IX. Nerw czaszkowy pobiera włókna z Nucleus salivatorius gorszy. Przechodzą do ślinianki przyusznej i podają ją. Ślinianka przyuszna jest ważnym narządem do produkcji śliny.
Co to jest dolne jądro śliny?
Jądro ślinotoku dolnego jest jądrem nerwu czaszkowego. Znajduje się w Medulla Oblangata. Jako część ośrodkowego układu nerwowego pomaga zaopatrywać określone obszary w jamie ustnej i gardle. Jego aksony poruszają się wraz z IX. Nerw czaszkowy.
To jest nerw językowo-gardłowy. Swoimi rozgałęzieniami nerw czaszkowy unerwia obszary głowy, które mają duże znaczenie dla rozpoznawania smaku, procesu połykania i regulacji oddychania. Komórki dolnego jądra śliny dają włókna odprowadzające nerwu czaszkowego. Dzięki temu idzie dalej i ostatecznie zaopatruje śliniankę przyuszną. W drodze do ślinianki przyusznej pierwsze neurony są wchłaniane w dolnym jądrze śliny.
Dalszy wychwyt neuronów zachodzi w zwoju usznym. Przy wadze 20-30 g ślinianka przyuszna jest największym gruczołem w ludzkim ciele, który wytwarza ślinę. Jest to ważne dla rozkładu pokarmu w ustach, a także dla formowania się języka. Ponadto błony śluzowe jamy ustnej i gardła są odpowiednio zaopatrywane w ślinę.
Anatomia i budowa
IX. Nerw czaszkowy wyciąga włókna z czterech różnych jąder. Nerw językowo-gardłowy jest zasilany przez jądro dwuznaczne, jądro ślinowate gorsze, jądro nerwowe tractus i jądro spinali nervi trigemini.
Mięśnie gardła i podniebienia miękkiego są unerwione przez komórki jądra wieloznacznego. Neuclei tractus solitarii unerwiają tylną trzecią część języka wraz z jądrem spinalis nervi trigemini. Niektóre komórki zaopatrują również tubę słuchową i ucho środkowe. Jądro ślinowate gorsze należy wraz z jądrem śliniankowym wyższym niż jądro przywspółczulne pnia mózgu. Jego włókna są złożone. Unerwiają śliniankę przyuszną, śliniankę przyuszną. To jeden z największych gruczołów ślinowych w ludzkim ciele.
Znajduje się po obu stronach głowy człowieka, tuż pod płatkiem ucha. Wydzielanie ślinianki przyusznej dostarcza do jamy ustnej śliny. Ponadto wytwarza niezbędną ślinę potrzebną do błon śluzowych gardła, jamy ustnej i ust. Ślina zawiera ważne elektrolity, białka i enzymy.
Funkcja i zadania
Zadaniem jądra śliny dolnej jest dostarczanie neuronów. Z nich nerw językowo-gardłowy wyciąga swoje włókna. Dzięki nim unerwia ważne obszary twarzy. Nerw czaszkowy odpowiada między innymi za zaopatrzenie ślinianki przyusznej. Aby mógł to robić w szerokim zakresie, częściowo ma możliwość tworzenia włókien przywspółczulnych z dolnego jądra śliny.
Włókna te dochodzą do zwoju usznego, tak zwanego węzła usznego. Tam doświadczają kolejnego przełączenia, aż dotrą do ślinianki przyusznej. W ten sposób dolne jądro śliny odgrywa kluczową rolę w umożliwianiu późniejszego tworzenia śliny w śliniance przyusznej. Ślina pełni wiele funkcji. Odgrywa równie ważną rolę w tworzeniu języka, jak w zaopatrywaniu błon śluzowych jamy ustnej i gardła. Chroni je i naprawia. Ponadto jest potrzebny podczas jedzenia.
Ślina w jamie ustnej rozkłada węglowodany i pełni w ten sposób funkcję przedtrawienną. Flora jamy ustnej jest utrzymywana w równowadze ze śliną i zapobiega tworzeniu się płytki nazębnej na zębach i między zębami. Istniejąca substancja zęba jest remineralizowana przez ślinę. Ponadto ślina pełni ważną funkcję w reakcji obronnej jamy ustnej i gardła przed różnymi bakteriami i wirusami. Oprócz różnych mięśni i nerwów, połykanie wymaga płynnego działania śliny ślinianki przyusznej.
Choroby
Uszkodzenia różnych tak zwanych jąder językowo-gardłowych zwykle prowadzą do upośledzenia odpowiednich funkcji. Całkowitą awarię należy klasyfikować jako raczej mało prawdopodobne, ponieważ awaria centralna występuje tylko w wyjątkowych przypadkach.
Zwykle można spodziewać się zmiany wrażliwości lub częściowego ograniczenia. Uszkodzenia dolnego jądra śliny powodują IX. Nerw czaszkowy nie może w ogóle lub w niewystarczającym stopniu tworzyć z niego włókien. Oznacza to, że musi nadal dostarczać mniej włókien do ślinianki przyusznej. W rezultacie należy spodziewać się zmniejszonego przepływu śliny. Pojawia się suchość w ustach, co prowadzi do upośledzenia tworzenia języka i przyjmowania pokarmu. Ponadto często upośledzona jest percepcja smaku.
Brodawki na języku są mniej wrażliwe na smak i dlatego przekazują swoje sygnały w zredukowanej formie. Przy zmniejszonym przepływie śliny dochodzi do nieświeżego oddechu, nasilonego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i silniejszego ataku próchnicy na zęby. Resztki jedzenia można usunąć tylko w mniejszej postaci ze względu na zmniejszony przepływ śliny.
Kwasy wchłaniane z pożywieniem nie są już dostatecznie neutralizowane, a węglowodany nie są już wstępnie trawione. To spowalnia cały proces trawienia. Zwiększona opieka stomatologiczna jest jednym ze sposobów kompensacji, ale można ją uznać za niewystarczającą do stworzenia zrównoważonej flory jamy ustnej. Do najczęstszych chorób ślinianki przyusznej należą zapalenia wirusowe i bakteryjne, obrzęk ślinianek, świnka i powstawanie guzów.
