Tak jak Znak Claussa neurolog opisuje piramidalny znak oczodołu blisko spokrewniony ze znakiem Strümpell. Znak Claussa to ruch palców u nóg i pojawia się, gdy kolano jest zgięte w oporze. Znak może wskazywać na uszkodzenie neuronów ruchowych.
Co to jest znak Claussa?
Znak Claussa jest znany jako znak kolejowy piramidy. Ruch jest najbliżej spokrewniony ze znakiem Strümpell. Znak Claussa sprawdzany jest wraz z odruchami grupy Babińskiego podczas diagnostyki neurologicznej. U dorosłych pozytywny wynik ma wartość patologiczną.
W przeciwieństwie do odruchowych ruchów grupy Babińskiego, znak Claussa w rzeczywistości nie jest ruchem odruchowym. Jest to raczej patologiczny ruch kończyn, który pojawia się, gdy kolano jest zgięte wbrew oporowi.
Znaki Strümpell i Clauss są związane z odruchami grupy Babińskiego, ponieważ charakteryzują się tymi samymi mimowolnymi ruchami stawów stóp. W znaku Strümpell zginanie kolana wbrew oporowi powoduje zgięcie grzbietowe dużego palca, któremu towarzyszy supinacja stopy i rozstawienie pozostałych palców. W przypadku znaku Clauss oprócz zgięcia grzbietowego dużego palca nie występuje supinacja stopy. Oprócz rozstawienia pozostałych palców występuje zgięcie podeszwowe palców II do V w kierunku podeszwy stopy. Znak Claussa może wskazywać na uszkodzenie centralnych neuronów ruchowych.
Funkcja i zadanie
Do pewnego stopnia uczy się zróżnicowanego ruchu poszczególnych grup mięśni. Małe dzieci poniżej pierwszego roku życia nie mogą jeszcze poruszać się indywidualnie sąsiednimi grupami mięśni. Dopiero po pierwszym roku życia nadrzędna kontrola motoryczna uwidacznia się poprzez punkty przełączania, takie jak centralne neurony ruchowe.
Centralne neurony ruchowe to neurony ośrodkowego układu nerwowego. Połączone są one ze sobą piramidalnymi torami i kontrolują wszystkie funkcje motoryczne organizmu ludzkiego. Górny neuron ruchowy znajduje się w mózgu. Dolny neuron ruchowy znajduje się w przednim rogu rdzenia kręgowego. Drogi piramidalne łączą dwa neurony ruchowe w porządku malejącym.
W układzie piramidalnym ssaków zbiegają się procesy komórek nerwowych centralnych neuronów ruchowych. Pochodzenie systemu leży w pierwotnej korze ruchowej. Oprócz dobrowolnych umiejętności motorycznych, odruchowe zdolności motoryczne są również kontrolowane z tego miejsca. Zarówno motoryka duża, jak i drobna ruchy motoryczne są połączone przez układ piramidalny.
Ponieważ centralna kontrola wszystkich ruchów przez układ piramidalny nie jest jeszcze w pełni rozwinięta u dzieci poniżej pierwszego roku życia, poruszają one razem grupami mięśni i mają również różne odruchy, które nie są już dostępne u dorosłych dzięki kontroli wyższego poziomu. Z tego powodu małe dzieci poruszają również prostownikiem dużego palca, gdy kolano jest zgięte wbrew oporowi.
W związku z tym małe dzieci mogą poruszać tylko poszczególne mięśnie dolnej części nóg razem. Zgięcie kolana przez mięsień podudzia aktywuje również pozostałe mięśnie podudzia, z których jeden rozciąga się do dużego palca. Ruch mięśnia dużego palca z kolei aktywuje ruch pozostałych palców.
Jeśli to zjawisko można zaobserwować u dorosłych, to niepowodzenie nadrzędnej kontroli przez centralne neurony ruchowe jest odpowiednim założeniem, które jest dokładniej badane w dalszych testach. Wszystkie odruchy grupy Babińskiego to odruchy kończyn stopy i piramidalne znaki trajektorii. Dlatego są one zwykle badane razem. Różnią się jednak wyrazistością. Ponieważ znak Claussa i znak Strümpell są bardzo blisko spokrewnione, tylko jeden z nich jest zwykle podawany jako wynik w przypadku pozytywnego wyniku testu.
Choroby i dolegliwości
Piramidalne znaki orbity w postaci grupy Babińskiego nie są w 100% wiarygodnym narzędziem diagnostycznym. Mogą jednak przynajmniej dać neurologowi wstępne wskazówki dotyczące lokalizacji uszkodzenia neurologicznego. Jeśli tylko paluch porusza się z jednym z odruchów Babińskiego lub ze znakiem Claussa, to test nie jest oceniany jako wynik pozytywny. W tym przypadku ustalenie jest zgłaszane jako wątpliwe lub paradoksalne.
Sam znak Claussa nie pozwala na wyciągnięcie bezpośrednich wniosków na temat uszkodzenia neuronów ruchowych. Podobnie jak znak Strümpell, znak Claussa może również występować u zdrowych dorosłych. Jeśli jednak kilka odruchów z grupy Babińskiego również daje wynik pozytywny, prawdopodobne jest uszkodzenie neurologiczne. Jednak ogólny obraz kliniczny pacjenta musi odpowiadać podejrzeniu rozpoznania uszkodzenia neuronów ruchowych.
Osłabienie mięśni, spastyczność czy porażenie wiotkie i spastyczne charakteryzują obraz uszkodzeń neuronów ruchowych. Do obrazu klinicznego może również pasować ogólna niezdarność.
Przyczyna uszkodzenia neuronów ruchowych zależy od lokalizacji. Jeśli dojdzie do uszkodzenia tkanki nerwu ruchowego w mózgu, przyczyną uszkodzenia może być udar, na przykład po zamknięciu tętnicy środkowej mózgu. W przypadku uszkodzenia rdzenia kręgowego przyczyną jest uraz, zawał rdzenia kręgowego lub zaburzenia neurologiczne.
Na przykład choroba autoimmunologiczna stwardnienia rozsianego powoduje stan zapalny w całym ośrodkowym układzie nerwowym, a zatem może również uszkodzić przewody nerwowe w rdzeniu kręgowym. Choroba zwyrodnieniowa ALS może również powodować uszkodzenie neuronów ruchowych. W tej chorobie ruchowy układ nerwowy ulega rozpadowi stopniowo. ALS może powodować uszkodzenia zarówno dróg nerwowych ruchowych mózgu, jak i rdzenia kręgowego. MRI czaszki i obrazowanie kręgosłupa dostarczają neurologowi ostatecznych informacji o uszkodzeniu neuronu ruchowego. W pojedynczych przypadkach objawy piramidalne, takie jak znak Claussa, mogą być również spowodowane przez masy, takie jak cysty.
.jpg)
