Plik Wspólna tętnica wątrobowa jest odgałęzieniem pnia trzewnego i początkiem tętnicy wątrobowej żołądkowo-dwunastniczej i tętnicy wątrobowej właściwej. Ich zadaniem jest zaopatrzenie dużej i małej krzywizny żołądka, dużej sieci, trzustki, wątroby i woreczka żółciowego.
Jaka jest wspólna tętnica wątrobowa?
Jednym z naczyń krwionośnych w jamie brzusznej jest wspólna tętnica wątrobowa lub wspólna tętnica wątrobowa, która dostarcza krew do różnych narządów w jamie brzusznej.Tętnica jest częścią układu krążenia organizmu i transportuje tlen z płuc do skrzywienia żołądka, do dużej sieci (omentum majus), do trzustki (trzustki), wątroby i woreczka żółciowego (Vesica biliaris lub Vesica fellea).
Wspólna tętnica wątrobowa wyrasta z pnia trzewnego. Jest też jak Statyw Hallerscher lub Tripus Halleri znane i zawdzięcza te nazwy fizjologowi Albrechtowi von Hallerowi. Oprócz wspólnej tętnicy wątrobowej, pień trzewny ma dwie inne gałęzie, które dostarczają krew do innych struktur anatomicznych w jamie brzusznej, takich jak tętnica śledzionowa i lewa tętnica żołądkowa.
Anatomia i budowa
Wspólna tętnica wątrobowa przebiega przez jamę brzuszną i odchodzi od pnia trzewnego. Przechodzi przez dwunastnicę i przechodzi przez więzadło wątrobowo-dwunastnicze, które ogranicza otwór sieciowy. Pozostała gałąź odpowiada arteria hepatica propria; wcześniej tętnica żołądkowo-dwunastnicza odgałęzia się od wspólnej tętnicy wątrobowej.
U niektórych osób wspólna tętnica wątrobowa ma trzecią gałąź w postaci prawej tętnicy żołądkowej. Ta osobliwość nie jest chorobą, ale odmianą, która dotyka około jednej trzeciej wszystkich ludzi. Jednak w większości przypadków prawa tętnica żołądkowa odgałęzia się od tętnicy wątrobowej właściwej.
Trzy warstwy tworzą ścianę tętnicy wątrobowej wspólnej. Tunica externa tworzy najbardziej zewnętrzną warstwę, oddziela tętnicę od otaczającej tkanki i zawiera vasa vasorum. Błona środkowa tworzy środkową warstwę ściany tętnicy. Składa się z mięśni, które otaczają żyłę pierścieniem i wpływają na przepływ krwi poprzez skurcze i rozluźnienie. Ponadto wkładka tunika posiada włókna elastyczne i włókna kolagenowe, które nadają tkance elastyczność i spójność. Pod tunica środkowa znajduje się tunica intima, która tworzy najbardziej wewnętrzną warstwę tętnicy i można ją również znaleźć w arteria hepatica communis.
Błona środkowa otoczona jest wewnętrzną elastyczną membraną błony wewnętrznej, po której następuje warstwa podśródbłonkowa i warstwa tkanki łącznej. Utrzymują śródbłonek na miejscu za pomocą pojedynczej warstwy komórek oddzielających wspólną tętnicę wątrobową od przepływającej przez nią krwi.
Funkcja i zadania
Głównym zadaniem tętnicy wątrobowej wspólnej jest zaopatrywanie narządów jamy brzusznej w krew bogatą w tlen. Jedną z jego gałęzi jest tętnica żołądkowo-dwunastnicza. To transportuje krew do trzustki, która ma ogromne znaczenie dla trawienia i metabolizmu. Komórki trzustki wytwarzają enzymy trawienne, które rozkładają węglowodany, białka i tłuszcze.
Ponadto komórki trzustki syntetyzują hormony: insulinę, glukagon, somatostatynę, grelinę oraz polipeptyd trzustkowy. Krew z tętnicy żołądkowo-dwunastniczej przepływa również do dwunastnicy, która ma 30 cm długości i należy do jelita cienkiego. W procesie trawienia jego zadaniem jest wzbogacenie miazgi pokarmowej w enzymy z trzustki i gruczołów dwunastnicy oraz neutralizacja kwaśnego pH. Tętnica żołądkowo-dwunastnicza zaopatruje również dużą sieć (sieć majus), która ma ogromne znaczenie dla ochrony przed patogenami i dużą krzywizną żołądka.
Natomiast do mniejszej krzywizny trafia natleniona krew z arteria hepatica propria, która jest drugą gałęzią arteria hepatica commonis. Arteria hepatica propria zaopatruje także wątrobę i woreczek żółciowy w krew. Wątroba bierze udział w detoksykacji, magazynuje glikogen jako rezerwę energetyczną, tworzy ciała ketonowe, kontroluje metabolizm witamin i pierwiastków śladowych, syntetyzuje białka krwi, takie jak czynniki krzepnięcia, albuminy, globuliny i białka ostrej fazy oraz bierze udział w trawieniu poprzez produkcję żółci . Woreczek żółciowy przechowuje od 30 do 80 ml płynu i uwalnia go w razie potrzeby do przewodu pokarmowego.
Choroby
Jako tętnica, wspólna tętnica wątrobowa może być dotknięta różnymi chorobami typowymi dla wszystkich naczyń krwionośnych. Jednym z nich jest arterioskleroza.
Jest to zwężenie tętnicy spowodowane złogami w jamie. Często odpowiedzialne są za to tłuszcz, tkanka łączna, wapno lub osadzone sole wapnia lub skrzepliny. W rezultacie krążenie krwi pogarsza się, a naczynie może nawet całkowicie się zamknąć.
Zespół Dunbara nie wpływa na bezpośrednią wspólną tętnicę wątrobową, ale na pień trzewny, z którego powstaje. Zespół Dunbara to stan znany również jako zespół Harjola-Marable. Charakterystyczny jest ucisk pnia trzewnego. Częste dolegliwości to słaby apetyt, wymioty, nudności i ból w nadbrzuszu. Typ A zespołu Dunbara objawia się bezobjawowo, podczas gdy typ B zwykle powoduje dyskomfort w jamie brzusznej.
Natomiast typ C charakteryzuje się dławicą brzuszną, której typ B nie występuje. Medycyna dzieli je na cztery etapy, w zależności od ich nasilenia, przy czym IV stopień charakteryzuje się trwałym bólem i może prowadzić do śmierci. Oprócz pnia trzewnego, ucisk może również wpływać na nerwy znajdujące się w tym samym obszarze, co prowadzi do odpowiednich zaburzeń czynnościowych. W rezultacie możliwa jest dalsza niestrawność i ból.
