Brucellen

Brucellen to bakterie w kształcie pręcików należące do rodzaju Brucella. Mogą powodować chorobę zakaźną brucelozę u ludzi.

Co to jest Brucelles?

Brucella to bakterie Gram-ujemne. Bakterie Gram-ujemne mogą być zabarwione na czerwono w barwieniu Grama. W przeciwieństwie do bakterii Gram-dodatnich oprócz cienkiej warstwy peptydoglikanu zbudowanego z mureiny posiadają również zewnętrzną błonę komórkową. To rozróżnienie odgrywa kluczową rolę w wyborze odpowiednich antybiotyków do leczenia.

Do 1986 r. Rodzaj Brucella został podzielony na różne gatunki. Ale ponieważ wszystkie drzewa genealogiczne wykazywały pewne podobieństwo, rozważano zgrupowanie całej bakterii z gatunkiem Brucella melitensis. Obecnie jednak plemię jest nadal podzielone na 10 podgatunków. Należą do nich Brucella canis, Brucella abortus, Brucella melitensis, Brucella ovis, Brucella ceti i Brucella suis. Bakterie Brucella melitensis, Brucella suis, Brucella abortus i Brucella canis są chorobotwórcze dla ludzi.

Występowanie, dystrybucja i właściwości

Brucella jest powszechna na całym świecie. Żyją w układzie moczowym i płciowym owiec, świń, krów, a także psów. Obszary endemiczne występują głównie na Półwyspie Arabskim, w Azji, Afryce oraz w Ameryce Środkowej i Południowej. W Niemczech stada bydła, owiec i kóz są wolne od Brucella abortus i Brucella melitensis. Jednak u dzikich zwierząt bakterie są nadal dość rozpowszechnione. Dlatego w Niemczech infekcje są wielokrotnie wywoływane przez importowane zwierzęta lub przenoszenie dzikich zwierząt na zwierzęta gospodarskie. Ponieważ istnieje obowiązek zgłaszania brucelozy, liczby są dość dokładne. Każdego roku zgłaszanych jest od czterech do pięciu przypadków. Większość z nich jest importowana. Zdecydowanie najpowszechniejszym krajem zakażenia jest Turcja. Rezerwuarami patogenów są zwierzęta gospodarskie i dzikie. Na przykład miejscowy dzik jest rezerwuarem patogenów dla Brucella suis.

Choroby ludzi są głównie spowodowane spożyciem skażonej żywności. Bakterie mogą być również przenoszone na ludzi poprzez bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami. Jednak mleko niepasteryzowane jest najważniejszym źródłem infekcji u ludzi. Źródłem infekcji są również produkty z niepasteryzowanego mleka.

Zasadniczo Brucella może dostać się do organizmu nie tylko przez przewód pokarmowy, ale także przez spojówkę, drogi oddechowe lub urazy skóry. Ponadto bruceloza jest jedną z chorób zakaźnych, które są często nabywane w laboratorium. Rzadko obserwowano bezpośrednie przenoszenie się z osoby na osobę. Infekcja występowała tylko w pojedynczych przypadkach po transfuzji krwi, karmieniu piersią lub stosunku płciowym.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Brucelles należą do fakultatywnych patogenów wewnątrzkomórkowych. Wnikają do organizmu i są następnie wchłaniane przez fagocyty układu odpornościowego, gdy układ odpornościowy działa. W ten sposób docierają do węzłów chłonnych. Stamtąd dostają się do krwiobiegu przez limfę i mogą dotrzeć do wszystkich narządów przez krew. Patogeny osadzają się szczególnie często w narządach limfatyczno-siatkowatych, takich jak śledziona, szpik kostny czy wątroba. Okres inkubacji wynosi od 5 do 60 dni.

W przypadku choroby zakaźnej można rozróżnić różne formy progresji. Około 90 procent wszystkich infekcji ma charakter subkliniczny. Dzięki temu nie powodują żadnych objawów u pacjenta i można je zdiagnozować tylko za pomocą testu na obecność przeciwciał. Jednak w ostrej lub podostrej brucelozie występuje gorączka, nocne poty, dreszcze i nudności.

Charakterystyczna dla tej choroby jest Febris undulans, czyli gorączka przypominająca falę. Gorączka utrzymuje się od jednego do trzech tygodni, po których następują okresy bez gorączki. Jednak w przewlekłej postaci brucelozy gorączka może utrzymywać się przez kilka miesięcy. Trzydzieści procent wszystkich pacjentów ma obrzęk wątroby lub śledziony. Często zdarzają się również infekcje kości i stawów. Podczas gdy staw krzyżowo-biodrowy jest zajęty głównie u dzieci, zapalenie bakteryjne u dorosłych jest bardziej prawdopodobne w okolicy krążków międzykręgowych. U dwóch trzecich pacjentów dotyczy to kręgosłupa lędźwiowego. Jednak prześwietlenie nie pokazuje zmian zapalnych przez dwa do ośmiu tygodni. Infekcja jest związana z miejscowym silnym bólem i może być również związana z nieprawidłowościami neurologicznymi w obszarze zakażenia.

Jednak w przebiegu brucelozy może to dotyczyć również innych narządów. Może to prowadzić do zapalenia jąder, opon mózgowych, zapalenia płuc i zastawek serca. Jeśli zaatakowane są płuca, można łatwo pomylić ziarniniakowe ogniska zapalne z gruźlicą.

Większość ostrych przebiegów brucelozy goi się samoistnie i bez trwałych uszkodzeń. Jednak u pięciu procent pacjentów dochodzi do nawrotów. Nawroty mogą wystąpić do dwóch lat po pierwotnej chorobie. Oprócz gojącej, ostrej postaci występuje również długotrwała, przewlekła postać brucelozy. Często wiąże się to z niespecyficznymi objawami i zmianami psychologicznymi. Należą do nich między innymi depresja, bezsenność i labilność emocjonalna.

Brucelozę zwykle leczy się antybiotykami. Złotym standardem jest terapia doksycykliną i streptomycyną trwającą od dwóch do trzech tygodni. W przypadku kursów przewlekłych może być konieczne leczenie przez okres sześciu miesięcy. Jednak nawrót może wystąpić nawet po terapii antybiotykami. W Niemczech nie przeprowadza się szczepień przeciwko Brucelli. Istnieją dwie żywe szczepionki, ale są one stosowane tylko w weterynarii, a nie w medycynie.