Musculus constrictor pharyngis superior

Z Musculus constrictor pharyngis superior to mięsień szkieletowy gardła i składa się z czterech części. Blokuje dostęp do nosa podczas połykania. Porażenie podniebienia miękkiego i niektóre choroby neurologiczne mogą zakłócić zamknięcie i przyczynić się do zaburzeń połykania.

Co to jest mięsień zwieracz gardła górnego?

Mięsień zwieracz gardła górnego lub górne struny gardła znajduje się w gardle i wraz z innymi mięśniami odpowiada za ucisk gardła. Ten proces jest konieczny podczas połykania, aby zapobiec przedostawaniu się płynów lub pokarmu do połączenia z nosem.

Oprócz mięśnia zwieracza gardła górnego, mięśnie gardła mają jeszcze dwa mięśnie pępowinowe, a mianowicie mięśnie zwężające gardło środkowe i dolne (mięsień gardła środkowego i mięsień zwężający gardło dolny). Powstają z trzeciego, czwartego i szóstego łuku skrzelowego podczas rozwoju embrionalnego. Z tego powodu mięsień zwieracz gardła nie tworzy jednolitej tkanki, ale ma charakterystyczny trzyczęściowy podział. Musculus constrictor pharyngis superior należy, podobnie jak inne mięśnie gardła, do mięśni poprzecznie prążkowanych ludzkiego ciała.

$config[ads_text1] not found

Anatomia i budowa

Podstawowa budowa musculus constrictor pharyngis superior tworzy kwadratową powierzchnię i można ją strukturalnie podzielić na cztery obszary, z których każdy ma inne pochodzenie. Jedynym przyczepem mięśnia gardła jest szew gardła (raphe pharyngis), na którym kończą się również musculus constrictor pharyngis medius i musculus constrictor pharyngis gorszy.

Pars pterygopharyngea musculus constrictor pharyngis superior wywodzi się z hamulcaus pterygoideus ossis sphenoidalis, który należy do podstawy czaszki i jest przypisany do kości klinowej lub osy (os sphenoidale). W przeciwieństwie do tego, pars buccopharyngea pochodzi ze szwu skrzydłowo-żuchwowego, który znajduje się obok skrzydłowego hamulcaus. Natomiast po drugiej stronie szwu skrzydłowo-żuchwowego znajduje się linia żuchwowo-żuchwowa, która należy do dolnej szczęki (żuchwy). Trzecia część musculus constrictor pharyngis superior, pars mylopharyngea, pochodzi z linea mylohyoidea. Czwarta i ostatnia część gardła to pars glossopharyngea. Pochodzi z mięśnia poprzecznego linguae, który jest mięśniem języka.

Mięsień zaciskający gardła górnego odbiera sygnały nerwowe z dziewiątego nerwu czaszkowego (nerw językowo-gardłowy) i dziesiątego nerwu czaszkowego (nerw błędny). Włókna z obu dróg nerwowych spotykają się w splocie nerwów gardła: splotu gardłowym.

Funkcja i zadania

Mięsień zwężający gardło przełożony ma za zadanie zamknięcie nosogardzieli podczas połykania, tak aby żaden płyn ani pokarm nie mógł wniknąć, a zamiast tego całe usta trafiają do przełyku. Włókna nerwowe ze splotu gardłowego sygnalizują skurcz mięśnia zwieracza górnego gardła.

Kiedy mięsień gardła napina się, w nosogardzieli (epifarynx) tworzy się wybrzuszenie. To wybrzuszenie jest również znane jako pierścieniowe wybrzuszenie Passavanta. Mięsień zaciskający gardła górnego ciągnie pierścieniowe wybrzuszenie Passavanta w kierunku podniebienia miękkiego, przy czym podniebienie miękkie musi znajdować się w pozycji poziomej. Za jego ustawienie odpowiada podnośnik podniebienia miękkiego (Musculus levator veli palatini) i napinacz podniebienia miękkiego (Musculus tensor veli palatini). Podczas połykania również krtań musi być zamknięta - zadanie to wykonuje mięsień tarczowo-gnykowy.

Podczas połykania wiele mięśni musi współpracować w skoordynowany sposób. Kontrola opiera się na obszarze mózgu, który ze względu na swoją funkcję jest również nazywany ośrodkiem połykania i znajduje się w wydłużonym rdzeniu (rdzeń przedłużony). Ośrodek połykania nie tworzy struktury tkankowej, która jest anatomicznie wyraźnie ograniczona, ale funkcjonalną sieć nerwów, która jest rozmieszczona w różnych obszarach mózgu. Niektóre części ośrodka połykania są również zlokalizowane w mózgu.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Podczas przełykania zadaniem mięśnia zwieracza gardła górnego jest uformowanie pierścieniowego wybrzuszenia Passavanta i pociągnięcie go w kierunku podniebienia miękkiego.Proces pomaga uszczelnić dostęp do nosa. Proces ten może zostać zakłócony w kontekście paraliżu podniebienia.

Prawdopodobną przyczyną porażenia podniebienia miękkiego jest choroba zakaźna błonica. Jest to choroba bakteryjna, która atakuje górne drogi oddechowe. Trudności w połykaniu i ból gardła są zwykle pierwszymi objawami, podobnie jak zmęczenie, złe samopoczucie i gorączka. W przypadku błonicy w gardle zwykle tworzy się nalot o barwie białej do żółtawej.

Ponadto węzły chłonne mogą puchnąć. Oprócz porażenia podniebienia miękkiego możliwe są inne powikłania, takie jak krup i zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego). W wyniku paraliżu podniebienia miękkiego górna część gardła oraz podnośnik i napinacz podniebienia miękkiego nie mogą już zamknąć górnej części gardła, a płyny lub pokarm mogą przedostać się do jamy nosowej.

Jednak niedowład podniebienia miękkiego nie musi być spowodowany błonicą. Może również opierać się na uszkodzeniu nerwu błędnego, tak jak w przypadku niektórych zespołów pnia mózgu. Obejmują one zespół Wallenberga i zespół Jacksona, z których oba mogą wystąpić w wyniku udaru. Udar lub zawał mózgu jest spowodowany zaburzeniami krążenia w mózgu, często z powodu (częściowego) zamknięcia tętnicy zaopatrującej. Części mózgu są niedostatecznie zaopatrzone w udar i mogą zostać nieodwracalnie uszkodzone, jeśli niedobór utrzymuje się zbyt długo.

W niektórych przypadkach choroby neurodegeneracyjne uszkadzają również ośrodek połykania. Podobne objawy często występują w stwardnieniu rozsianym i zespole Parkinsona. Urazy i guzy są również możliwymi przyczynami zmian w ośrodku połykania. Jednak uszkodzenie nerwów może wystąpić tylko w przebiegu unerwiających się dróg nerwowych, np. Splotu gardłowego.