Niedoczulica

ZA Niedoczulica (Zaburzenie sensoryczne) prowadzi do osłabienia percepcji bodźców, ponieważ zaburzona jest transmisja bodźców do ośrodkowego układu nerwowego. Zakres, w jakim można leczyć te objawy, zależy od podstawowych chorób. Ważne jest, aby traktować to jak najskuteczniej, aby wyeliminować przyczynę niedoczulicy.

Co to jest niedoczulica?

Drętwienie może wystąpić razem z różnymi objawami towarzyszącymi, takimi jak zaburzenia widzenia, ból, zaburzenia mowy i problemy z równowagą.
© Antonioguillem - stock.adobe.com

Neurologicznie nazywa się osłabienie czucia dotyku lub bólu, a także zaburzenia czucia i wrażliwość na podrażnienia, zwłaszcza w okolicy skóry. Niedoczulica (Drętwienie) wyznaczony. Niedoczulica jest więc jednym z zaburzeń czucia.

$config[ads_text1] not found

Te zaburzenia prowadzą do tego, że zakończenia nerwowe, a także receptory i czujniki, ale także oczy, uszy, nos i usta, jako nasze narządy zmysłów, nie odbierają już prawidłowo bodźców emocjonalnych. Wynika z tego automatycznie, że nie ma prawidłowej transmisji do ośrodkowego układu nerwowego (OUN).

Od tego momentu osoby dotknięte chorobą nie mogą już rozróżniać mechanicznych wrażeń, takich jak ciśnienie, różnice temperatur i wibracje, ale także bólu.

Rozróżnia się cztery (pięć) postaci hipoestezji:

• hipestezja dotykowa ze zmniejszonym wrażeniem dotyku i nacisku

• z hipestezją termiczną zmniejsza się uczucie ciepła i zimna

• z hipalgezją zmniejsza się uczucie bólu

• Pallipestezja objawia się zmniejszonym odczuwaniem wibracji

• znieczulenie opisuje całkowitą utratę wrażliwości.

Jest całkowicie możliwe, że w tym samym czasie pojawią się inne objawy.

$config[ads_text2] not found

przyczyny

Niedoczulica może być spowodowana różnymi czynnikami. Następujące przyczyny można uznać za wyzwalacze, takie jak uszkodzenie skóry, na przykład w wyniku oparzeń, polineuropatii (ogólnoustrojowe uszkodzenie nerwów obwodowych), uszkodzenia nerwów obwodowych lub zawału mózgu (kora somatosensoryczna).

Niedoczulicę mogą wywołać zatrucia, czyli działanie szkodliwych substancji o charakterze biologicznym, chemicznym lub fizycznym na organizm lub niedokrwienie (zmniejszony lub zmniejszony dopływ krwi do tkanek z powodu niedostatecznego dopływu krwi tętniczej).

Jest tak samo możliwe, że przepuklina dysku prowadzi do zaburzeń czucia. Stały lub powtarzający się nacisk na korzeń nerwu powoduje ból, a następnie drętwienie w okolicy zaopatrzenia.

Można również wziąć pod uwagę niedostateczne zaopatrzenie mózgu w krew, tlen i składniki odżywcze podczas udaru. Niewydolność nerwów może prowadzić do drętwienia rąk i / lub nóg.

Półpasiec i choroba z Lyme mogą również prowadzić do odrętwienia organizmu jako infekcji. Niedobór witaminy B12 może uszkodzić ośrodkowy układ nerwowy i oprócz zmęczenia i słabej koncentracji prowadzić do drętwienia dłoni i stóp.

$config[ads_text3] not found

Jeśli drętwienie pojawia się w głowie lub twarzy, może to być początkowy atak migreny lub guz mózgu. Dlatego bardzo ważna jest konsultacja z lekarzem w przypadku uporczywego lub nawracającego drętwienia, aby jak najszybciej rozpocząć odpowiednią terapię. W przypadku jakichkolwiek wstępnych podejrzeń wymagane są dalsze dochodzenia.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Drętwienie zwykle występuje w kończynach, rzadziej w głowie lub okolicy ciała.Może być wyczuwalny w obu nogach lub ramionach lub może być jednostronny. Znane są również jednostronne ekspansje w ciele.

Drętwienie może wystąpić razem z różnymi objawami towarzyszącymi, takimi jak zaburzenia widzenia, ból, zaburzenia mowy i problemy z równowagą. Jeśli drętwienie ustąpi, prawie zawsze pojawia się mrowienie w dotkniętym obszarze.

Diagnoza i przebieg choroby

Diagnoza opiera się na możliwie dokładnej historii. Decydującymi pytaniami dla lekarza są obszary ciała, w których wystąpiło drętwienie, od kiedy występuje drętwienie, w jakich sytuacjach występuje. Istotne jest również to, czy drętwienie jest jednostronne czy obustronne, czy utrzymuje się, czy ponownie zmniejsza i czy wraca.

Ponadto lekarz sprawdza, na ile znane są podstawowe choroby. Osoby dotknięte chorobą są testowane pod kątem równowagi, słuchu, wzroku i świadomości. W zależności od podejrzewanej diagnozy należy przeprowadzić dalsze badania, takie jak badania krwi, tomografia komputerowa, elektrroneurografia i badanie rentgenowskie.

Przebieg choroby objawia się jednostronnym lub obustronnym drętwieniem w niektórych lokalnych obszarach ciała. W skrajnych przypadkach może dojść do całkowitej utraty wrażliwości, znieczulenia. Ból w dotkniętych obszarach jest również często opisywany z góry. Nierzadko zdarzają się choroby współistniejące.

$config[ads_text4] not found

Komplikacje

Niedoczulica prowadzi do zaburzeń wrażliwości i percepcji bodźców. Osoba dotknięta chorobą jest zatem znacznie ograniczona w swoim codziennym życiu, ponieważ normalne i codzienne bodźce nie są już prawidłowo lub całkowicie wchłaniane. Prowadzi to do drętwienia w różnych obszarach ciała, co może również wpływać na nogi.

W takim przypadku istnieją znaczne ograniczenia w ruchu. Ręce i palce mogą również zostać dotknięte paraliżem, tak że nie można już wykonywać normalnych czynności. Często zdarza się, że z powodu hipestezji pacjent polega na pomocy innych osób w radzeniu sobie w życiu codziennym.

Ponadto mogą wystąpić objawy ze strony oczu lub uszu, powodując, że pacjent cierpi na przykład na zaburzenia widzenia. Występują również zaburzenia mowy. W ciężkich przypadkach może również wystąpić dezorientacja psychiczna. Leczenie hipestezji jest zawsze przyczynowe.

Powikłania pojawiają się zwykle, gdy hipestezja nie jest leczona przez długi czas, co może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń następczych. W leczeniu stosuje się antybiotyki w celu zmniejszenia podstawowego stanu zapalnego. Ponadto pacjent jest często uzależniony od terapii, chociaż nie ma dalszych komplikacji.

Kiedy należy iść do lekarza?

Hipestezję zawsze powinien leczyć lekarz. Z reguły nie dochodzi do samoleczenia i zwykle objawy nasilają się, jeśli nie podejmuje się leczenia. W przypadku wystąpienia drętwienia lub różnych zaburzeń czucia w organizmie należy skonsultować się z lekarzem. Występują głównie na kończynach, ale mogą również wpływać na głowę.

Często hipestezja prowadzi do nagłych zaburzeń widzenia lub bólu, chociaż trudności językowe mogą również wskazywać na chorobę. Jeśli te objawy występują bez przyczyny i nie ustępują same, zdecydowanie należy skonsultować się z lekarzem. Osoby dotknięte chorobą mogą również mieć problemy z równowagą i odczuwać stałe mrowienie w dotkniętych obszarach.

Przede wszystkim należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym w przypadku hipoestezji. Potrafią zdiagnozować chorobę i rozpocząć leczenie, które może wymagać wsparcia innych specjalistów.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu z ustaleniami, można przeprowadzić zróżnicowane leczenie, które musi być specjalnie dostosowane do problemu. Koncentruje się zawsze na wyeliminowaniu przyczyny. Głuchotę wywołaną infekcją zwykle leczy się antybiotykami, w zależności od przyczyny.

Jeśli wyzwalaczem jest cukrzyca, dostosowuje się poziom cukru we krwi. W przypadku polineuropatii przyczynowej objawy są leczone najlepiej, jak to możliwe, ponieważ przyczyny nie można jeszcze wyleczyć. Jednak dobre podejście osiąga się w kontekście leczenia TCM z akupunkturą.

Jeśli wyzwalaczem jest przepuklina dysku, stosuje się leczenie ortopedyczne lub chirurgiczne w celu usunięcia przyczyny. Możliwa jest również fizjoterapia. W przypadku migren wzywany jest lekarz laryngolog i / lub neurolog. Jeśli występuje półpasiec lub borelioza lub niedobór witaminy B12, konieczne jest wewnętrzne leczenie, aby usunąć przyczynę.

Udar należy do leczenia neurologicznego lub neurochirurgicznego. W przypadku zespołu cieśni nadgarstka lub zespołu kanału łokciowego leczenie zachowawcze może przeprowadzić chirurg ortopeda i fizjoterapeuta lub kręgarz. Jeśli to leczenie się nie powiedzie, należy wezwać chirurga.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na parestezje i zaburzenia krążenia

zapobieganie

Najlepszą profilaktyką jest unikanie chorób, które mogą powodować niedoczulicę. Obejmuje to zbilansowaną dietę, aby zapobiec niedoborowi witaminy B12. Ćwicz tak, aby kostna struktura ciała otrzymywała wystarczające wsparcie wzmocnionych mięśni i dużo ruchu, aby nawet nie dochodziło do zaburzeń krążenia. W przypadku zauważenia czynników wyzwalających należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Pełna kontrola, co najmniej raz w roku, jest pomocna w rozpoznaniu zmian patologicznych na wczesnym etapie.

Opieka postpenitencjarna

Dalsza opieka nad niedoczulicą zależy od choroby, która ją wywołuje. Lekarze często zalecają zdrową dietę, aby zapobiec niedoborom witamin. Dostosowanie poprzedniej diety jest szczególnie przydatne, jeśli istnieje związek z cukrzycą. W trakcie dalszego leczenia należy sprawdzić wszelkie zmiany w organizmie.

Dlatego poszkodowani powinni poddawać się kontroli przynajmniej raz w roku. Po samej terapii ważne jest również, aby w razie potrzeby dostosować lek. Zmniejsza to ryzyko wystąpienia typowego drętwienia. Jeśli choroba została wywołana przez przepuklinę dysku, lekarz zwykle zaleca fizjoterapię.

Chodzi o to, aby poruszać się na tyle, aby wzmocnić mięśnie, a tym samym uniknąć zaburzeń krążenia spowodowanych chorobą. W zależności od stopnia zaawansowania choroby i przebiegu dalszego rozwoju często pomocne mogą być delikatne ćwiczenia. Masaż lub akupunktura mogą być również przydatne jako część pielęgnacji.

Istnieją inne podejścia niż oferuje medycyna konwencjonalna. Między innymi niektóre metody medycyny chińskiej doprowadziły do ​​zauważalnego sukcesu. Dokładne przestrzeganie zaleceń lekarskich powinno być dla pacjenta oczywistością.

Możesz to zrobić sam

W przypadku hipestezji najważniejszym sposobem samopomocy jest określenie przyczyny choroby i jej odpowiednie leczenie. Jeśli objawy są spowodowane cukrzycą, konieczna może być zmiana diety. Zmiana leku może również w pewnych okolicznościach zmniejszyć drętwienie.

Jeśli objawy pojawiają się na skutek przepukliny dysku, wskazane jest leczenie fizjoterapeutyczne, które mogą być wspomagane przez osoby dotknięte łagodnym sportem i odpowiednimi ćwiczeniami. W niektórych przypadkach hipoestezję można leczyć objawowo masażem lub akupunkturą. Ulgę przynoszą też metody z medycyny chińskiej. Stosowanie alternatywnych metod leczenia zawsze powinno odbywać się po konsultacji z lekarzem. W ten sposób można uniknąć powikłań, a hipoestezję leczyć optymalnie i celowo.

Jeśli drętwienie ma poważną przyczynę, taką jak udar, chorą osobą należy opiekować się ambulatoryjnie lub w domu opieki. Z traumatycznym doświadczeniem można sobie poradzić w terapii. Lekarz może często nawiązać kontakt z innymi poszkodowanymi, jeśli pacjent sobie tego życzy. W przypadku poważnych przyczyn niedoczulicę zwykle leczy się lekami. W tym przypadku najważniejsze są regularne wizyty u lekarza i sporządzanie dziennika choroby.