. Ucho i mózg muszą najpierw przyzwyczaić się do nowego szumu tła. Akustyk aparatu słuchowego dostosuje aparat słuchowy do pacjenta na podstawie recepty lekarza. Potrafi później dostosować urządzenia do zmienionych warunków.
W przypadku presbycusis ważne jest jednak również leczenie istniejących chorób wewnętrznych. Rzeczywiście, niektóre choroby mogą pogarszać utratę słuchu związaną z wiekiem.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
W zależności od tego, w jakim stopniu ubytek słuchu w podeszłym wieku dotyka chorego pacjenta, większość lekarzy zaleca indywidualnie dopasowany aparat słuchowy.
Przepisywanie aparatu słuchowego jest często skuteczne i pomaga poprawić jakość życia, zwłaszcza u osób starszych, które już mają poważne uszkodzenia słuchu. Aby uzyskać skuteczną poprawę słuchu, aparat słuchowy powinien być dopasowany przez doświadczonego protetyka słuchu.
Oczywiście dalszy przebieg presbycusis będzie regularnie sprawdzany przez leczącego ucha, nosa i gardła. Jak dotąd nie ma naukowo udowodnionego sposobu leczenia za pomocą leków ubytku słuchu związanego z wiekiem. Jednak lekarz prowadzący ma do dyspozycji różne metody lecznicze, które mogą spowolnić postęp choroby.
Ponieważ presbycusis często występuje w połączeniu z hałasem w uszach (szum w uszach), sensowne może być na przykład leczenie tego za pomocą szumu usznego. W ten sposób można osiągnąć znaczną poprawę jakości życia i zdolności słuchu przy starszym ubytku słuchu.
Perspektywy i prognozy
Starzejąca się utrata słuchu jest niebezpiecznym objawem i zwykle występuje u większości osób w podeszłym wieku. Niestety, nie ma możliwości leczenia przyczynowego ubytku słuchu związanego z wiekiem, tak więc objawy można w niektórych przypadkach złagodzić i ograniczyć za pomocą aparatów słuchowych lub innych aparatów słuchowych.
W najgorszym przypadku utrata słuchu w podeszłym wieku może również przekształcić się w całkowitą głuchotę, tak że osoba dotknięta chorobą jest znacznie ograniczona w codziennym życiu. Czasami początek utraty słuchu lub głuchoty w podeszłym wieku prowadzi do dolegliwości psychicznych, a nawet depresji. Pacjenci są często uzależnieni w codziennym życiu od pomocy innych osób, aby móc ją dalej opanować.
Choroba ta znacznie obniża jakość życia pacjenta, chociaż nie ma to wpływu na samą długość życia.
Utrata słuchu związana z wiekiem może być leczona tylko w ograniczonym zakresie. W niektórych przypadkach postępuje bez nadmiernego obciążania uszu i nie można go zatrzymać. Z pomocą aparatów słuchowych codzienne życie osób dotkniętych chorobą może być łatwiejsze. Nauka języka migowego może być również przydatna dla niektórych pacjentów.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na dolegliwości uszu i problemy ze słuchemzapobieganie
Szereg czynników sprzyjających rozwojowi ubytku słuchu w starszym wieku jest znanych i należy ich zapobiegać. Dlatego zaleca się, aby nie narażać się na stałe lub ciągłe działanie wysokiego poziomu hałasu lub, jeśli to konieczne, nosić zatyczki do uszu, jeśli na przykład nie można uniknąć hałasu w pracy. Zdrowa dieta i unikanie używek, takich jak nikotyna, również pomaga zapobiegać presbycusis.
Opieka postpenitencjarna
Nie można wyleczyć utraty słuchu w podeszłym wieku. Dlatego też opieka kontrolna nie może mieć na celu zapobiegania nawrotom choroby. Chodzi raczej o utrzymanie jakości życia i eliminację powikłań. Odpowiednim specjalistą do każdej niezbędnej dalszej opieki jest lekarz zajmujący się uchem, nosem i gardłem.
Dalsze leczenie często ma miejsce po otrzymaniu aparatu słuchowego. Choroba postępuje, więc konieczne są korekty. Lekarz używa do tego głównie audiogramu. Dźwięki i rozmowy są odtwarzane pacjentowi za pomocą słuchawek o różnej głośności. Tylko w rzadkich przypadkach osoby dotknięte chorobą są nadal narażone na silny i szkodliwy hałas w tle.
Podczas dalszej opieki lekarze omawiają te przyczyny i, jeśli to konieczne, wskazują, jak im zaradzić. Jeśli zdolność słyszenia coraz bardziej się pogarsza, czasami pojawiają się dolegliwości psychospołeczne. Kontaktowanie się z innymi ludźmi jest trudne. W szczególności osoby starsze potrzebują pomocy w ucieczce z izolacji. Wtedy przydatna może być psychoterapia.
Dalsza opieka nad ubytkiem słuchu w podeszłym wieku pomaga zapobiegać utracie słuchu. W miarę postępującego ubytku słuchu u wielu chorych przydatna jest opieka kontrolna. O rytmie decyduje leczący ucho, nos i gardło.
Możesz to zrobić sam
Radzenie sobie z życiem codziennym i samopomoc odgrywają ważną rolę w starszym ubytku słuchu, ponieważ pogorszenie słuchu jest w dużej mierze spowodowane centralnym ubytkiem słuchu, czyli zmniejszeniem przetwarzania sygnałów ośrodków słuchowych w mózgu. Tak jak ukierunkowany trening na starość może służyć do utrzymania i poprawy zdolności poznawczych, tak specjalistyczny trening słuchu jako samopomoc jest również ważnym środkiem dla osób dotkniętych chorobą, aby ponownie poprawić ich centralną zdolność słyszenia.
Obejmuje to na przykład świadome włączanie wrażeń wizualnych, takich jak ruchy ust i mowa ciała rozmówcy. Trening słuchu może być również przeprowadzony, aby pomóc Ci przyzwyczaić się do nowoczesnego aparatu słuchowego, który wykorzystuje technologię komputerową do aktywnego filtrowania i „przetwarzania” przychodzących dźwięków, tak aby dalsze przetwarzanie w mózgu było trochę łatwiejsze. Przede wszystkim umożliwia to ponowne lepsze zrozumienie treści mowy, ponieważ obce dźwięki są w dużej mierze stłumione i mózgowi łatwiej jest ponownie ćwiczyć rozpoznawanie treści mowy.
Inne ważne sposoby samopomocy obejmują zdrową, zbilansowaną dietę, która zawiera naturalne składniki bogate w witaminy i enzymy o działaniu przeciwutleniającym, aby zapewnić optymalne zaopatrzenie mózgu. Osoby z najbliższego kręgu społecznego powinny omówić z chorym problemy związane z ubytkiem słuchu i określić zachowania, które pomogą osobie niedosłyszącej pozostać pełnoprawnym członkiem społeczności społecznej.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
