Bacillus Calmette-Guérin

Z Bacillus Calmette-Guérin (BCG) to bakteria, która została opracowana przez Francuza Alberta Calmette'a i Camille Guérin. W niektórych krajach jest stosowana jako skuteczna żywa szczepionka przeciwko niektórym formom gruźlicy, ale jest również uważana za obiecującą immunoterapię w walce z rakiem pęcherza. Szczególnie u dzieci Bacillus Calmette-Guérin ma pozytywny wpływ na przebieg gruźlicy i zapobiega poważnym powikłaniom.

Co to jest Bacillus Calmette-Guérin?

Do szczepu mykobakterii należy bakteria Bacillus Calmette-Guérin, która została wyhodowana w drodze wielokrotnej hodowli. Bakteria pochodzi od krowy, u której rozwinęło się gruźlica mastitis.

Po odkryciu przez Edmonda Nocarda w 1901 roku, Francuz Albert Calmette i Camille Guérin kontynuowali badania. Hodowali szczep mykobakterii w pożywkach i obserwowali osłabienie siły infekcji. Atenuowana, wirulentna Bacillus Calmette-Guérin była z powodzeniem stosowana jako żywa szczepionka przeciwko gruźlicy od 1921 roku i została opracowana genetycznie. Szczepienie jest przeprowadzane jako żywe szczepienie wewnątrzkomórkowe, ale nie może zapobiec zakażeniu lub rozprzestrzenianiu się zarazków gruźlicy.

$config[ads_text1] not found

BCG może teraz chronić dzieci w szczególności przed niektórymi postaciami gruźlicy. Jednak jego skuteczność przeciwko najpowszechniejszej postaci gruźlicy, gruźlicy płuc, jest niewystarczająca u dzieci i dorosłych. Z drugiej strony szczepienie BCG niezawodnie zapobiega powikłaniom gruźlicy, takim jak gruźlica prosówkowa czy gruźlicze zapalenie opon mózgowych, których obawiają się zwłaszcza u dzieci.

Występowanie, dystrybucja i właściwości

Gruźlica (TB) to choroba zakaźna wywoływana przez bakterie. Różne typy bakterii gruźlicy powodują różne postacie choroby. Najczęstszy rodzaj gruźlicy przenoszony jest drogami oddechowymi i powoduje infekcję płuc. Chociaż gruźlicę można teraz wyleczyć [antybiotykami]], może ona prowadzić do zagrażających życiu powikłań, zwłaszcza u pacjentów z niedoborem odporności.

W przebiegu choroby bakterie mogą również wpływać na inne narządy, takie jak opony mózgowe, opłucną, kości, drogi moczowe i skórę.

Zakaźna choroba zakaźna jest przenoszona głównie przez unoszące się w powietrzu kropelki. Patogen gruźlicy Mycobacterium bovis może być również przenoszony na ludzi poprzez surowe mleko krowie.

Około jedna trzecia światowej populacji ma gruźlicę. Jednak zdrowy układ odpornościowy może zapobiec wystąpieniu choroby, a także chronić przed infekcją. Osoby często podróżujące powinny regularnie poddawać się badaniom lekarskim

Znaczenie i funkcja

Skuteczność szczepienia BCG jest obecnie uważana za kontrowersyjną w środowisku medycznym. Dzieje się tak z kilku powodów. Stała Komisja ds. Szczepień (STIKO) w Instytucie Roberta Kocha nie zalecała stosowania tej bakterii jako szczepionki w Niemczech od 1998 r., Ponieważ jej skuteczności nie można wiarygodnie udowodnić.

Ochronę przed szczepieniem poprzez szczepienie BCG można było udowodnić w metaanalizach tylko w 50% przypadków gruźlicy płuc w tym kraju. Szczepionka nie jest obecnie zatwierdzona do tego wskazania w całych Niemczech z powodu często niepożądanych skutków ubocznych i powikłań.

Ponadto zmieniono wyniki testów u pacjentów, którzy zostali zaszczepieni raz Bacillus Calmette-Guérin. W skórnej próbie tuberkulinowej często można zaobserwować pozytywny wynik testu, nawet w przypadku braku zakażenia gruźlicą. U osób dotkniętych chorobą obrzęk o obwodzie powyżej 15 mm jest oceniany jako pozytywny. Ponieważ wartość informacyjna skórnego testu tuberkulinowego jest ograniczona, specjaliści w Niemczech stosują badanie krwi z interferonem gamma u pacjentów ze szczepieniem BCG w celu wykrycia zakażenia.

Jednak w innych krajach stosowanie Bacillus Calmette-Guérin jest uważane za rozsądne, ponieważ czasami występują różne stany naskórkowe. Dlatego każdy, kto planuje pobyt długoterminowy w tych krajach, powinien zostać zaszczepiony BCG. Jednak szczepienie BCG nie zadziała u osób mieszkających na obszarach tropikalnych i subtropikalnych. Eksperci podejrzewają, że przyczyną tego jest odporność, którą zbudowali mieszkańcy przeciwko powszechnie występującym tam gatunkom mykobakterii.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Bacillus Calmette-Guérin jest z powodzeniem stosowany w walce z rakiem pęcherza od 1976 roku. Wielu pacjentów wymaga skutecznej immunoterapii po chirurgicznym usunięciu guza pęcherza moczowego. Ma na celu zapobieganie ponownemu wystąpieniu tej choroby, a także stymulowanie własnych komórek organizmu do obrony przed nowotworami.

Pacjent z rakiem otrzymuje przetworzone żywe bakterie BCG w postaci irygacji bezpośrednio do pęcherza. Wkraplanie BCG odbywa się przez cienki cewnik przechodzący przez cewkę moczową. Po około dwóch godzinach, podczas których roztwór pozostaje w pęcherzu, cewnik jest ponownie usuwany. Ponieważ Bacillus Calmette-Guérin powoduje tam miejscowe zapalenie, w ten sposób można aktywować własne komórki obronne organizmu. Jeśli pacjenci dobrze tolerują to leczenie, w tygodniowych odstępach zostanie przeprowadzonych łącznie sześć zabiegów BCG. Immunoterapia generalnie nie ma skutków ubocznych i powoduje tylko dwa dni zapalenia pęcherza i krótkotrwałe objawy grypopodobne, które są typowymi skutkami ubocznymi leczenia.