Osteoskleroza

Plik Osteoskleroza opisuje stwardnienie kości z różnych przyczyn. Prowadzi to do nadmiernego wzrostu masy kostnej. Jednak stabilność kości jest osłabiona.

Co to jest osteoskleroza?

Postacie przebiegu poszczególnych chorób są różne. Jednak częstym objawem jest stały wzrost masy kostnej i jednocześnie spadek stabilności kości.
© SciePro - stock.adobe.com

w Osteoskleroza to nie jest pojedyncza choroba. Termin ten opisuje jedynie zmiany w kościach w kierunku stwardnienia i wzrostu masy kostnej. Pomimo znacznej gęstości kości architektura kości nie jest stabilna. Występują częste złamania kości i, w zależności od choroby podstawowej, dalsze kostnienie.

Istnieją zarówno genetyczne przyczyny osteosklerozy, jak i wtórne stwardnienie kości spowodowane chorobą podstawową. W większości przypadków osteoskleroza jest uogólniona. Oznacza to, że proces chorobowy wpływa na cały szkielet. Ale są też przypadki z miejscową osteosklerozą. Prawie zawsze można założyć, że przyczyną jest defekt genetyczny, zwłaszcza w pierwotnej postaci stwardnienia kości.

Ta postać choroby jest bardzo rzadka. Wtórna osteoskleroza jest częstsza i występuje zwłaszcza przy niewydolności nerek. Ale jest też forma ze zwiększonym spożyciem fluorków z pożywieniem. Ta forma należy również do wtórnej osteosklerozy. Miejscowe postacie osteosklerozy mogą wynikać ze złośliwych lub łagodnych guzów kości lub z choroby Pageta.

przyczyny

Istnieje kilka przyczyn rozwoju osteosklerozy. Stwardnienie kości jest częścią zewnętrznego wyglądu objawu, przy czym masa kości stale rośnie, ale stabilność kości spada. Utwardzanie kości może następować na podstawie wzrostu zawartości materiału nieorganicznego, składnika organicznego lub obu składników. W niektórych przypadkach zachodzą złożone i nierównomierne procesy przebudowy.

W innych przypadkach następuje tylko tworzenie kości bez procesów przebudowy. Na przykład w dziedzicznej osteopetrozie (marmurkowatej chorobie kości) kość buduje się tylko bez zachodzących procesów rozpadu. Zwykle prekursory komórek kostnych składają się z osteoblastów i osteoklastów. Osteoblasty są odpowiedzialne za budowę kości, podczas gdy osteoklasty mają rozkładać nadmiar materiału kostnego.

W kościach musi zachodzić ciągły proces przebudowy w celu ciągłej przebudowy kości. Jednak tak nie jest w przypadku osteopetrozy. Inną dziedziczną osteosklerozą jest zespół Engelmanna. Prowadzi to do nieregularnego wzrostu kości wraz ze wzrostem twardnienia kości i utratą stabilności kości.

W meloreostozie metabolizm kości jest niezakłócony, ale nieregularny wzrost w niektórych obszarach, zwłaszcza na kończynach, prowadzi do zgrubienia kości. Wygląda na to, że kości płyną. Ta choroba jest również spowodowana defektem genetycznym. Wtórna osteoskleroza często rozwija się w kontekście niewydolności nerek.

Stan zwany osteodystrofią nerek jest bardzo złożonym zaburzeniem wzrostu kości. Niewydolność nerek powoduje zaburzenia metabolizmu hormonu witaminy D. Wapń i fosforany nie są już zatrzymywane i wydalane w większym stopniu. Wynikająca z tego hipokalcemia zapewnia wyższe stężenie parathormonu, co z kolei prowadzi do demineralizacji kości. Aby skompensować demineralizację, w coraz większym stopniu tworzy się materiał kostny podobny do tkanki łącznej. Wzrasta masa kostna. Jednocześnie jednak dochodzi do utraty stabilności.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Postacie przebiegu poszczególnych chorób są różne. Jednak częstym objawem jest stały wzrost masy kostnej i jednocześnie spadek stabilności kości. Towarzyszące objawy zależą od choroby podstawowej. Osteopetroza charakteryzuje się m.in. zwiększoną łamliwością kości, powiększeniem wątroby i śledziony, niedoborem odporności, skurczami i uszkodzeniem nerwów czaszkowych.

Istnieją również choroby, które oprócz osteosklerozy charakteryzują się dysplazjami mnogimi, np. Genetyczny zespół Lenza-Majewskiego. Wtórna osteodystrofia nerek charakteryzuje się bólem i obrzękiem kości i stawów. Zwiększa się łamliwość kości. W tym samym czasie dochodzi również do zaniku mięśni. Zewnętrzne złogi wapnia można znaleźć na stawach w okolicy łokci, barków, kolan, palców stóp lub palców.

Są one ponownie osadzane na krawędziach kości w wyniku nasilonych procesów rozpuszczania wapnia. Powoduje to ból, który poważnie ogranicza mobilność. Złogi wapnia mogą również tworzyć się w tętnicach, co może prowadzić do choroby zarostowej tętnic ze wszystkimi jej konsekwencjami.

Diagnoza i przebieg choroby

Rozpoznanie osteosklerozy jest silnie powiązane z chorobą lub zaburzeniem. Jeśli ciężka choroba nerek jest ewidentna, ogólny charakter choroby bada się diagnostycznie. Jeśli podejrzewa się chorobę dziedziczną, można przeprowadzić testy genetyczne na ludziach. W tym celu konieczne jest jednak uprzednie przeprowadzenie dokładnego wywiadu rodzinnego. W przypadku miejscowej osteosklerozy należy również zbadać guz.

Komplikacje

Z powodu osteosklerozy pacjenci cierpią na obniżoną stabilność kości.Nawet drobne urazy często skutkują złamaniami lub innymi urazami kości. Z tego powodu pacjenci z osteosklerozą muszą zdecydowanie unikać wypadków i uderzeń, ponieważ gojenie się kości jest również utrudnione.

Ponadto nierzadko zdarza się, że osoby dotknięte chorobą mają znacznie osłabiony układ odpornościowy, a także skurcze mięśni. Wątroba i śledziona są znacznie powiększone, więc w tych regionach może wystąpić ból. Ponadto osłabiony układ odpornościowy częściej prowadzi do infekcji i stanów zapalnych. Bez leczenia może dojść do uszkodzenia mózgu, które jest zwykle nieodwracalne i zdecydowanie należy go unikać.

Ponadto występują dolegliwości w stawach i może dojść do zablokowania tętnic. Zwykle ma miejsce przyczynowe leczenie osteosklerozy. Nie ma specjalnych kompilacji, ale może być konieczne usunięcie guza. Pacjenci potrzebują również chemioterapii, która zwykle ma skutki uboczne.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku bólu w okolicy kości lub problemów z poruszaniem dłońmi i stopami należy skonsultować się z lekarzem. Objawy wskazują na osteosklerozę, którą należy szybko wyjaśnić, aby uniknąć nasilenia objawów i długoterminowych konsekwencji. Osoby dotknięte chorobą powinny skonsultować się z lekarzem, jeśli wymienione objawy nie ustępują samoistnie lub nasilają się w krótkim czasie. Najpóźniej przy dodaniu typowych odgłosów stawów wymagana jest porada lekarza.

Lekarz może szybko ustalić osteosklerozę za pomocą metod obrazowych i wywiadu oraz w razie potrzeby bezpośrednio rozpocząć leczenie lub skierować pacjenta do specjalisty. Osoby, które miały już infekcję kości lub zapalenie kości, należą do grup ryzyka. Jeśli opisane objawy wystąpią, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym i nie ustąpić samoistnie. Ścisła kontrola lekarska jest również konieczna po urazach kości, kontakcie z substancjami toksycznymi i raku kości. Oprócz lekarza rodzinnego można skonsultować się z ortopedą lub specjalistą chorób wewnętrznych. We współpracy z dietetykami i poradniami genetycznymi można ustalić przyczynę osteosklerozy. W leczeniu podczas terapii zaangażowani są fizjoterapeuci, lekarze sportowi i inni specjaliści.

Terapia i leczenie

Terapia istniejącej osteosklerozy zależy od przyczyny. Chorób dziedzicznych nie można leczyć przyczynowo. Możliwe jest tutaj tylko leczenie objawowe. Obejmuje to stałe monitorowanie i leczenie wszelkich złamań, które mogły wystąpić. W przypadku rozpoznanego guza konieczne są oczywiście zabiegi chirurgiczne.

Jeśli guz jest złośliwy, następuje chemioterapia i radioterapia. Osteodystrofię nerek można leczyć tylko jako część ogólnej terapii choroby nerek. Jeśli okaże się, że występuje fluoroza, wystarczy przerwać przyjmowanie dużych ilości fluoru.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciwbólowe

Perspektywy i prognozy

Prognozy dotyczące osteosklerozy są oparte na stadium, na jakim choroba jest rozpoznawana i leczona oraz na jakiej postaci osteosklerozy. Jeśli stan nie jest leczony, kostnienie może się nasilać i powodować różne problemy zdrowotne w ciągu życia. Po pierwsze, zmniejsza się sprężystość kości, co oznacza, że ​​pacjent musi zaakceptować różne ograniczenia. Nie ma perspektywy pełnego wyzdrowienia. Istniejące stwardnienie tkanki kostnej można zmniejszyć tylko poprzez złożone procedury. Prognozę sporządza specjalista ortopeda. W zależności od postaci i ciężkości choroby może zaangażować innych lekarzy.

Ponieważ osteoskleroza rozwija się w napadach i zwykle nie można leczyć przyczyny, rokowanie należy regularnie dostosowywać do aktualnego stanu zdrowia pacjenta. Dzięki nowoczesnej medycynie perspektywa życia bez objawów jest stosunkowo wysoka. Oczekiwana długość życia zwykle nie jest ograniczona osteosklerozą. Jednak istnieje zwiększone ryzyko otyłości, problemów sercowo-naczyniowych i upadków. W wtórnej postaci osteosklerozy występują również poważne choroby podstawowe, takie jak rak lub choroba nerek, które mogą obniżać jakość i oczekiwaną długość życia.

zapobieganie

Nie można podać ogólnych zaleceń dotyczących zapobiegania osteosklerozy. Przyczyny są bardzo zróżnicowane i rzadko zależą od stylu życia. Normalne spożycie fluoru powinno być utrzymywane tylko w celu zapobiegania fluorozie.

Opieka postpenitencjarna

W większości przypadków osteosklerozy osoby dotknięte chorobą mają bardzo niewiele i zwykle tylko ograniczone dostępne środki kontrolne. Z tego powodu osoby dotknięte tą chorobą powinny bardzo wcześnie skonsultować się z lekarzem, aby zapobiec dalszym powikłaniom i dolegliwościom. Nie leczy się sam, więc osoby dotknięte chorobą powinny zawsze skonsultować się z lekarzem.

Większość osób dotkniętych chorobą jest zwykle uzależniona od operacji, która może usunąć guz. Im wcześniej ta procedura ma miejsce, tym zwykle lepszy jest dalszy kurs. Po takiej operacji osoba zainteresowana powinna w każdym przypadku odpocząć i zadbać o siebie, unikając wysiłku i stresujących czynności fizycznych.

Większość pacjentów zależy również od wsparcia rodziny i pomocy podczas leczenia. Pełne miłości i intensywne rozmowy mają również pozytywny wpływ na dalszy przebieg osteosklerozy, a tym samym zapobiegają także rozstrojom psychicznym czy depresji. W niektórych przypadkach osteoskleroza skraca również oczekiwaną długość życia osób dotkniętych chorobą.

Możesz to zrobić sam

Osoby, u których zdiagnozowano osteosklerozę, mogą podjąć pewne kroki, aby przyspieszyć powrót do zdrowia i ułatwić codzienne życie z tą chorobą.

Przede wszystkim jednak ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących diety i aktywności fizycznej. Pacjenci powinni współpracować z dietetykiem nad dietą i konsekwentnie jej przestrzegać. Choroby kości nie da się w ten sposób wyleczyć, ale indywidualnie dostosowana dieta zmniejsza ból i poprawia samopoczucie chorych. To samo dotyczy sportu i codziennej rutyny przy wystarczającej ilości snu i niewielkim stresie. Wszelkie ograniczenia w poruszaniu się należy zrekompensować za używanie pomocy, takich jak pomoce do chodzenia lub protezy. Pacjenci powinni na wczesnym etapie skonsultować się ze specjalistą i podjąć niezbędne kroki. Ponadto w każdym przypadku konieczne jest stałe monitorowanie i leczenie wszelkich złamań.

Jeśli osteoskleroza jest spowodowana złośliwym guzem, wskazana jest chemioterapia lub radioterapia. Mogą to wspierać osoby dotknięte odpoczynkiem i fizjoterapią. Jeśli przyczyną jest fluoroza, wystarczy odstawić jedzenie lub leki, które ją wyzwoliły, i odciążyć organizm przez kilka tygodni.