Złamanie ramienia

Jeśli upadniesz na ramię lub ramię, powinieneś Złamanie ramienia należy pomyśleć, czy oprócz silnego bólu występuje dodatkowe ograniczenie ruchu. Szczególnie osoby starsze należą do grupy ryzyka wystąpienia tego złamania.

Co to jest złamanie ramienia?

Złamanie ramienia wiąże się z wyraźnymi i typowymi objawami, więc samodiagnoza jest często bardzo łatwa. W większości przypadków występuje silny obrzęk związany ze złamaniem ramienia, który jest wyraźnie widoczny.
© logo3in1 - stock.adobe.com

Przerwa tuż pod głową kości ramiennej nazywa się a złamanie kości ramiennej wyznaczony. Zazwyczaj tego typu złamania kości ramiennej dotyczą również głowy kości ramiennej. Te złamania są stosunkowo częste po wypadkach lub upadkach. Pacjent upada na jego ramię lub na wyciągniętą rękę.

Kość ramienna jest w tym miejscu wąska, a także mniej twarda niż w innych miejscach i dlatego może łatwiej się złamać. Jeśli oprócz wypadku występuje osteoporoza, zwiększa się ryzyko złamania. Jeśli złamanie ramienia nastąpi bez wpływów zewnętrznych, przyczyną urazu mogą być przerzuty lub guz.

przyczyny

Przyczyna jednego Złamanie ramienia (złamanie podkolanowe) to siła wywierana na bark lub wyciągnięte ramię podczas wypadku lub upadku.

Sportowcy kontuzjują się podczas jazdy na rowerze lub motocyklu, ale upadek podczas jazdy lub jazdy na nartach również może prowadzić do tego złamania.

Osoby starsze często cierpią również na złamanie ramienia ze względu na rosnącą niepewność podczas chodzenia i wynikające z tego upadki i prawdopodobnie dodatkową osteoporozę.

Szczególnie grupa kobiet w wieku od 60 do 80 lat cierpi na to złamanie dwa razy częściej niż mężczyźni w tym samym wieku.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Złamanie ramienia wiąże się z wyraźnymi i typowymi objawami, więc samodiagnoza jest często bardzo łatwa. W większości przypadków występuje silny obrzęk związany ze złamaniem ramienia, który jest wyraźnie widoczny. Oczywiście wiąże się to również ze sporym bólem, przez co cała sekwencja ruchów jest bardzo ograniczona.

Może nawet wystąpić otwarte złamanie. W takim przypadku złamanie kości można zobaczyć gołym okiem. Oczywiście przepuklina otwarta powinna być leczona przez lekarza i leki. W niektórych przypadkach operacja jest nawet konieczna, aby wyprostować kości i umożliwić płynny proces gojenia. Jednak mówi się również o złamaniu ramienia, jeśli jest małe pęknięcie włoskowate.

Pęknięcie włoskowate to bardzo małe pęknięcie kości, które powoduje znacznie mniej bólu niż złamanie. Jednak tak małe pęknięcie w kości ramiennej powoduje również ból, który może utrzymywać się bardzo długo. Osoby dotknięte chorobą często tylko podejrzewają napięcie lub napięcie mięśni.

W wielu przypadkach włoskowate pęknięcie na ramieniu odrasta bardzo szybko, więc nie jest konieczne żadne leczenie. Jeśli jednak pojawią się typowe objawy, takie jak obrzęk i siniaki, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Diagnoza i przebieg

ZA Złamanie ramienia objawia się zwykle ograniczonym ruchem ramienia lub ramienia i silnym bólem. Zraniona tkanka wyraźnie puchnie, a ramię jest przytrzymywane przy ciele w pozycji odciążającej. RE.

Upadek może również spowodować powstanie dużego siniaka na ramieniu i / lub pod pachą pacjenta oraz na boku klatki piersiowej pacjenta. Może pojawić się po kilku godzinach lub następnego dnia. Pacjent dotknięty chorobą zgłosi się do lekarza tylko z powodu tych dolegliwości. Po szczegółowej dyskusji na temat anamnezy może postawić wiarygodną diagnozę za pomocą kilku prześwietleń.

W przypadku podejrzenia, że ​​przyczyną pęknięcia jest guz, wykonuje się również badanie MRI (ang. Magnetic resonance imaging). W zależności od wypadku może być konieczne wykluczenie uszkodzenia więzadeł lub przemieszczenia barku w pobliżu złamania ramienia. Służy do tego tomografia komputerowa (CT).

Komplikacje

Rzadko należy się obawiać powikłań związanych ze złamaniem ramienia. Szanse na wyzdrowienie uważa się za dobre zarówno przy leczeniu zachowawczym, jak i chirurgicznym. Jeszcze większe ograniczenia ruchu występują zwykle tylko w pojedynczych przypadkach.

Jedną z bezpośrednich konsekwencji złamania kości ramiennej jest wstrząs hipowolemiczny. O tym właśnie mówimy, gdy krążąca krew gwałtownie spada. To z kolei grozi utratą przytomności przez poszkodowanego. Innym możliwym powikłaniem jest powstanie zakrzepowego zapalenia żył. Tworzą się skrzepy krwi, które blokują tętnice.

Zakrzepy niosą również ryzyko zatorowości płucnej. W przypadku oderwania części skrzepliny istnieje ryzyko, że przenikną one do krążenia i zablokują tam tętnice. Ryzyko następstw jest największe, jeśli złamanie ramienia występuje w okolicy łopatki i obojczyka.

Jeśli natomiast złamanie nastąpi w okolicy łokcia, ryzyko powikłań jest mniejsze. Uraz może również wpływać na tętnice, mięśnie i nerwy. Staw rzekomy jest późną konsekwencją złamania kości ramiennej, podczas którego kość nie ulega prawidłowej konsolidacji. Może również rozwinąć się włóknisty kalus.

Jeśli złamanie ramienia jest leczone chirurgicznie, istnieje również ryzyko. Należą do nich skrzepy krwi, siniaki, infekcje i krwawienie. Jeśli nerwy są uszkodzone, może to prowadzić do zaburzeń czucia lub paraliżu. Ponadto mogą wystąpić alergie na implanty.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeżeli dana osoba cierpi na ból ramienia lub poważne ograniczenia w poruszaniu się po upadku lub wypadku, potrzebny jest lekarz. Powinieneś powstrzymać się od samodzielnego przyjmowania leków przeciwbólowych, dopóki nie skonsultujesz się z lekarzem. Jeśli nie można już normalnie poruszać ramionami lub ramionami, wymagana jest opieka medyczna.

Obrzęk ramienia, przebarwienia skóry i zaburzenia czucia muszą zostać zbadane i leczone. Siniaki, napięcie lub deformacja układu kostnego to oznaki nieprawidłowości, które należy omówić z lekarzem. W przypadku spadku wydolności fizycznej, braku możliwości chwytania palców lub nieprawidłowego rytmu serca wskazana jest wizyta u lekarza.

Jeśli nie można już wykonywać codziennych czynności lub zwykłych zajęć sportowych, istnieje potrzeba działania. Wrażliwość na ucisk ramienia i barku, drętwienie lub nadwrażliwość na odbierane bodźce to kolejne oznaki pogorszenia stanu zdrowia.

Wizyta u lekarza jest konieczna, ponieważ pomoc medyczną należy rozpocząć jak najszybciej, aby w przypadku złamania ramienia zapewnić optymalny proces gojenia. Zmiany w zachowaniu, płaczliwy wygląd u dzieci i wycofanie się mogą być kolejnymi oznakami nieprawidłowości. Jeśli ból nadal się rozprzestrzenia lub zdolność organizmu do wytrzymywania stresu dalej spada, dana osoba wymaga kompleksowego badania lekarskiego.

Leczenie i terapia

Około 80 procent pacjentów może mieć Złamanie ramienia leczone bez operacji. W tym celu ramię zaopatruje się w specjalny bandaż, tzw. Bandaż Gilchrist lub Desault lub szynę i unieruchamia się w ten sposób na około dwa tygodnie.

Ważne jest, aby przywrócić mobilność na wczesnym etapie poprzez zastosowania fizjoterapeutyczne. Jeśli jednak kość zostanie złamana na kilka części, należy przeprowadzić leczenie chirurgiczne. To samo dotyczy sytuacji, gdy naczynia krwionośne lub nerwy zostały uszkodzone lub istnieje groźba uszkodzenia. Na początku operacji złamanie jest najpierw prostowane pod kontrolą RTG. W tym momencie pacjent jest już w znieczuleniu.

Kość jest następnie stabilizowana za pomocą śrub, drutów lub płytek. To, która metoda chirurgiczna jest stosowana, zależy od ciężkości złamania. Gdy tylko postępuje gojenie i ustąpi ból, należy przywrócić ruchomość poprzez fizjoterapię. Materiały wprowadzone podczas operacji należy po chwili ponownie usunąć. Jest to obecnie często możliwe dzięki najmniejszym nacięciom lub endoskopowo.

Perspektywy i prognozy

Ogólne stwierdzenie dotyczące rokowania w złamaniach ramienia jest trudne i zależy w dużej mierze od rodzaju i lokalizacji złamania, metody leczenia i początku, a także wieku pacjenta i wcześniejszych chorób. Mówiąc prościej, proste złamania z prawidłowym i terminowym leczeniem mają duże szanse na nieskomplikowane wyleczenie z całkowitym lub prawie całkowitym przywróceniem funkcji chorej ręki.

W przypadku zabiegu chirurgicznego, wprowadzony obcy materiał (płytki, śruby) często może pozostać w ciele przez całe życie bez żadnych problemów, dzięki czemu często można pominąć kolejne operacje i usuwanie metalu.

Jeśli jednak skomplikowana postać złamania, pojedyncze wcześniejsze choroby (np. Osteoporoza, zaburzenia krążenia, zażywanie nikotyny, itp.) Lub nieprawidłowe dalsze leczenie (np. Zbyt wczesne lub nieprawidłowe obciążenie) utrudniają proces gojenia, możliwe są trwałe uszkodzenia następcze, takie jak ból, ograniczona ruchomość i / lub niewspółosiowość. W takiej sytuacji może być konieczne wydłużenie czasu leczenia i prawdopodobnie dalsze zabiegi chirurgiczne.

Jednak w takich przypadkach całkowite ustąpienie objawów nie zawsze może zostać osiągnięte, nawet po zachowaniu opcji zachowawczych i operacyjnych. Wczesne i profesjonalne leczenie, a także odpowiednia opieka fizjoterapeutyczna są decydującymi warunkami wstępnymi dla możliwie najbardziej wolnego od powikłań kursu.

zapobieganie

Jeden Złamanie ramienia trudno jest zapobiec za pomocą aktywnych środków, ponieważ ryzyko generalnie wzrasta wraz z wiekiem. Jednak ważne jest, aby przeciwdziałać wczesnemu wystąpieniu osteoporozy, ponieważ choroba ta dodatkowo sprzyja takim złamaniom. Obejmuje to wystarczające ćwiczenia i dietę bogatą w wapń. Udowodniono również, że zachowanie ogólnej ruchomości, zwłaszcza w starszym wieku, znacznie zmniejsza ryzyko upadku, a tym samym prawdopodobieństwo wystąpienia złamania ramienia.

Opieka postpenitencjarna

Opieka kontrolna zakłada, że ​​objawy rzeczywiście muszą zostać złagodzone. Oto, co wiemy na przykład z raka. Personel medyczny wykorzystuje techniki obrazowania do badania nowych guzów. Z drugiej strony złamane ramię nie wymaga takiej dalszej opieki.

Z reguły nie ma ograniczeń funkcjonalnych dla ramienia po terapii. Ze względu na brak objawów nie ma uzasadnienia dla regularnych prześwietleń. Jeśli natomiast występuje skomplikowana przepuklina i inne towarzyszące jej okoliczności, takie jak starość lub osłabienie układu odpornościowego, okres gojenia ulega wydłużeniu. To sprawia, że ​​opieka kontrolna jest konieczna przez miesiące.

Lekarz i pacjent ustalają regularną wizytę. Procedury obrazowania, takie jak prześwietlenie rentgenowskie lub badanie ultrasonograficzne, zapewniają jasność co do postępu gojenia. W razie potrzeby wezwany zostanie fizjoterapeuta. Opieka kontrolna ma również na celu zapobieganie nawrotom objawów.

W przypadku złamania ramienia oznacza to, że nie może dojść do odpowiedniego złamania. Nie może to jednak leżeć w gestii lekarza, ponieważ skutki przemocy pojawiają się w kontekście nieprzewidzianych wypadków. Dlatego lekarz radzi osobie chorej unikanie pewnych ryzykownych czynności. Odpowiedzialność za to spoczywa na wyłącznej odpowiedzialności pacjenta.

Możesz to zrobić sam

W przypadku złamania ramienia osoba poszkodowana powinna odpowiednio o siebie zadbać. Noszenie ciężkich przedmiotów, uprawianie sportu lub wysiłek fizyczny są zabronione. Ruchy należy wykonywać powoli i spokojnie, szczególnie na początku procesu gojenia, aby nie było komplikacji. W przypadku złamania ramienia często ramię jest unieruchomione i unieruchomione. Dlatego konieczna jest restrukturyzacja codziennego życia.

Codzienne prace i procesy powinny być wykonywane z ramieniem dźwiękowym lub przez osoby znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie. W szczególnych przypadkach pacjent może zatrudnić pielęgniarkę, aby uzyskać odpowiednie wsparcie. Podczas wykonywania codziennych czynności należy unikać stresu i pośpiechu.

Ponadto pacjent pomaga sobie, jeśli nie pozwala na wystąpienie stresu psychicznego lub łagodzi go stosując techniki relaksacji psychicznej. Aby zapobiec napięciu, należy wykonywać lekkie ruchy równoważące kilka razy dziennie. Ponadto organizmowi należy zapewnić wystarczającą ilość ciepła, aby można było przełamać stwardnienie mięśni.

Podczas procesu gojenia organizm potrzebuje wystarczającej ilości witamin, minerałów i pierwiastków śladowych. Dzięki zdrowej i zbilansowanej diecie pacjent może wzmocnić swój układ odpornościowy, a tym samym przyspieszyć powrót do zdrowia. Pod koniec zabiegu, biorąc pod uwagę możliwości fizyczne, zacznij budować mięśnie i zwiększać zakres ruchu.