Tak jak Nerw okoruchowy III. Nazywany nerwem czaszkowym. Kontroluje liczne ruchy oczu.
Co to jest nerw okoruchowy?
Nerw okoruchowy (Nerw ruchowy oka) jest jednym z dwunastu sparowanych nerwów czaszkowych. Tworzy III. Nerw czaszkowy i jest odpowiedzialny za unerwienie czterech z sześciu zewnętrznych mięśni oka. Dodatkowo porusza dwoma wewnętrznymi mięśniami oka oraz liftingiem powieki.
Jego praca jest głównie wykonywana za pomocą silnika. Jednak są w nim również pewne elementy przywspółczulne. Stają się one zauważalne podczas zakwaterowania. Podczas tego procesu kontrolowany jest mięsień rzęskowy. Wraz z nerwami odwodzącymi i bloczkowymi nerw okoruchowy porusza również gałkę oczną.
Anatomia i budowa
Nerw okoruchowy ma swój początek w przednim odcinku śródmózgowia. Opuszcza ten obszar ciała przez dołek międzykręgowy. Przecina oponę twardą (oponę twardą) na siodle tureckim, zwanym także siodłem tureckim, i biegnie w kierunku brzusznym po bocznej ścianie zatoki jamistej.
Nerw okoruchowy przechodzi przez górną szczelinę oczodołową (fissura orbitalis superior) do oczodołu (orbity). Po przekroczeniu cynowego pierścienia (annulus tendineus communis), który wyznacza początek mięśni oka, nerw czaszkowy rozgałęzia się na trzy gałęzie. Są to dolna gałąź, górna gałąź somatomotoryczna i zwoj rzęskowy, który tworzy ogólną gałąź trzewno-motoryczną. Mięsień prosty dolny zaopatruje mięsień prosty dolny (mięsień dolny oka), mięsień prosty przyśrodkowy (mięsień wewnętrzny oka) i mięsień skośny dolny (mięsień skośny dolnej części oka).
Obszar unerwienia ramienia górnego jest utworzony przez musculus rectus superior (prosty mięsień górnego oka) i musculus levator palpebrae. Gałąź w zwoju rzęskowym jest połączona z neuronem postganglionowym. Zajmuje się zaopatrzeniem mięśnia zwieracza źrenicy oraz mięśnia rzęskowego (mięsień rzęskowy).
Nerw okoruchowy jest wyposażony w jądra nerwu czaszkowego, które nazywane są jądrem nerwowym okulomotorycznym i jądrem dodatkowym nerwu okulomotorii lub jądrem Edingera-Westphala. Jądro nerwowe okulomotorii tworzy rdzeń włókien somatomotorycznych, podczas gdy tak jest w przypadku jądra Edingera-Westphala dla ogólnych włókien trzewno-motorycznych. Rdzeń włókien somatomotorycznych znajduje się w nakrywce śródmózgowia (śródmózgowiu) na poziomie czoła górnego.
Każdy mięsień zaopatrywany przez nerw okoruchowy jest wyposażony we własny podjądrze. Jednak podjądrze mięśnia dźwigacza powieki nie jest sparowane. Z tego powodu uważa się, że podczas zamykania jednego oka trudne jest pozostawienie drugiego otwartego. Jądro acessorius nervi oculomotorii znajduje się w tylnej części jądra nervi oculomotorii.
Funkcja i zadania
Do zadań nerwu okoruchowego należy zaopatrzenie mięśni oka, które są ważne dla ruchomości gałki ocznej. Pozwala to na obracanie gałki ocznej w różnych kierunkach. Praca mięśni jest tak precyzyjna, że obraz lewego i prawego oka znajduje się dokładnie jeden na drugim.
Niezależnie od kąta widzenia ten sam obraz jest zawsze stały, co z kolei gwarantuje widzenie przestrzenne. Mięśnie oka, a tym samym nerw okoruchowy, są również ważne dla akomodacji, czyli przejścia z bliży do dali. W kontekście akomodacji uaktywnia się przywspółczulna część nerwu ruchowego gałki ocznej, która przejmuje kontrolę nad mięśniem rzęskowym. Ponadto zwęża tęczówkę źrenicy przez mięsień zwieracza. Ten proces nazywa się zwężeniem źrenicy.
Niesparowane jądro perlia nervus ocolumotorii jest odpowiedzialne za szczególne unerwienie mięśnia rzęskowego, co z kolei umożliwia oku przystosowanie się.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na infekcje oczuChoroby
Niekiedy uszkodzenie może mieć wpływ na nerw okoruchowy. Jedną z najczęstszych dolegliwości jest niedowład okoruchowy, czyli porażenie nerwu ruchowego oka. Chodzi o zaburzenie nerwu czaszkowego, które dotyka mężczyzn i kobiety w takim samym stopniu.
Lekarze rozróżniają niedowład okulomotoryczny zewnętrzny i wewnętrzny. Możliwe są zarówno porażenia jednostronne, jak i obustronne.W tym samym czasie może dojść do innego paraliżu oka. Paraliż nerwu okoruchowego jest spowodowany różnymi przyczynami. W większości przypadków są to zaburzenia krążenia, tętniaki lub guzy w obrębie pnia mózgu. W niektórych przypadkach niedowład okoruchowy jest również efektem ubocznym innych chorób, przede wszystkim zespołu Benedicta, zespołu Webera czy zespołu Nothnagela.
Możliwe jest również porażenie kombinowane z nerwem odwodzącym lub bloczkowym. Nierzadko diabetycy cierpią na porażenie nerwu okoruchowego. Istotnym objawem porażenia okoruchowego jest bezwzględna sztywność źrenic. Ponadto pacjenci często mrużą oczy i cierpią z powodu ograniczonego ruchu oczu lub dostrzegają podwójne widzenie. Ponadto akomodacja oka jest ograniczona. W przypadku wystąpienia wewnętrznego izolowanego porażenia okoruchowego bez zajęcia zewnętrznych mięśni oka, lekarze mówią o oftalmoplegia interna.
Innym typowym objawem niedowładu okoruchowego jest niski poziom oka, na którym występuje porażenie. Oczy są lekko obracane na zewnątrz. Niektórzy pacjenci przyjmują również wymuszoną pozycję głowy w celu utrzymania prostego widzenia obuocznego.
Leczenie uszkodzenia nerwu okoruchowego przeprowadza neurolog. Szanse na wyzdrowienie zależą od przyczyny choroby. Rokowanie uważa się za korzystniejsze, jeśli pacjent cierpi na zaburzenia krążenia. W przypadku tętniaków czy guzów należy się jednak spodziewać niekorzystnego przebiegu. W niektórych przypadkach wykonywana jest operacja zeza.
