Gryzeofulwina

Gryzeofulwina jest lekiem przeciwgrzybiczym, który stosuje się przeciwko infekcjom skóry dermatofitami (grzyby nitkowate). Jest to toksyna grzybicza wytwarzana przez pleśń Penicillium griseofulvum.

Co to jest gryzeofulwina?

Gryzeofulwina jest środkiem chemicznym pleśni Penicillium griseofulvum. Jako trucizna na grzyby ma działanie antybiotyczne na grzyby strzępkowe, które atakują głównie skórę i jej przydatki, np. B. zajęte paznokcie u rąk i nóg.

Jednak gryzeofulwina jest przeciwko innym grzybom, np. za. przeciwko pleśni, nieskuteczne. Pod względem chemicznym jest pochodną benzofuranu, którą można podawać zarówno doustnie, jak i miejscowo. Jest to, że tak powiem, trucizna wytwarzana przez pleśń, która z kolei działa przeciwko innym typom grzybów.

Badania wykazały również, że gryzeofulwina może również zwalczać komórki rakowe, zapobiegając ich podziałowi. Ta właściwość nie ma znaczenia medycznego. Obecnie gryzeofulwina jest stosowana wyłącznie jako środek przeciwgrzybiczy przeciwko dermatofitom.

Efekt farmakologiczny

Jak Gryzeofulwina wynika z jej wpływu na podział komórek. Hamuje mitozę (podział komórek), a tym samym powoduje obumieranie odpowiednich komórek bez możliwości rozwoju kolejnych linii komórkowych.

Gryzeofulwina wiąże się z wewnętrznym białkiem komórkowym, tubuliną, która jest podstawowym budulcem mikrotubul. Te mikrotubule z kolei są składnikami włókien wrzeciona odpowiedzialnych za mitozę komórek. Jeśli jednak gryzeofulwina wiąże się z tubulinami, nie można ich już używać do tworzenia mikrotubul. Ostatecznie tworzenie się włókien wrzeciona niezbędnych do podziału komórki jest utrudnione, a mitoza i wewnątrzkomórkowy transport substancji są zahamowane.

Powodem, dla którego gryzeofulwina zwalcza głównie grzyby strzępkowe, które zaatakowały skórę, jest to, że po spożyciu substancja czynna jest mocno związana z keratyną skóry. Jej usunięcie jest tam możliwe tylko poprzez złuszczanie martwych komórek naskórka.

Ze względów energetycznych kompleksy gryzeofulwiny i keratyny migrują selektywnie do tych komórek w obecności dermatofitów i zakłócają ich podział komórkowy. Ten sam mechanizm działania powoduje również obserwowany hamujący wpływ gryzeofulwiny na podziały komórkowe komórek nowotworowych.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Gryzeofulwina jest obecnie stosowany głównie w leczeniu dzieci z grzybicą ciała i grzybicą owłosionej skóry głowy. Gryzeofulwina jest jedynym lekiem dopuszczonym do leczenia w Niemczech.

Rzadziej jest stosowany w leczeniu grzybicy paznokci (grzybica paznokci), ponieważ istnieją na to skuteczniejsze leki. Tinea corporis, znana również jako grzybica, to choroba grzybicza tułowia i kończyn, która nie obejmuje dłoni, stóp ani pachwiny. Ten stan powoduje okrągłe zaczerwienienie w kształcie pierścienia z łuszczącą się i swędzącą skórą. Kilka rodzajów dermatofitów może powodować rozwój tych objawów.

Zabieg wykonywany jest miejscowo maściami zawierającymi gryzeofulwinę. Z kolei grzybica owłosionej skóry głowy to grzybica skóry, która charakteryzuje się zakażeniem owłosionej skóry głowy dermatofitami, zwłaszcza u nastolatków w okresie dojrzewania. Występuje okrągłe wypadanie włosów z łuszczącymi się zmianami. Leczenie polega na miejscowym i ogólnoustrojowym stosowaniu leków zawierających gryzeofulwinę.

Czas trwania terapii może wynosić do trzech miesięcy. Inne grzybice skóry, takie jak B. stopa sportowca jest u. za. leczone gryzeofulwiną. W przeszłości często stosowano gryzeofulwinę w leczeniu grzybicy paznokci (grzyba paznokci). Obecnie gryzeofulwina jest tu używana rzadziej razem z innymi substancjami czynnymi.

Zagrożenia i skutki uboczne

Nawet podczas używania Gryzeofulwina mogą wystąpić skutki uboczne. Należy zawsze zauważyć, że są osoby wrażliwe na określone składniki aktywne. W takim przypadku stosowanie gryzeofulwiny jest oczywiście przeciwwskazane.

Poza tym czasami obserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zmiany skórne. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić problemy neurologiczne i zmiany w morfologii krwi. Gryzeofulwina jest przeciwwskazana w przypadku zaburzeń czynności wątroby, kolagenozy lub chorób krwi, takich jak porfiria.

Ponadto zmniejsza się działanie niektórych leków, np. B. pigułką lub antykoagulantami. Ponieważ gryzeofulwina wpływa na cytochrom P 450, stosowanie dalszych leków należy uzgodnić z lekarzem. Działania niepożądane gryzeofulwiny z innymi produktami leczniczymi mogą prowadzić do bólu głowy, zmęczenia, nudności, wymiotów, biegunki, alergii lub zaburzeń wrażliwości.