Didanozyna

W Didanozyna jest to lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Substancja czynna jest jednym z czynników hamujących wirusy i służy do wzmocnienia układu odpornościowego pacjentów z HIV.

Co to jest didanozyna?

Didanozyna ogólnie wzmacnia mechanizmy obronne organizmu pacjentów z HIV, hamuje namnażanie się wirusów HI i zmniejsza ich liczbę we krwi, może zapobiegać AIDS, aw niektórych przypadkach nawet z nim walczyć.

Didanozyna nie jest składnikiem aktywnym stabilnym w kwasie, dlatego jest niszczona przez kwas żołądkowy. Z tego powodu didanozyna jest podawana tylko w postaci kapsułki dojelitowej lub w połączeniu ze środkami wiążącymi kwasy. Sama didanozyna jest tak zwanym nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NRTI) i sama jako prekursor substancji czynnej (prolek) nie jest skuteczna przeciwko wirusom.

Efekt farmakologiczny

Didanozyna jest przekształcana tylko w rzeczywistą substancję czynną w organizmie pacjenta, gdzie hamuje enzym odwrotną transkryptazę, który hamuje namnażanie się wirusa HI.

Wraz ze spadkiem liczby wirusów we krwi ponownie wzmacnia się także odporność organizmu. Ponieważ HIV jest wirusem o dużej zdolności adaptacji, a zatem szybko rozwija oporność na poszczególne substancje, składnik aktywny jest zwykle stosowany w połączeniu z innymi składnikami aktywnymi w leczeniu pacjentów z HIV.

Możliwe jest użycie substancji czynnej didanozyny do walki z AIDS lub przynajmniej opóźnienia jej wystąpienia. Choroby nie można wyleczyć didanozyną, ale można poprawić jakość życia i wydłużyć oczekiwaną długość życia.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Jeśli pacjent jest nadwrażliwy na substancję czynną Didanozynaagenta nie wolno używać. Należy go stosować wyłącznie po dokładnym rozważeniu przez lekarza prowadzącego ryzyka i korzyści u pacjentów z zakażeniem wirusem HIV z chorobą wątroby, powiększeniem wątroby lub zapaleniem wątroby.

Pacjenci muszą być ściśle monitorowani w trakcie leczenia, zwłaszcza kobiety z nadwagą. Pacjenci z nieprawidłowym działaniem niektórych organelli komórkowych (tak zwanych mitochondriów) również muszą być poddani szczególnej obserwacji. Ostrożność należy również zachować u pacjentów z HIV, którzy mają lub mieli zapalenie trzustki. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek dawkę należy odpowiednio dostosować.

W takim przypadku przeszkoleni lekarze są zobowiązani do nadzorowania leczenia w przypadku jednoczesnego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, ponieważ leczenie wiąże się z dodatkowym ryzykiem. W czasie ciąży didanozyna - podobnie jak wiele innych leków - powinna być przepisywana tylko po dokładnym rozważeniu ryzyka i korzyści.

Jednak eksperymenty na zwierzętach miały szkodliwy wpływ na nienarodzone dziecko, chociaż eksperymentów tych nie można przenieść na organizm ludzki. Dlatego didanozyny nie należy stosować w pierwszych trzech miesiącach ciąży, ponieważ zwiększa się również ryzyko wzrostu poziomu kwasu mlekowego we krwi podczas ciąży. Dlatego kobiety w ciąży zakażone wirusem HIV powinny być pod opieką wyłącznie doświadczonych lekarzy. Ogólnie rzecz biorąc, kobieta zakażona wirusem HI nie karmi noworodka piersią, ponieważ wirus przenika do mleka matki, a tym samym jest przekazywany dziecku.

Jeśli noworodek jest zakażony wirusem HI, nie należy go leczyć didanozyną przed upływem trzech miesięcy, ponieważ wiedza na temat jej skutków u dzieci poniżej trzeciego miesiąca życia jest niewystarczająca. Od trzeciego miesiąca życia możliwe jest leczenie dawką odpowiadającą masie ciała lub powierzchni ciała dziecka w zależności od przebiegu choroby. Szczególnie w przypadku dzieci ważne jest, aby leczenie przebiegało z ostrożnością i pod nadzorem lekarza.

Zagrożenia i skutki uboczne

Didanozyna Jako lekarstwo na wirusa HIV i AIDS ma skutki uboczne, takie jak biegunka, złe samopoczucie, bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie, nudności w połączeniu z wymiotami, pokrzywka i wysypka skórna, zapalenie wątroby, żółtaczka, suchość w ustach, anemia, wypadanie włosów.

Istnieją również inne znane skutki uboczne, które mogą występować częściej lub rzadziej i różnić się w zależności od pacjenta. Szczególnie u pacjentów z AIDS często trudno jest odróżnić reakcje związane z chorobą od skutków ubocznych związanych z lekami.

Leki zawierające substancję czynną didanozynę należy przyjmować co najmniej dwie godziny po innych lekach i posiłkach, aby nie zmniejszać wchłaniania substancji czynnej. Lekarz prowadzący wie, jakich leków nie wolno przyjmować w tym samym czasie.