Anoderm

Plik Anoderm lub Skóra odbytu na dolnym końcu kanału odbytu zawiera liczne zakończenia nerwowe i może powodować silny ból w przypadku rozdarcia.

Co to jest anoderma?

Anoderma należy do narządu wstrzemięźliwości i znajduje się w dolnej części kanału odbytu. Jej cienka skóra graniczy z mięśniem zwieracza, który dobrze podtrzymuje. Ponieważ dzięki wrażliwym zakończeniom nerwowym błona śluzowa odbytu może niezawodnie dostrzec konsystencję wypróżnienia. We współpracy z mięśniami odbytu błona odbytu kontroluje ruchy mięśnia zwieracza w zależności od konsystencji treści jelitowej.

Anatomia i budowa

Cienka błona w okolicy odbytu ma około 40 milimetrów długości i ma białawo-czerwonawy kolor. Anoderma biegnie od odbytu do górnej środkowej części kanału odbytu. W górnej części bezwłosa błona składa się z tak zwanych nie zrogowaciałych komórek nabłonka płaskiego. Te komórki nabłonka płaskiego są zrogowaciałe, gdy przylegają do mięśnia zwieracza i wchodzą w kontakt z powietrzem.

Płaskie komórki górnej warstwy skóry leżą w kilku warstwach jedna na drugiej i dzięki mocnemu zazębieniu mają szczególnie wysoką stabilność i elastyczność. Jeśli jest zrogowaciały, górna warstwa skóry składa się z martwych komórek nabłonka zawierających keratynę. Rogowacenie w okolicy odbytu chroni skórę przede wszystkim przed wpływami zewnętrznymi. Anoderma, czy też Skóra kanału odbytu lub skóry odbytu, jest również mocno połączona drogami nerwowymi z odbytem, czyli pierścieniowatym mięśniem gładkim odbytu. Z mięśniem zwieracza odbytu anoderma koordynuje ruchy jelit i może również rozróżniać konsystencję wypróżnień.

Funkcja i zadania

Ponieważ anoderma jest bardzo cienka i ma wiele włókien nerwowych, w wielu przypadkach jest przyczyną niektórych chorób w okolicy proktologicznej. Ponieważ nie zrogowaciała skóra w kanale odbytu może łatwo pękać i często ulegać stanom zapalnym.

Ponadto błona śluzowa odbytu jest szczególnie wrażliwa na ból. Częstą chorobą wrażliwej błony śluzowej jest szczelina odbytu. Ta łza w skórze odbytu powoduje nie tylko ból podczas wypróżniania, ale także prowadzi do innych objawów, takich jak pieczenie i swędzenie w odbycie. Jasnoczerwona krew w kale lub na papierze toaletowym jest często oznaką rozdarcia anodermy. W większości przypadków jako przyczyny tej choroby rozpoznaje się zaburzenia trawienia, takie jak zaparcia lub biegunka.

Powiększone hemoroidy, które zwykle tworzą się w pobliżu anodermy, mogą również prowadzić do owrzodzenia skóry odbytu. Ponieważ utrudniają napływ lub odpływ krwi w tym obszarze ciała, pęknięcia błony śluzowej odbytu spowodowane hemoroidami mogą gorzej goić się. Osoby cierpiące na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub kryptę - zapalenie odbytnicy - często mają pęknięcia odbytu w wyniku choroby.

Choroby

Niezależnie od wieku, na skórze odbytu zawsze mogą pojawić się pęknięcia, jeśli jest ona narażona na zbyt duży stres. Na przykład stolec, który jest zbyt twardy lub zbyt duży, zwiększa ryzyko pęknięcia odbytu. Ponieważ rozdarcie skóry odbytu jest bardzo bolesne, osoby dotknięte chorobą często napinają mięśnie zwieracza, co prowadzi do dalszych problemów z wypróżnianiem.

Skurcz mięśnia zwieracza prowadzi do słabego przepływu krwi i wolniejszego gojenia się szczeliny odbytu. Badanie proktologiczne może dokładnie wyjaśnić, skąd pochodzi łza i jak głęboko sięga. Ostre szczeliny leczy specjalista specjalnymi maściami lub czopkami. Większość leków zawiera miejscowo znieczulające składniki łagodzące ból. W niektórych przypadkach lekarz wstrzyknie również środek znieczulający bezpośrednio pod powstałą ranę.

Pozwala to na chwilę rozluźnić zwieracz. W przypadku przewlekłych pęknięć skóry, składniki aktywne zwykle pomagają rozluźnić mięśnie zwieracza i jednocześnie wspomagają jego ukrwienie. Jeśli w wyniku szczeliny odbytu na tkance pojawi się blizna lub tak zwana fałda przyczółkowa, zmiana skórna przypominająca marisk na tylnym końcu szczeliny, jest to stan zapalny przewlekły. W takich przypadkach blizna musi zostać usunięta przez lekarza podczas operacji. W przypadku bólu w okolicy odbytu wskazane jest wcześniejsze skonsultowanie się z proktologiem i przeprowadzenie konsultacji. Ponieważ tylko on może stwierdzić, czy przyczyną pęknięcia są powiększone hemoroidy lub inna choroba. Ponieważ im szybciej rozpocznie się leczenie, tym szybciej można wyleczyć pęknięcie anodermy.

Aby zapobiec lub złagodzić pęknięcia odbytu i powiększenie hemoroidów, pomoże zdrowa dieta, dużo ruchu i wystarczająca ilość codziennych napojów. Posiłki bogate w błonnik z dużą ilością owoców, warzyw i produktów pełnoziarnistych zapewniają regulowane trawienie. Błonnik nie tylko stymuluje wypróżnienia, ale także dłużej utrzymuje uczucie sytości i zapobiega przybieraniu na wadze. Aby uniknąć twardego wypróżnienia, pomaga również wypić około 1,5 litra płynów dziennie. Polecamy wodę, niesłodzone herbaty lub szprycery do soków. Codzienne ćwiczenia nie tylko stymulują metabolizm, ale także zapewniają zajęcie jelit. Codzienna jazda na rowerze lub spacer wystarczą, aby zachować sprawność i wyregulować pracę układu pokarmowego.