ruch obrotowy

Plik ruch obrotowy pojawia się jako ruch na ludzkim ciele itp. na stopę i przedramię. Odgrywa ważną rolę w chodzeniu i ważnych codziennych czynnościach rąk.

Co to jest ruch obrotowy?

Na stopie ruch odbywa się w komorze przedniej dolnej kostki, którą tworzą trzy kości stępu. Jedna z trzech kości trzeszczkowych obraca się wokół pozostałych dwóch podczas tego ruchu, tak że wewnętrzna krawędź stopy jest skierowana do góry. Ten proces ma charakter czysto opisowy. W tym stawie nie można aktywnie wykonywać czystej rotacji, ponieważ wykonujące mięśnie nie są w stanie tego zrobić ze względu na ich przebieg. Dlatego też inne elementy ruchu są zawsze sprzężone z ruchem obrotowym. Poprzez unieruchomienie dwóch kości stępu blisko ciała, izolowany obrót może być wykonywany biernie, na przykład podczas badań ruchowych.

Ruch obrotowy kończyny górnej to ruch między dwiema kośćmi przedramienia. Szprycha obraca się wokół kości łokciowej, tak że dwie kości są równoległe do siebie w pozycji końcowej. Podczas ruchu przeciwnego, czyli pronacji, następuje silne skrzyżowanie. Łącząc nadgarstek i kości nadgarstka, ręka jest przenoszona przez rotację kości przedramienia. Podczas obracania dłoń coraz bardziej skierowana jest w stronę ciała; podczas pronacji tył dłoni skierowany jest w stronę ciała.

Funkcja i zadanie

Obrót stopy bierze udział we wszystkich swobodnych ruchach skierowanych do wewnątrz. Jest to ważny element fazy wahadłowej nogi. Im silniejsza orientacja w kierunku środka ciała i im szybsza realizacja, tym większe znaczenie. Takie działania występują w wielu zajęciach sportowych.

Typowym przykładem są ruchy w sztukach walki, gdzie celem jest zrzucenie przeciwnika z nóg zamachem nogą lub kopnięciem po przekątnej. W piłce nożnej podanie lub flanka z wewnętrznym podbiciem charakteryzuje się bardzo dużą rotacją i rozwojem siły mięśni wykonujących, supinatorów. Rotacja, jaką uzyskuje piłka, polega głównie na przeniesieniu energii z pozycji stopy na wznak na ruch piłki.

Wszelkie czynności ręki skierowane w stronę ciała, które mają miejsce w górnej i przedniej części, są funkcjonalnie możliwe tylko poprzez zaangażowanie ruchu obrotowego. Ich interakcja z przywodzeniem i zgięciem w stawie barkowym oraz zgięciem w łokciu umożliwia dotarcie dłoni do prawie każdego punktu na głowie i tułowiu.

Być może najważniejszą wykonywaną czynnością jest jedzenie. Ale inne czynności w życiu codziennym, takie jak mycie włosów, dmuchanie w nos, drapanie głowy lub szyi, a także podnoszenie przedmiotów i przyciąganie ich do ciała, charakteryzują się tymi elementami ruchu.

W sporcie ruchy ramion wykonywane od dołu na zewnątrz do góry wewnątrz są często związane z rotacją. Charakterystyczne sekwencje ruchu z tymi składowymi to uderzenia forhendowe w tenisie, squashu i badmintonie. Zwłaszcza w badmintonie rotacja daje decydujący impuls ruchu dla przyspieszenia piłki. Tę samą trajektorię ruchu z silnym składnikiem supinacyjnym ręki można również zobaczyć w boksie po uderzeniu górnego cięcia. Biceps jako zginacz i najsilniejszy supinator jest używany w pełnej sile.

Wszystkie ruchy wahadłowe ramienia i dłoni nad głową obejmują obrót jako element wstępnego rozciągania dla następującego po nim ruchu uderzenia pięścią lub rzutu, takiego jak rzucanie kamieniem lub uderzanie w siatkówkę.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Podobnie jak w przypadku wszystkich ruchów, na rotację może wpływać zmniejszona aktywność mięśni lub inne procesy ograniczające zakres ruchu. Wpływ na funkcje życiowe, takie jak jedzenie i chodzenie, jest często rażący. Osoby dotknięte chorobą nie mogą już wykonywać tych ruchów całkowicie lub wcale, a tym samym tracą niezależność.

Oprócz chorób ogólnoustrojowych, takich jak dystrofie mięśniowe czy stwardnienie zanikowe boczne, często dochodzi do specjalnych urazów i dolegliwości, które utrudniają funkcjonowanie.

W stopie mogą to być złamania w okolicy kości stępu lub urazy więzadeł. Często powstają w wyniku niekorzystnych ruchów w wyniku działania sił zewnętrznych. Typowym mechanizmem urazu jest tzw. Uraz supinacyjny, w którym stopa zgina się do wewnątrz, co często prowadzi do złamań i zerwania więzadeł zewnętrznych.

Przepuklina krążka międzykręgowego lub uszkodzenia nerwów obwodowych mogą prowadzić do tzw. Osłabienia zgięcia grzbietowego. Na ruch obrotowy wpływa uszkodzenie nerwu piszczelowego. Szczególna forma wpływania na wykonywanie ruchów stopy typowo powstaje w wyniku udaru. Hemiplegia rozwija się po stronie zmienionej chorobowo, ze spastycznością nogi z silną tendencją do rozciągania i supinacji. Podczas chodzenia noga jest bardzo silnie prowadzona do wewnątrz poprzez okrężny ruch w stawie biodrowym i stopa nie może być prawidłowo ustawiona. Rezultatem jest tak zwany wzór chodu Wernickego-Manna.

Uszkodzenie nerwów ramienia w kończynie górnej może negatywnie wpłynąć na funkcje ręki. Oprócz przepukliny krążków w odcinku szyjnym kręgosłupa, obwodowe uszkodzenie nerwu pośrodkowego lub promieniowego jest często odpowiedzialne za negatywny wpływ na ruch obrotowy.

Złamane kości przedramienia mają bezpośredni wpływ na ruchomość kości przedramienia. Typowe urazy tego typu to złamania nadgarstka z zajęciem kości łokciowej i kości promieniowej oraz złamanie lub zwichnięcie proksymalnej głowy kości promieniowej.

Ruch obrotowy jako ruch obrotowy nie jest możliwy nawet po leczeniu medycznym lub nie jest dozwolony, dopóki kość nie zostanie całkowicie skonsolidowana.