Granulocyty to komórki krwi należące do grupy leukocytów. Z udziałem około 50 do 70% całkowitej liczby leukocytów, są one faktycznie najsilniej reprezentowaną frakcją tego typu komórek.
Co to są granulocyty?
Zasadniczo granulocyty przejmują ważne zadania komórkowej obrony immunologicznej. Ponownie są podzieleni na kilka podgrup. Wynikają one z mikroskopijnego wyglądu poszczególnych komórek i ich odpowiedniego zabarwienia i korelują z ich określonymi funkcjami. W szczególności istnieją granulocyty obojętnochłonne polimorfojądrowe, które są zróżnicowane na granulocyty obojętnochłonne w kształcie pałeczek i segmentowane, a także granulocyty eozynofilowe i zasadofilne.
Wszystkie granulocyty są członkami wrodzonego układu odpornościowego. Oznacza to nieswoistą walkę z grzybami, bakteriami i pasożytami. W niektórych przypadkach granulocyty mogą nawet fagocytotycznie połykać szkodniki i czynić je nieszkodliwymi, niszcząc je. U dorosłych powstają w szpiku kostnym. Proces ten jest technicznie nazywany granulocytopoezą i rozpoczyna się od wielotorowej hematopoetycznej komórki macierzystej, która przechodzi różne etapy transformacji i ostatecznie staje się odpowiednim typem komórki.
Tylko wtedy dany granulocyt jest uwalniany fizjologicznie do krwi obwodowej. Jeśli we krwi można wykryć wcześniejsze etapy dojrzewania, może to wskazywać na poważną chorobę.
Anatomia i budowa
Większość granulocytów tworzy granulocyty obojętnochłonne polimorfojądrowe z około 55 do 65%. Mają rozmiar około 15 µm i mają cytoplazmę, która pod mikroskopem wydaje się bezbarwna do bladofioletowej. Trudno je zabarwić barwnikami. Z tego powodu noszą również nazwę „neutrofile” - zachowują się neutralnie w stosunku do przebarwień.
W oparciu o jądro komórkowe neutrofile są dalej różnicowane: jeśli ma kształt wstążki i ma tylko niewielkie nacięcia, jest to granulocyt obojętnochłonny w kształcie pałeczki. Jeśli jednak zostaną znalezione nacięcia, które są większe niż dwie trzecie szerokości jądra komórkowego, wówczas obecny jest segmentowany neutrofil. Te zwykle mają jądra komórkowe składające się z dwóch do pięciu segmentów.
Eozynofile są rzadkie i stanowią od 2 do 4% całkowitej liczby granulocytów. W swojej morfologii są bardzo podobne do neutrofili, ale ich cytoplazma zawiera czerwono-pomarańczowe granulki, a ich jądro składa się tylko z dwóch segmentów. Bazofile mają zwykle tylko dwa podstawowe segmenty. Twoja cytoplazma zawiera liczne fioletowe granulki. Stanowią od 0 do 1% granulocytów.
Funkcja i zadania
Ochronie immunologicznej służą wszystkie typy granulocytów. W zależności od podgrupy spełniają określone funkcje.
Granulocyty neutrofilów polimorfojądrowych są odpowiedzialne za fagocytozę i niszczenie drobnoustrojów chorobotwórczych. Aby w razie potrzeby były szybko dostępne, połowa neutrofili krąży we krwi, a druga połowa znajduje się na ścianach małych naczyń krwionośnych. Jeśli są aktywowane, migrują do tkanek i wysięków, gdzie wykonują swoją pracę. Aby unieszkodliwić patogeny, bardzo ważne są ich granulki: zawierają peroksydazy i esterazy, które działają cytotoksycznie na bakterie i grzyby. Granulocyty eozynofili działają jako regulatory odporności.
Stosuje się je na przykład, gdy do organizmu dostają się obce białka, które działają jak alergeny. Ponadto przejmują obronę przed pasożytami, a także przed rozpadem fibryny, jeśli w przebiegu zapalenia doszło do powstania fibryny. Podobnie jak neutrofile, granulocyty eozynofilowe pełnią swoje funkcje głównie w tkankach i wysiękach zapalnych.
Zasadochłonne granulocyty uaktywniają się w natychmiastowej reakcji alergicznej. Jest to również znane jako alergia typu I i obejmuje na przykład alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek w katarze siennym. Jeśli bazofile są stymulowane do pracy, ich granulki są puste. Są one zwykle wypełnione mediatorami, takimi jak histamina, heparyna, serotonina, prostaglandyny i leukotrieny, które pośredniczą w immunologicznych procesach obronnych.
Choroby
Zmiany liczby granulocytów i ich wyglądu mogą być wrodzone lub nabyte. Ponieważ granulocyty są tak ważne dla obrony immunologicznej, takie zmiany powodują czasami drastyczne problemy.
Patologiczna proliferacja neutrofili nazywana jest neutrofilią.Ich liczba absolutna wynosi tutaj ponad 8000 na mikrolitr. Neutrofilia jest wyzwalana przede wszystkim przez trzy patomechanizmy. Z jednej strony może wystąpić zwiększona mobilizacja granulocytów obojętnochłonnych faktycznie przylegających do ścian naczyń. Czasami zdarza się to w wyniku dużego stresu. Z drugiej strony może się zdarzyć, że np. W wyniku reakcji organizmu na ostre infekcje ze szpiku kostnego zostanie uwolnionych więcej krwinek. Możliwe jest również, że zwiększa się tworzenie granulocytów w samym szpiku kostnym.
Jeśli liczba neutrofili jest poniżej 1500 / µl, obecna jest neutropenia. Jeśli jest nawet poniżej 500 / µl, występuje szczególnie krytyczny stan, który jest znany jako agranulocytoza. Jeśli liczba neutrofili spadnie poniżej 200 / µl, istnieje poważne zagrożenie życia, ponieważ nie ma wtedy skutecznej obrony immunologicznej. Może to być spowodowane niewydolnością szpiku kostnego, alergiami lub chorobami autoimmunologicznymi.
Zwiększona liczba eozynofili i bazofili, tj. Eozynofili lub bazofili, jest głównie spowodowana reakcjami immunologicznymi. Ale mogą również opierać się na złośliwości. Ponieważ eozynofile i bazofile już fizjologicznie stanowią bardzo małą część liczby granulocytów, ich zmniejszenie jest trudne do zdiagnozowania. Z tego powodu liczba neutrofili jest decydującym czynnikiem w ocenie granulocytów. Ogólnie rzecz biorąc, granulocyty pełnią główne zadania obrony immunologicznej, dlatego odchylenia wymagają pilnego dalszego wyjaśnienia.
Typowe i powszechne choroby krwi
- Ostra białaczka limfoblastyczna
- Ostra białaczka szpikowa
- Przewlekła białaczka limfocytowa
- Przewlekła białaczka szpikowa
- Zatrucie krwi
