Rozcięgno dłoniowe

Plik Rozcięgno dłoniowe razem ze skórą odpowiada za jędrność dłoni. Jest to ważna część urządzenia chwytającego.

Co to jest rozcięgno dłoniowe?

Termin rozcięgno dłoniowe składa się z terminów Palma manus oznaczających dłoń i rozcięgna, które są używane do opisania płytki ścięgnistej. Opierając się na zwykłym funkcjonalnym oznaczeniu ścięgna jako źródła i części przyczepowej mięśnia, mogą pojawić się tutaj problemy z definicją przy oznaczaniu.

Chociaż rozcięgno dłoniowe można postrzegać jako wachlarzowatą kontynuację ścięgna mięśnia dłoniowego długiego, niestety mięsień ten nie występuje u 20% osób. W tym przypadku musculus palmaris brevis sam przejmuje połączenie mięśniowe z płytką ścięgnistą. Z histologicznego punktu widzenia rozcięgno dłoniowe można przypisać tkance ścięgna, która jest bardzo podobna do otaczających struktur powięzi.

Dlatego niektórzy autorzy określają cały zespół połączonych ścięgien i powięzi dłoni jako powięź dłoniową lub kompleks powięzi dłoniowej. Rozcięgno dłoniowe w węższym znaczeniu reprezentuje trójkątną płytkę ścięgnistą, której czubek znajduje się w okolicy nadgarstka, natomiast szersza część ciągnie się w kierunku promieni palców II - V.

Anatomia i budowa

Począwszy od nadgarstka, 4 podłużne pasma włókien rozchodzą się i ciągną w kierunku palców, gdzie zginacze palców promieniują do pochewek ścięgien. Są wzmocnione poprzecznymi wiązkami włókien, które są funkcjonalnie oplotem. W okolicy nadgarstka pojawia się ścięgno mięśnia dłoniowego długiego i zaczyna się rozszerzać.

Obszar ten jest połączony z troczkiem zginającym, mocnym połączeniem więzadłowym, które utrzymuje długie ścięgna zginaczy w tak zwanym ciele nadgarstka. Włókna tego systemu wzmacniają cienką część rozcięgna dłoniowego. Dalszy ucisk poprzeczny występuje w okolicy kości śródręcza, zwanej więzadłem poprzecznym śródręcza oraz w powięzi poprzecznej w okolicy stawów śródręcza.

Bocznie rozcięgno dłoniowe łączy się z powięziami mięśni kulki dużych i małych palców. Mięsień palmaris brevis promieniuje do tkanki ścięgien od strony małego palca. Jest to mięsień skóry, co oznacza, że ​​jego pochodzenie nie ma kontaktu z kością. Rozcięgno dłoniowe jest połączone ze skórą gęstą siecią włókien tkanki łącznej, w której warstwa tłuszczu pomiędzy nimi jest mocno związana.

Funkcja i zadania

Skóra w połączeniu z powięzią dłoniową i warstwą tłuszczu pomiędzy nimi tworzy mocną, ale miękką warstwę amortyzującą, która zapewnia ochronę przed wpływami zewnętrznymi. W szczególności można skutecznie przeciwdziałać obciążeniom wywołanym przez nacisk podczas energicznego opierania się lub trzymania przedmiotów.

Jednocześnie to usieciowanie wzmacnia skórę i ogranicza jej mobilność. Zapewnia to kontrolowany kontakt podczas chwytania i trzymania oraz zmniejsza czułość. Ta funkcja jest znacząco wspierana przez dwa mięśnie promieniujące do rozcięgna dłoniowego. W przypadku dłoni cała dłoń jest zbliżona i napięcie może zostać utracone w sposób czysto bierny. Mięśnie palmares longus et brevis przeciwdziałają temu poprzez kurczenie i napinanie całej struktury tkanki łącznej. Subiektywnie można zauważyć jędrność i napięcie dłoni podczas uścisku dłoni, podobnie jak indywidualne różnice.

Struktury biegnące poniżej rozcięgna dłoniowego są chronione przed uszkodzeniami, które mogą mieć na nie wpływ z zewnątrz.Struktury te obejmują ścięgna zginaczy palców długich i krótkich, a także naczynia i nerwy, które częściowo przebijają płytkę ścięgnistą i ciągną ją do obszarów zaopatrzenia.

Ciasno elastyczna tkanka rozcięgna dłoniowego jest rozciągnięta jak ścięgna zginaczy palców podczas wyprostowania. To odchylenie tworzy potencjalną energię, którą można wykorzystać do rozwinięcia siły na początku zgięcia palców. Sportowcy wykorzystują tę mechaniczną przewagę, gdy wracają do uderzenia, na przykład uderzając w siatkówkę.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Charakter rozcięgna dłoniowego, podobnie jak całej tkanki łącznej, zależy od warunków konstytucyjnych jednostki. U osób ze słabą tkanką łączną jędrność jest niższa, cała struktura jest bardziej miękka. Z drugiej strony lata ciężkiej pracy fizycznej zmieniają nie tylko skórę na powierzchni, ale także jędrność warstw poniżej.

Urazy dłoni lub ścięgien, które ją rozciągają, mogą mieć bardzo bolesne skutki i czasowo zmienić właściwości powięzi dłoniowej. Często zdarzają się cięcia w tym obszarze, które ludzie powodują świadomie lub nieświadomie.

Odłamki szkła mogą pozostawić takie skaleczenia na dłoni, które często goją się słabo. Ścięgna biegnące wzdłuż przedramienia w pobliżu nadgarstka są przerywane w nieudanych próbach samobójczych, gdy nacięcie przebiega w poprzek osi podłużnej. Może to również wpływać na mięsień dłoniowy długi, a tym samym na napięcie w rozcięgnie dłoniowym. Specyficzną chorobą, która szczególnie atakuje powięź dłoniową, jest przykurcz Dupuytrena.

Powolny przebieg rozpoczyna się guzowatym i strunowym utwardzeniem płytki ścięgna, które jest odczuwalne, ale początkowo nie powoduje dyskomfortu ani ograniczeń funkcjonalnych. Jeśli się pogorszy, dotyczy to również przejść do pochewek ścięgien zginaczy palców. W większości przypadków ten proces przyciąga małe i serdeczne palce w kierunku dłoni i unieruchamia je, podczas gdy inne palce mogą, ale nie muszą, za nimi podążać. Przyczyna tej choroby jest nadal nieznana. Z drugiej strony jest pewne, że częstość jest większa przy zwiększonym nadużywaniu tytoniu i alkoholu, a także przy cukrzycy.

Jedną z opcji terapii jest chirurgiczne usunięcie stwardnienia w celu przywrócenia ruchomości palca. Jednak ryzyko nawrotu jest bardzo wysokie.