Tak jak Kość klinowa nazywana jest kością czaszki mózgu. Znajduje się w centralnej części czaszki.
Co to jest kość klinowa?
Kość klinowa to kość czaszki mózgu, która znajduje się stosunkowo głęboko w środkowej części czaszki. Kość również nosi nazwę Kość klinowa lub. Os sphenoides. Wraz z potylicą kość klinowa służy do kształtowania podstawy czaszki i tylnego obszaru oczodołu.
Mówi się, że termin Os sphenoidale powstał w średniowieczu w wyniku błędu ortograficznego mnicha. Nazwa Os sphekoidale, greckie słowo oznaczające „kość osy”, stała się Os sphenoidale, grecką nazwą „kości klinowej”. Jednak ze względu na skrzydła kość czaszki przypomina bardziej osę.
Anatomia i budowa
Podstawowy kształt kości klinowej jest w większości kwadratowy. Wewnątrz znajdują się dwie wnęki oddzielone od siebie płotem (przegrodą). Przestrzenie te nazywane są zatokami klinowymi (sinus sphenoidales). Na przedniej kości klinowej znajdują się obustronne skrzydła, które u ludzi nazywane są ala minor.
Są stosunkowo małe i stanowią część tylnego oczodołu, przez które przechodzi kanał wzrokowy. Nerw wzrokowy, nerw wzrokowy, może przez niego przejść. Bieg skrzydeł rozciąga się w przedłużenie, które nazywa się procesem przednim klinoidalnym. Namiot móżdżkowy (tentorium cerebelli), który jest częścią twardych opon mózgowych, osadza się na procesach.
Skrzydła tylnego pismo klinowe (Ala major) są większe niż skrzydła przedniej kości klinowej. Otwór owalny jest umieszczony w skrzydłach. Działa jako wyjście dla nerwu żuchwowego, który jest jedną z głównych gałęzi piątego nerwu czaszkowego. W rotundzie otworu znajduje się natomiast nerw szczękowy, kolejna gałąź piątego nerwu czaszkowego. Otwór kolczasty znajduje się w tylnym skrzydle kości klinowej. Kształtowanie umożliwia wyłonienie się tętnicy oponowej środkowej w kierunku jamy czaszki. Górna szczelina oczodołowa, która jest otworem podobnym do szczeliny, znajduje się między skrzydłami klinowymi. Z tego otwarcia niektóre nerwy czaszkowe biegną do oczodołu.
Środkowy dół czaszki, zwany również ośrodkiem Fossa cranii, jest utworzony przez skrzydła tylnej kości klinowej (ala magna). Śródmózgowie i śródmózgowie znajdują się w środkowym dole czaszki. Struktura w kształcie siodła jest utworzona z tylnego korpusu kości klinowej. Z tego powodu nazywany jest również siodłem tureckim (Sella turcica). Znakiem rozpoznawczym tureckiego siodła jest centralny dół. Wewnątrz znajduje się przysadka mózgowa, znana również jako przysadka mózgowa. Nazywa się to dole przysadkowym. Dół przysadkowy pokryty jest odszczepioną oponą twardą, której nazwa to siodło przepony. Oddziela przysadkę mózgową od mózgu.
Sulcus chiasmatis znajduje się przed siodłem tureckim. Jest to rowek, który działa jako połączenie nerwów wzrokowych. Zatoka klinowa jest również częścią kości klinowej. Należy do zatok.
Funkcja i zadania
Historycznie, kość klinowa składa się z dwóch kości: przedniej i tylnej klinowej. Jednak jeszcze przed urodzeniem obie kości łączą się.
Uważa się, że kość klinowa jest centralną kością układu czaszkowo-krzyżowego. Ma połączenia z prawie wszystkimi innymi kośćmi czaszki, co wynika z wyjątkowej budowy anatomicznej. Bezpośrednie połączenie z podniebieniem twardym następuje poprzez wyrostki skrzydłowe, które przylegają do kości podniebiennych.Jeśli kość klinowa nie jest prawidłowo ustawiona, może to mieć negatywny wpływ na struktury podniebienia, a tym samym również na górne uzębienie i szczękę.
Szczególne znaczenie ma przysadka mózgowa, która opiera się bezpośrednio na kości klinowej. Poprzez układ hormonalny ma duży wpływ na wiele procesów fizjologicznych. Lekki ruch kołyszący kości klinowej zapewnia usuwanie ciepłej krwi z przysadki mózgowej. To chłodzenie jest niezwykle ważne, ponieważ nawet niewielki wzrost temperatury może mieć negatywny wpływ na funkcje przysadki mózgowej.
Choroby
Niewłaściwe ustawienie kości klinowej wpływa na wiele obszarów ludzkiego ciała. Nadmierny nacisk na zwoje, które znajdują się między wyrostkami zębodołowymi klinowymi a podniebieniem, oddziałuje na błony śluzowe nosa, ponieważ są one unerwione przez zwoje, podobnie jak jamy nosowe i nosogardło. Jest to zauważalne przez katar lub wyciek z nosa. Niektórzy ludzie reagują wtedy bardziej wrażliwie na wdychane alergeny.
Zaburzenia kości klinowej często wpływają również na przysadkę mózgową. Na przykład niewspółosiowość czaszki może wpływać na chłodzenie przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa znajduje się poza mózgiem, ponieważ potrzebuje chłodniejszego środowiska niż mózg. Ale na staw skroniowo-żuchwowy mogą również wpływać problemy z kością klinową. Zewnętrzne mięśnie skrzydłowe kości klinowej mają bezpośredni wpływ na żuchwę. Brak równowagi w mięśniach ma zatem negatywny wpływ na położenie kości klinowej. Jeśli zmienia się jego pozycja, prowadzi to do zaburzeń funkcji i ruchów kości klinowej. Jako potencjalną konsekwencję nieprawidłowego położenia brane są pod uwagę zaburzenia widzenia. W ten sposób struktury oczodołu są czasami tworzone przez kość klinową. Ponadto przez kość klinową przebiegają nerwy czaszkowe, które mają wpływ na ruchy oczu i ostrość widzenia.
Złamanie podstawy czaszki jest jednym z najczęstszych urazów kości klinowej. Kość klinowa jest częścią podstawy czaszki, która często powoduje jej uszkodzenie z powodu odpowiedniego złamania.
