Rogówka (oko)

Tylko jeden nietknięty Rogówka to gwarancja dobrego widoku. Dzięki swojej ogromnej mocy refrakcyjnej ma ogromne znaczenie dla widzenia. Rogówka wymaga szczególnej uwagi, ponieważ jest bezpośrednio narażona na działanie środowiska z różnymi zagrożeniami.

Co to jest rogówka oka?

Rogówka (łac. Rogówka) jest częścią zewnętrznej skóry oka oprócz skóry właściwej. Gałka oczna jest prawie całkowicie pokryta nieprzezroczystą skórą właściwą, z wyjątkiem przedniej części, którą zajmuje przezroczysta, bardziej zakrzywiona rogówka.

Ze względu na krzywiznę padające promienie światła są wiązane, zanim dotrą do soczewki. Średnica rogówki wynosi około 13 milimetrów, grubość w środku około pół milimetra. Nie ma tam naczyń krwionośnych zasłaniających widok.

Dostarczanie składników odżywczych odbywa się poprzez środowisko wodne: ciecz wodnistą i płyn łzowy. Region, w którym spotykają się rogówka i skóra właściwa, nazywany jest rąbkiem (łac. Krawędź). Za rogówką znajduje się źrenica i tęczówka (łac. Tęczówka).

Anatomia i budowa

Rogówka składa się z pięciu warstw. Na powierzchni znajduje się wielowarstwowy nabłonek płaskonabłonkowy: warstwa komórek z płaskimi, połączonymi ze sobą komórkami, które leżą blisko siebie jak kostka brukowa. Grubość jest jedną dziesiątą grubości rogówki. Nabłonek jest w stanie odnawiać się co około siedem dni. Ostatnia warstwa nabłonka graniczy z błoną podstawną, która przechodzi w tzw. Błonę Bowmana.

Membrana Bowmana to solidna i pozbawiona komórek warstwa, która zapewnia stabilność. Nie może się odnowić. Zrąb jest bezpośrednio połączony z membraną Bowmana. Zrąb jest strukturą podobną do tkanki łącznej i stanowi 90 procent całkowitej grubości rogówki. Za jędrność i kształt odpowiadają białka strukturalne (kolageny). 78-procentowa zawartość wody i specjalny układ jednostek kolagenu zapewniają przezroczystość rogówki.

Włókna kolagenowe o innym składzie niż w zrębie są częścią sąsiedniej błony podstawnej. Nazywa się membraną Descemet i mimo niewielkiej grubości jest bardzo wytrzymała. Jednowarstwowy śródbłonek rogówki, który reprezentuje piątą warstwę, podąża wewnątrz w kierunku przedniej komory oka.

Funkcja i zadania

Rogówka ze względu na swoją przezroczystość może spełniać ważne zadanie: niezakłócony przepływ promieni świetlnych do siatkówki. Jednocześnie pełni funkcję ochronną. Służy jako rodzaj przedniej szyby oka i dlatego stanowi barierę przed szkodliwymi wpływami zewnętrznymi, takimi jak ciała obce i zarazki.

W przypadku mniejszych ubytków górne warstwy są w stanie je ponownie naprawić szybko odrastającymi komórkami i tym samym uniknąć infekcji oka. Rogówka działa jak filtr dla niebezpiecznego promieniowania UV w świetle słonecznym. Najważniejszą właściwością procesu widzenia jest zdolność do precyzyjnego załamywania padającego światła, tak aby docierało do siatkówki przez soczewkę. Ze względu na swoją silną krzywiznę rogówka ma udział w dwóch trzecich całkowitej mocy refrakcyjnej aparatu wzrokowego.

Odpowiada to około 40 z łącznej liczby 65 dioptrii. Dioptryczna jednostka miary wskazuje moc refrakcyjną (także: współczynnik załamania światła) układów optycznych. Efekt refrakcji jest wspierany przez ciecz wodnistą znajdującą się między rogówką a soczewką. Działanie oka jest porównywalne do aparatu. Rogówka i soczewka działają jak czynnik refrakcyjny, podobnie jak system soczewek w aparacie, tęczówka, jak przysłona i siatkówka, odpowiadają kliszie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Jednym z najczęstszych zaburzeń widzenia rogówki jest astygmatyzm, znany również jako astygmatyzm. Rogówka ma nieregularny kształt lub jest zakrzywiona w różnym stopniu u osób dotkniętych chorobą. W rezultacie padające promienie światła nie są skupione w jednym punkcie, przez co obrazy wydają się zniekształcone.

To zaburzenie wzroku jest często wrodzone i często występuje razem z krótkowzrocznością lub dalekowzrocznością. Choroby rogówki mogą mieć charakter zapalny i niezapalny lub mogą być spowodowane urazami. Rzadko występujące, niezapalne zaburzenia polegają na zmianach kształtu, które prowadzą do ograniczeń funkcjonalnych. W rogówce rogówki w środku rogówki powstaje stożkowata deformacja, która w wyniku tego rozrzedza się i może się rozerwać.

Przyczynami zapalenia rogówki (łac. Zapalenie rogówki) mogą być infekcje bakteriami lub wirusami, wysychanie rogówki (np. Zbyt słabe mruganie okiem) lub ciała obce. Rogówka uszkodzona przez patogeny może przekształcić się we wrzód rogówki (łac. Ulcus corneae). Z reguły ten wrzód dotyczy tylko najwyższych warstw. Jeśli ostre ciała przebijają rogówkę, oprócz urazu mogą wywołać infekcje.

Urazy spowodowane chemikaliami, takimi jak zasady i kwasy, są szczególnie niebezpieczne ze względu na ich poważne skutki. Na dotkniętych obszarach tworzą się blizny zawierające tkankę łączną, a naczynia wyrastają do rogówki, co pogarsza widoczność. Skutkiem może być zmętnienie rogówki. Inną przyczyną zmętnienia rogówki jest obrzęk rogówki, który prowadzi do zatrzymywania wody. Mogą wystąpić jako powikłania związane ze stanem zapalnym lub owrzodzeniem rogówki.