odwodnienie

W razie potrzeby ludzie mogą przeżyć kilka tygodni bez jedzenia. Bez nawodnienia osoba umiera po około trzech dniach. Stopniowo zatruwa. Utrata płynu lub wysuszenie może zatem zagrażać życiu, aw najgorszym przypadku prowadzić do śmierci. Jak to możliwe odwodnienie przyjdź i jak możesz temu zapobiec? Jak choroby przyczyniają się do utraty płynów?

Co to jest utrata płynów?

Utrata płynów jest stanem niedostatecznego zaopatrzenia organizmu w płyny, albo z powodu zbyt małej ilości płynów w organizmie, albo z przyczyn, które aktywnie powodują utratę płynów w organizmie, na przykład choroby.

$config[ads_text1] not found

Odwodnienie generalnie nie może być mierzone w litrach lub mililitrach w organizmie; występuje raczej szereg typowych objawów odwodnienia, w których wyraża się utrata płynów. Ciało zostaje zatrute, ponieważ toksyny lub produkty przemiany materii nie mogą być już w wystarczającym stopniu wydalane z moczem.

przyczyny

Utrata płynów może mieć wiele przyczyn. Objawy odwodnienia mogą wystąpić zwłaszcza u osób starszych lub wymagających opieki, ponieważ zwykle cierpią one na kilka chorób lub ograniczeń w tym samym czasie, które sprzyjają odwodnieniu.

Często cierpią na nietrzymanie moczu i dlatego nie chcą dużo pić, mają słaby wzrok lub zapominają o piciu płynów. Choroby, zwłaszcza biegunka, mogą również prowadzić do utraty płynów. Jednak utrata płynów może również wystąpić w wyniku nadmiernej aktywności fizycznej przy wysokich temperaturach zewnętrznych. Gorączka i związana z nią nadmierna potliwość mogą również wysuszyć organizm.

Podobnie choroby cukrzycowe (cukrzyca, moczówka prosta) prowadzą do zwiększonej częstotliwości wydalania, co sprzyja utracie płynów. Przyczyny mogą być różne i zawsze powinny zostać zbadane przez lekarza w przypadku wątpliwości.

Choroby z tym objawem

• Moczówka prosta
• grypa brzuszna
• Śpiączka cukrzycowa

• Ostra niewydolność nerek
• Infekcja bakteryjna
• Cukrzyca

• Niewydolność kory nadnerczy
• Zatrucie krwi
• spalanie

Diagnoza i przebieg

Rozpoznanie nawodnienia jest stosunkowo łatwe do postawienia na podstawie stanu skóry. Wygląda jak pergamin, jeśli narysujesz fałdę kciukiem i palcem wskazującym, na przykład z tyłu dłoni, ta fałda pozostanie. Gdyby skórze dostała się wystarczająca ilość płynu, skóra natychmiast powróciłaby do swojego pierwotnego stanu.

Ogólnie skóra wygląda na pomarszczoną i niedostateczną, nawet jeśli pierwsza utrata płynów jest stanem ostrym. Zwykle występują również halucynacje lub inne osobliwości psychologiczne. Może również wystąpić majaczenie. Jeśli leczenie nie zostanie podjęte, przebieg jest ostatecznie śmiertelny, ponieważ moczniki nie są wydalane.

Jeśli organizm nie jest już zaopatrywany w płyny lub jeśli utrata jest zbyt duża pomimo spożycia (z powodu choroby), organizm wysycha i umiera. Istnieje również zwiększone ryzyko zachorowania na zakrzepicę lub podobne choroby. Krew „gęstnieje” i mogą tworzyć się skrzepy, które mogą wywołać zator, udar lub zawał serca.

$config[ads_text3] not found

Komplikacje

Brak płynów, znany również jako odwodnienie lub odwodnienie, jest w większości przypadków związany z zaburzeniem równowagi solnej (równowagi elektrolitowej).

Jeśli utrata płynów wzrośnie do 12-15%, może wystąpić wstrząs, który jest najpierw reprezentowany przez ostre osłabienie krążenia, a następnie zaburzenie świadomości. Jeśli brak płynów nie zostanie natychmiast skorygowany, mogą wystąpić objawy, takie jak letarg i dezorientacja, aż do majaczenia lub śpiączki. Jeśli biegunka i wymioty spowodowały odwodnienie, objawy te mogą się pogorszyć i utrzymywać, prowadząc do dalszej utraty płynów i elektrolitów. Z drugiej strony, podobnie jak wysoka gorączka, objawy te nie mogą występować jako wyzwalacz, ale jako konsekwencja.

Jeśli odwodnienie nie zostanie szybko wyrównane, osocze krwi może gęstnieć, a ryzyko zakrzepicy znacznie wzrasta. W rezultacie żylne naczynia krwionośne mogą zostać zablokowane. W ciężkich przypadkach występuje ostra niewydolność nerek. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w przypadku wcześniej uszkodzonych nerek.

Jeśli odwodnienie było spowodowane infekcją, na przykład infekcją Salmonellą, należy wyjaśnić, czy patogeny dostały się już do krwiobiegu. W rzadkich przypadkach istnieje ryzyko zapalenia osierdzia (zapalenie osierdzia) i zapalenia wsierdzia (zapalenie wewnętrznej wyściółki serca). Nie można całkowicie wykluczyć zapalenia płuc (zapalenie płuc), zapalenia stawów kręgosłupa (zapalenie kręgów), zapalenia kości i szpiku (zapalenie szpiku kostnego), zapalenia stawów (zapalenie stawów) lub zapalenia opon mózgowych (zapalenie opon mózgowych).

Kiedy należy iść do lekarza?

Istnieje kilka przyczyn utraty płynów. Oprócz picia zbyt małej ilości lub nadmiernej potliwości wymioty, biegunka, gorączka lub zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca, mogą również prowadzić do znacznej utraty płynów. Oprócz samej utraty płynów zawsze dochodzi do utraty elektrolitów, które są niezwykle ważne dla organizmu. Dlatego warto, aby lekarz zbadał Cię jak najwcześniej w przypadku fizycznej utraty płynów.

Lekarz może wykorzystać swoje doświadczenie, aby ocenić, czy utratę płynów u pacjenta należy leczyć lekami, czy też wystarczy leczenie zachowawcze ze zmianą diety, w tym dużym piciem i czekaniem. Wie też, że jeśli stracisz płyny, przyczyną mogą być wirusy, bakterie lub pasożyty. Może to wymagać bardziej rozległego leczenia i jest kolejnym powodem, aby natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku utraty płynów.

Każdy, kto jako pacjent pociesza się faktem, że na przykład właśnie zamierza uniknąć grypy żołądkowo-jelitowej i związana z tym utrata płynów jest normalna, zachowuje się lekkomyślnie.

Utrata płynów jest nie tylko niebezpieczna jako taka, ale może również wywołać inne niebezpieczne choroby, takie jak zakrzepica, zawał serca i udar. Dzieje się tak, ponieważ utrata płynów wpływa również na krew, która staje się grubsza lub bardziej lepka. Terminowa wizyta u lekarza w przypadku utraty płynów ma zatem oprócz terapii działanie zapobiegawcze przeciwko innym chorobom.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Z reguły w przypadku groźnej przewlekłej lub ostrej utraty płynów pacjent otrzyma infuzję, najlepiej dożylną, którą podaje się do żyły. Możliwy jest również wlew podskórny, czyli wlew przez skórę, ale organizm zużywa go znacznie wolniej.

W zależności od rodzaju utraty płynów do infuzji można dodać składniki odżywcze lub minerały, ale najczęściej jest to zwykły roztwór soli (NaCl = chlorek sodu), który otrzymuje pacjent z ryzykiem. Leczenie ewentualnej choroby podstawowej jest oczywiście również na pierwszym planie. Jeśli masz biegunkę, zostanie ona wyleczona.

Perspektywy i prognozy

Utrata płynów prowadzi do bardzo niezdrowego i groźnego stanu organizmu. W każdym przypadku należy tego unikać lub leczyć natychmiast. Jeśli utrata płynów utrzymuje się i nie jest leczona, śmierć następuje zwykle po trzech dniach.

Fizyczne funkcje są poważnie ograniczone przez utratę płynów. Występują urojenia, bóle głowy, majaczenie i śpiączka. Utrata płynów nie jest niczym niezwykłym w przypadku gorączki i chorób przewodu pokarmowego. W takim przypadku pacjent musi zwiększyć spożycie płynów, aby zrekompensować utratę. Długotrwała utrata płynów może prowadzić do niewydolności nerek.

W większości przypadków utratę płynów można dobrze leczyć. W tym celu pacjent otrzymuje infuzję, która nie tylko dostarcza mu płynów, ale także ważnych składników odżywczych. Minerały są również zawarte w tym naparze. Chory powinien pić dużo płynów w ciągu dnia, aby zapobiec utracie płynów. Jest to szczególnie ważne w upalne letnie dni i podczas wytężonej aktywności fizycznej. W większości przypadków leczenie jest skuteczne i nie ma dalszych ograniczeń.

zapobieganie

Jako środek zapobiegawczy możesz upewnić się, że codziennie pijesz wystarczającą ilość płynów. Najlepiej nadają się do tego rozcieńczone soki owocowe lub szprycery, niesłodzone herbaty lub woda mineralna. Ludzie powinni spożywać około dwóch litrów płynów dziennie; niektóre płyny przyjmujemy już z pożywieniem, takim jak jogurt lub owoce i warzywa (melony, ogórki, pomidory itp.).

Podczas ćwiczeń, objawów grypy lub w upalne dni należy zawsze dostosowywać spożycie płynów do nowych warunków. Na przykład 1/2 litra należy pić na każde pół godziny ćwiczeń, aby zapobiec wysuszeniu (odwodnieniu). Należy zawsze leczyć schorzenia prowadzące do utraty płynów. Utrata płynów może szybko zagrażać życiu, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym, tj. Chorych, osób starszych czy małych dzieci.

Infuzje można również podawać profilaktycznie pacjentom z grupy wysokiego ryzyka, ale nie powinno to być rozwiązanie trwałe. Utraty płynów nie należy lekceważyć i zawsze należy się nią zająć.

Możesz to zrobić sam

Niedostateczne nawodnienie może spowodować poważne obrażenia, w najgorszym przypadku śmierć. W przypadku ostrego odwodnienia należy podać pacjentowi płyny i natychmiast powiadomić lekarza ratunkowego.

W mniej poważnych przypadkach odwodnienie można również wyleczyć samodzielnie. Często dotyczy to starszych osób, które świadomie piją niewiele lub nie odczuwają już wystarczającego pragnienia z powodu nietrzymania moczu. Osoby te powinny regularnie wykonywać autotest. Skóra dłoni lub przedramienia jest ściśnięta. Jeśli utworzony w ten sposób fałd skórny nie wygładza się od razu, organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości płynu. Osoby dotknięte chorobą powinny następnie opracować plan picia i konsekwentnie go przestrzegać.

Utrata płynów jest również powszechna podczas lub po wysiłku. Dlatego szczególnie sportowcy wytrzymałościowi powinni zawsze mieć przy sobie butelkę z wodą i robić regularne przerwy na picie. Ryzyko odwodnienia jest szczególnie duże w wysokich temperaturach. Dlatego nie powinno się uprawiać sportu w południowe upały lub w dni z ekstremalnymi temperaturami. Dodatkowo po obfitym poceniu się należy zadbać o odpowiednią podaż minerałów.

Jeśli utrata płynu jest spowodowana biegunką, pacjent może najpierw leczyć chorobę podstawową. W medycynie naturalnej zalecane są tabletki z węglem drzewnym, które wiążą bakterie i ich toksyny. Suszone jagody są również uważane za łagodne lekarstwo na biegunkę. Jednocześnie pacjent powinien pić wystarczającą ilość płynów i spożywać pikantne przekąski zawierające sód, aby organizm mógł również przechowywać dostarczony płyn.