Wewnętrzny spokój

Wewnętrzny spokój opisuje zdolność do zachowania spokoju nawet w trudnych psychologicznie sytuacjach i racjonalnego reagowania na nie. W psychologii jest to również nazywane spokój lub Roztropność gdzie jest emocjonalny i racjonalny aspekt wewnętrznego spokoju.

Co to jest wewnętrzny spokój?

Wewnętrzny spokój może pojawić się w spokojnej sytuacji, ale także w stresującej sytuacji życiowej. Bez specjalnego bodźca lub wyzwalacza wewnętrzny spokój jest również określany jako spokój w psychologii. W tym stanie człowiek jest obojętny. Kiedy pojawia się wyzwalacz, który może zakwestionować ten wewnętrzny spokój, ludzie, na których nie ma on większego wpływu, są określani jako zrównoważeni. Oznacza to, że osoba zainteresowana jest nadal bardziej kontrolowana przez rozum niż przez motywacje emocjonalne i zachowuje spokój pomimo wyzwania psychologicznego.

W większości przypadków odpoczynek oznacza zdrowy, wręcz pożądany stan. W końcu idzie to w parze z tym, że osoba jest w środku spokojna i pogodna, nie martwi się niepotrzebnie i nie martwi się, jeśli nie ma powodu. Jednak wewnętrzny spokój może wystąpić również wtedy, gdy osoba może lub powinna zachowywać się inaczej. Zachowanie spokoju w sytuacji emocjonalnej, w której zwykle przeważają emocje, może również wskazywać na zaburzenie emocjonalne.

Funkcja i zadanie

Termin „spokój” pochodzi z języka staro-wysoko-niemieckiego i oznaczał wówczas poddanie się woli bogów. W tamtym czasie większość religii wierzyła, że ​​podlegają woli swoich bogów i nie mogą niczego zmienić. Wewnętrzny spokój, którego pragnęli w obliczu ciosów losu, był więc także sposobem radzenia sobie z wydarzeniami, na które nie mieli wpływu.

Pewien wewnętrzny spokój pomaga osobie nie reagować na każdy wpływ afektu, ale jest w stanie rozważyć, jak powinna zareagować. Wpływy, które mogą wywołać emocjonalną, kontrolowaną przez afekt reakcję, napływają do ludzi każdego dnia: hałas na ulicy, oczekiwania innych ludzi i stres w pracy to tylko niektóre z nich. Zatem wewnętrzny spokój może również służyć do ochrony psychiki przed szkodliwymi wpływami, jeśli jest używany do postrzegania tego, co jest szkodliwe, w mniej emocjonalny sposób.

Wiele religii i filozoficznych szkół myśli już próbowało żyć wewnętrznym pokojem jako standardem i chronić się przed możliwym bólem emocjonalnym poprzez uwolnienie emocjonalnej reakcji. Dobrze znanym tego przykładem są stoicy, dla których dotknięte reakcje, w przeciwieństwie do wewnętrznego spokoju, były jedynie zachowaniem bez refleksji.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Spokój wewnętrzny to zdrowy mechanizm psychologiczny w wielu sytuacjach. Osoba nie może rozwinąć emocjonalnego impulsu dla każdego bodźca; niektóre rzeczy muszą spotykać się z brakiem zainteresowania dla własnej ochrony. W ten sposób indywidualne losy innych ludzi mniej nas niepokoją, jeśli nie znamy danej osoby.

Jednak wewnętrzny spokój może być również problematyczny, ponieważ w przeciwieństwie do afektu może być bardzo przydatny, jeśli dana osoba zainteresuje się emocjonalną separacją. Często wtedy wewnętrzny spokój nie jest już rzeczywisty i osoba w rzeczywistości cierpi z tego powodu, ponieważ tłumi impulsy emocjonalne. Długotrwałe tłumienie uczuć z udawanym spokojem lub nawet oziębłością jest psychologicznie niezdrowe i prędzej czy później prowadzi do tego, że stłumione emocje szukają innego ujścia. Konsekwencjami może być brak miłości do ludzi, których kochasz, ale także samookaleczenie, alkoholizm lub przestępczość.

Spokój wewnętrzny, rozumiany jako obojętność, także staje się problematyczny, gdy jest rzeczywisty, ale pojawia się w sytuacjach, gdy ta obojętność jest niezdrowa. Spokój wewnętrzny w sytuacjach, w których jest nietypowy, może więc również wskazywać na problemy psychologiczne u dzieci, głównie zaburzenia przywiązania, których przyczyny występują we wczesnym dzieciństwie.

Wraz z wieloma innymi objawami, osoby z psychopatią charakteryzują się nie tylko rodzajem wewnętrznego spokoju, który pozwala im uważnie przemyśleć swoje działania i zachowywać się taktycznie w sposób, w jaki wiedzą, że powinien być. Cel do osiągnięcia.