Zgięcie dłoniowe

Oznaczenie Zgięcie dłoniowe jest używany tylko na ludzkim ciele do poruszania ręką. Jest zaangażowana w wiele codziennych i sportowych ruchów.

Co to jest zgięcie dłoni?

Podobnie jak jego przeciwdziałanie, zgięcie grzbietowe, zgięcie dłoniowe jest ruchem zachodzącym w nadgarstku. Termin „zginanie” („zginanie”), który jest często używany w innych stawach, jest w tym przypadku dodany.

Palmar pochodzi od nazwy anatomicznej „Palma manus” („palma”). Zgięcie dłoniowe jest odpowiednio zgięciem, które przebiega w kierunku dłoni. Dłoń zbliża się do przedramienia. Ruch odbywa się w nadgarstku, gdy proksymalny rząd nadgarstka, jako wypukły partner stawu w gnieździe szprychy, obraca się wokół wyimaginowanej osi ruchu biegnącej w poprzek stawu.

Amplitudy ruchu przy zgięciu dłoniowym i grzbietowym są w przybliżeniu takie same, ale zależą od położenia palców. Przy rozszerzonych środkowych i końcowych stawach zgięcie dłoniowe zwykle osiąga 85 °. Przy zgięciu jest o około 20 ° - 30 ° mniejszy. Wynika to z faktu, że prostowniki palców, których ścięgna biegną wzdłuż grzbietu dłoni i grzbietu palców, prawie wyczerpały swoje możliwości wyprostu z powodu zgięcia i ograniczają dalszy ruch.

Funkcja i zadanie

Pozycja palców odgrywa również ważną rolę w wielu czynnościach codziennych i sportowych, które obejmują zgięcie dłoni. Rozwój siły, który powstaje tylko w wyniku zgięcia dłoniowego, jest znacznie mniejszy przy zgiętych palcach niż przy palcach rozciągniętych.

Z tego powodu postawa rakiety i wykonanie techniczne są ważne w sportach uderzeniowych, takich jak tenis, squash i badminton. Podczas wykonywania uderzeń forhendowych i uderzających, siła jest generowana z połączenia zgięcia dłoniowego i supinacji (rotacja na zewnątrz) lub pronacji (rotacja do wewnątrz), jeśli jest wykonywana prawidłowo.

W przypadku uderzenia lub gry w siatkówkę dochodzi do rozciągnięcia stawów palców i pełnego rozwinięcia siły poprzez gwałtowne złożenie ręki. Jest to główny składnik przyspieszenia piłki, inne ruchy mają tylko dodatkową funkcję.

Tę samą okoliczność można również przedstawić w codziennych czynnościach. zwłaszcza podczas chwytania, trzymania i transportu przedmiotów. Zawsze, gdy do przytrzymania czegoś potrzebna jest stosunkowo duża siła, stosuje się tzw. Funkcjonalną pozycję ręki.

Podczas gdy palce są ciasno zaciśnięte wokół obiektu, nadgarstek jest ustawiony w lekkim zgięciu grzbietowym, co zwiększa wydajność zginaczy palców.

Sytuacja wygląda inaczej, gdy lekkie przedmioty, na przykład podczas jedzenia, są podnoszone i wkładane do ust. Tutaj zgięcie dłoniowe jest wykorzystywane jako ważny element, ponieważ przybliża dłoń do przedmiotu i ust.

Funkcjonalną pozycję ręki z lekkim zgięciem grzbietowym można przełamać świadomymi procesami. Typową czynnością, w której to się dzieje, jest przewaga w boksie. Pęd pochodzący ze stawu barkowego i łokciowego jest przenoszony na przeciwnika przez nadgarstek, który jest zamocowany w zgięciu dłoniowym, bez dużej utraty siły.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Urazy, które mogą negatywnie wpływać na zgięcie dłoni, obejmują wszelkie złamania w tym obszarze. Złamanie dystalnej kości promieniowej jest najbardziej znaczące i wpływa na wszystkie ruchy nadgarstka. Zwykle uraz ten jest leczony operacyjnie lub zachowawczo, czemu w obu przypadkach towarzyszy czasowe unieruchomienie. W efekcie dochodzi do ograniczeń ruchowych i atrofii mięśni, które znacząco upośledzają funkcję ręki. Chociaż negatywny wpływ na zgięcie grzbietowe jest większy, wpływa to również na funkcje zgięcia dłoniowego.

Zapalenie ścięgien to typowy zespół przeciążeniowy, który często dotyka osoby wykonujące monotonne ruchy lub utrzymujące mięśnie przedramienia przez długi czas. Dotknięte są prostowniki i zginacze palców, długie ścięgna rozciągające się od przedramienia przez nadgarstek do końcowych połączeń palców. Głównym objawem jest ostry ból podczas użytkowania i rozciąganie dotkniętych mięśni z reaktywnym zachowaniem ochronnym. W przypadku zajęcia prostowników palców, nie tylko zgięcie palca, ale również zgięcie dłoni jest upośledzone.

Aktywne zgięcie dłoniowe może zostać zmniejszone lub nawet całkowicie zakończone, jeśli zaopatrujące je struktury nerwowe są uszkodzone. W tym przypadku jest to nerw pośrodkowy. Urazy ramienia lub okolicy łokcia mogą prowadzić do takiego uszkodzenia nerwu. Odwrotnie, tzw. Opadająca ręka, która powstaje w wyniku uszkodzenia [[nerwu promieniowego [[]], charakteryzuje się tym, że ręka nie może być aktywnie wyjęta ze zgięcia dłoniowego.

Wszystkie inne choroby neurologiczne i urazy, w których może wystąpić wiotkie porażenie mięśni ramion i dłoni, wpływają również na zginacze dłoniowe. Schorzenia te obejmują urazy rdzenia kręgowego na poziomie odcinka szyjnego kręgosłupa oraz polineuropatię.

Udar często ma dokładnie odwrotne konsekwencje. Spastyczny wzór dłoni, który często się rozwija, składa się z połączenia zgięcia dłoniowego, pronacji i zgięcia wszystkich stawów palców. W przypadku ciężkiego nadciśnienia osoby dotknięte chorobą nie są w stanie otworzyć rąk, wyprostować i podnieść ramion. Powstają masywne, nieodwracalne przykurcze.

Przewlekłe zapalenie wielostawowe (reumatyzm) jest chorobą autoimmunologiczną, która we wczesnych stadiach dotyka przede wszystkim dłoni i palców. Ta postępująca choroba bezpośrednio atakuje stawy, które są coraz bardziej niszczone. Kolejne procesy demontażu i przebudowy prowadzą do upośledzenia wszelkich ruchów dłoni i palców. Może to skutkować nadmierną ruchomością i usztywnieniem stawów.