Wydzielanie apokrynowe

Plik wydzielanie apokrynowe odpowiada uwalnianiu wydzieliny w pęcherzykach. Ten sposób wydzielania jest stosunkowo rzadki i występuje głównie w wierzchołkowych gruczołach potowych. W przypadku ropnia gruczołu potowego dotknięte obszary skóry są objęte stanem zapalnym i powodują powstawanie przetok.

Co to jest wydzielina apokrynowa?

W medycynie określenie „wydzielina” oznacza uwolnienie wydzieliny. Gruczoły i komórki podobne do gruczołów są zewnątrzwydzielnicze lub endokrynologiczne. W przypadku gruczołów dokrewnych wydzielina przepływa kanałami wylotowymi. W gruczołach zewnątrzwydzielniczych wydzielanie nie odbywa się kanałami, ale wydzielina jest uwalniana na powierzchnię ciała lub do jamy ciała.

Wydzielanie zewnątrzwydzielnicze może zachodzić na wiele sposobów. W tym kontekście wspomina się również o trybach wydzielania gruczołów zewnątrzwydzielniczych. Wydzielanie apokrynowe jest jednym z trzech trybów wydzielania, które wydzielają gruczoły zewnątrzwydzielnicze i komórki gruczołopodobne w organizmie człowieka. Komórka gruczołowa obkurcza wydzielinę z części swojej błony komórkowej, która wraz z cytoplazmą wierzchołkową znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie tworzy pojedyncze pęcherzyki i jest zużywana w tym procesie.

Tryby ekrynowe i holokrynne należy odróżnić od tego raczej rzadko występującego trybu. Z kolei tryby wierzchołkowe występują głównie w gruczołach sutkowych oraz w prostacie lub pęcherzyku nasiennym. Gruczoły zapachowe ludzkiej skóry również działają w trybie apokrynnym.

Funkcja i zadanie

Wydzieliny pełnią wiele różnych funkcji w organizmie człowieka. Na przykład wydzieliny endokrynologiczne działają hormonalnie i wpływają na kontrolę różnych procesów organizmu. Wydzieliny zewnątrzwydzielnicze w trybie apokrynnym pełnią szczególną funkcję jako wydzieliny płciowe.

Na przykład pęcherzyk nasienny mężczyzny wytwarza białko. Białko to jest znane jako semenogelina i blokuje plemniki w macierzy żelu. Chroni to nasiona i zapobiega przedwczesnemu rozkładowi. W ten sposób wydzielanie pęcherzyka nasiennego ostatecznie zapewnia dalsze istnienie człowieka poprzez wspomaganie reprodukcji. Uwalniany jest częściowo w wyniku egzocytozy ekrynowej i do pewnego stopnia w wyniku procesów apokrynowych.

Wydzielanie apokrynowe jest uwalnianiem w pęcherzykach wydzielniczych. Te pęcherzyki odpowiadają kropelkom tłuszczu, które gromadzą się w błonie komórkowej komórek gruczołu w kierunku światła. W porównaniu do gruczołów ekrynowych, gruczoły apokrynowe mają dodatkowe światło i małe wypukłości błony komórkowej wierzchołka na biegunie komórkowym. Nagromadzone kropelki tłuszczu nie łączą się z komórkami gruczołu, ale pozostają wydzielane. Gotowe do podania krople ostatecznie wiążą się z rąbkiem integralnych białek błonowych, takich jak te znajdujące się w błonie komórkowej jako butyrofilina. To wiązanie powoduje, że kropelki tłuszczu w sposób ciągły zakrzywiają się do światła gruczołu. Błona komórki gruczołu stopniowo kurczy się poniżej tego wybrzuszenia. Zatem nie tylko odciąga się garnek tłuszczu, ale także otaczającą cytoplazmę i przyczepioną błonę komórkową na zewnątrz komórki. Wydzielina jest pakowana w pojemniki membranowe.

Proces ten jest również znany jako apocytoza i powoduje utratę cytoplazmy i błony komórkowej komórek gruczołu. Objętość komórek zmniejsza się w wyniku tego procesu, co odróżnia tryb wydzielania od wydzielania ekryny. Wydzielina jest uwalniana z komórki tylko w przypadku pęknięcia poprzedniej błony komórkowej.

Oprócz pęcherzyka nasiennego gruczoł mleczny prowadzi wydzielanie apokrynowe. To wydzielanie odpowiada przede wszystkim uwalnianiu tłuszczu z komórek nabłonka piersi. Ponadto mniejsze gruczoły powieki również podlegają temu trybowi wydzielania, przez co należy rozumieć podobne do potu gruczoły apokrynowe na brzegu powieki.

Gruczoły potowe apokrynowe znajdują się również pod pachami, w okolicy narządów płciowych i odbytu oraz na sutkach. Gruczoły te są w rzeczywistości gruczołami zapachowymi, które uwalniają feromony, a tym samym do pewnego stopnia wpływają na zachowania seksualne.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Szczególnie w przypadku wydzielania przez apokrynowe gruczoły zapachowe kobiet mogą wystąpić silne fluktuacje, które z reguły nie mają wartości chorobowej, ale są w mniejszym lub większym stopniu zależne od cyklu. Ponieważ gruczoły zapachowe wytwarzają tłustą wydzielinę, są szczególnie podatne na infekcje. Takie infekcje mogą zniszczyć lokalną powłokę ochronną kwasu. Jeśli z kolei zostanie naruszona zasadowa warstwa ochronna, dotknięty obszar staje się bardziej podatny na infekcje bakteryjne. Dlatego w gruczołach zapachowych często występują infekcje, które zwykle są widoczne w postaci ropni. W tym kontekście mówi się również o ropniu gruczołu potowego. Takim ropniom towarzyszy stan zapalny i tworzenie przetok.

Ta choroba jest czasami określana jako trądzik odwrócony, który dotyka głównie ludzi w okresie dojrzewania. Apokrynowe gruczoły potowe ulegają zapaleniu wtórnemu. Początkowo stan zapalny wywodzi się z holokrynnych gruczołów łojowych w tych obszarach skóry. Acne inversa jest niezwykle bolesna. W tkance łącznej pod skórą może rozwinąć się rozległa ropowica, która powoduje niebieskawe przebarwienie, a nawet może prowadzić do posocznicy na większych obszarach.

Ponieważ apokrynowe gruczoły potowe są przede wszystkim odpowiedzialne za zapach ciała, może również wpływać na nie bromhidrosis. Zjawisko to powoduje nadmiernie silny zapach ciała na skutek wzrostu lokalnej flory bakteryjnej. Zapach ciała powstaje w wyniku metabolizmu wydzielania sebum przez własne bakterie organizmu i tym samym nasila się przede wszystkim, gdy zwiększony pot wnika w zrogowaciałą warstwę skóry, a tym samym sprzyja rozwojowi bakterii.

Przyczyną zwiększonej produkcji potu mogą być różne choroby, ale także stres psychiczny. Z drugiej strony, wierzchołkowe gruczoły piersi i prostaty są często zaangażowane w łagodne i złośliwe choroby nowotworowe.