Ton przywspółczulny

Z Ton przywspółczulny jest miarą stanu pobudzenia przywspółczulnego wegetatywnego układu nerwowego jako przeciwnika współczulnego układu nerwowego. Wysoki ton przywspółczulny działa uspokajająco na narządy wewnętrzne, umożliwia regenerację i służy do tworzenia rezerw. Ciało zostaje przywrócone do normalnego trybu z sympatycznie kontrolowanej wyjątkowej sytuacji, w której ciało jest przygotowane do maksymalnej wydajności i do ucieczki lub ataku.

Co to jest ton przywspółczulny?

Wegetatywny lub autonomiczny układ nerwowy, za pośrednictwem którego większość funkcji ciała i narządów jest kontrolowanych niezależnie od woli, składa się z układu współczulnego, przywspółczulnego i jelitowego (układu nerwowego przewodu pokarmowego, który jest również autonomiczny, ale także na podstawie sygnałów z układu współczulnego i jelitowego). przywspółczulnego układu nerwowego).

Nerwy przywspółczulne i współczulne mogą być rozumiane jako antagoniści, ale także współdziałają synergistycznie w nagłych sytuacjach stresowych, wprowadzając organizm w stan alarmowy możliwie najlepiej.

Podczas gdy wysoki ton współczulny wiąże się ze zwiększoną koncentracją hormonów stresu i dostosowuje organizm do maksymalnej sprawności fizycznej i lotu lub walki, ton przywspółczulny wyprowadza organizm z wyjątkowej sytuacji poprzez blokowanie hormonów stresu. Inicjuje program metaboliczny, który ma na celu regenerację, odbudowę i redukcję stresu.

Istnieje wyrafinowana zależność między tonem współczulnym i przywspółczulnym w celu zróżnicowanej kontroli narządów wewnętrznych, metabolizmu i równowagi hormonalnej. Bezpośredni pomiar napięcia przywspółczulnego nie jest możliwy, ponieważ układ przywspółczulny działa głównie hamująco na stężenie hormonów stresu. Stężenie acetylocholiny, neuroprzekaźnika, który ma hamujący wpływ na hormon stresu - kortyzol, jest pewnym wskaźnikiem napięcia przywspółczulnego. W ten sposób można wyciągnąć wnioski na temat odpowiedniego napięcia przywspółczulnego, mierząc stężenie kortyzolu i zmienność rytmu serca.

Funkcja i zadanie

Ton przywspółczulny wskazuje na aktualną aktywność przywspółczulnego autonomicznego układu nerwowego, którą zawsze należy obserwować w związku z funkcją i zadaniami współczulnego układu nerwowego. Z jednej strony ton przywspółczulny działa jako antagonista tonu współczulnego, z drugiej strony przywspółczulny układ nerwowy może również działać synergistycznie, czyli dodatkowo z układem współczulnym.

Dzieje się tak przede wszystkim w nagłych, stresujących sytuacjach, w których metabolizm programuje organizm wieloma indywidualnymi reakcjami w celu uzyskania maksymalnej wydajności, jednocześnie zmniejszając ryzyko krwawienia w przypadku kontuzji. Metabolizm jest na krótko przygotowany do lotu lub ataku. Zmiana funkcji organizmu spowodowana wysokim poziomem stresu może np. T. być szkodliwym, na przykład wzrostem ciśnienia krwi. Dlatego zwiększenie napięcia przywspółczulnego po zakończeniu ostrej stresującej sytuacji ma na celu jak najszybsze przywrócenie normalnego krążenia i metabolizmu. Daje to organizmowi i tkance mięśniowej możliwość regeneracji i gromadzenia rezerw.

Oprócz globalnej zmiany metabolizmu, ton przywspółczulny wpływa na funkcjonowanie niektórych narządów wewnętrznych, takich jak serce, oskrzela, przewód pokarmowy, woreczek żółciowy, wątroba, trzustka, moczowody i inne.

W sercu wzrost tonu przywspółczulnego powoduje spowolnienie akcji serca, spowolnienie przewodzenia wzbudzenia z węzła zatokowego w prawym przedsionku do węzła AV i wewnątrz węzła AV, tak że sygnał skurczu obu komór jest nieco opóźniony.

W oskrzelach wzmożone napięcie przywspółczulne prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych (rozszerzenie naczyń), przez co następuje silniejszy przepływ krwi, a tym samym silniejsze wydzielanie śluzu i zwężenie oskrzeli. W przewodzie pokarmowym przywspółczulny układ nerwowy oddziałuje na własny autonomiczny układ nerwowy, jelitowy układ nerwowy, czyniąc go bardziej aktywnym.

Oprócz podniecenia seksualnego, mężczyźni potrzebują pewnego przywspółczulnego tonu, aby wystąpiła erekcja. Gładkie mięśnie okrężne, które obejmują tętnice jamiste, rozluźniają się pod działaniem przywspółczulnym, umożliwiając przepływ krwi do ciał jamistych i wywołanie erekcji.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Zmiana tonu przywspółczulnego w interakcji z tonem współczulnym podlega wielu wpływom i może być poważnie zakłócona przez choroby, leki lub toksyny. Najczęstsze skargi, które wynikają z zachwiania równowagi między dwoma antagonistami, przypisuje się zmianie stylu życia w porównaniu do starożytnych społeczeństw. Szczególnie osoby, które często doświadczają stresujących warunków, których nie można złagodzić zwiększoną aktywnością fizyczną, cierpią na trwale podwyższony poziom hormonów stresu.

W takich warunkach napięcie przywspółczulne może być zbyt niskie, tak że metabolizm jest zdominowany przez napięcie współczulne i mogą wystąpić odpowiednie objawy, takie jak pierwotne wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia snu, niepokój lub podobne objawy. W przewodzie pokarmowym mogą również występować zaburzenia czynnościowe spowodowane zbyt niskim napięciem przywspółczulnym z powodu braku lub zbyt słabych impulsów z układu przywspółczulnego.

Kilkadziesiąt lat temu diagnozę dystonii wegetatywnej często stawiano w przypadku niespecyficznych dolegliwości, które wynikały z oczywistej niewydolności autonomicznego układu nerwowego. Ten termin jest dziś kontrowersyjny, ponieważ często jest „tylko” zaburzoną równowagą między tonem współczulnym i przywspółczulnym.

Pierwotne zaburzenia nerwów, które prowadzą do podobnych objawów, są bardzo rzadkie. Jednak wrażliwe zaburzenia mogą być wywoływane przez neurotoksyny, które są również syntetyzowane w naturze w postaci jadowitych pająków, węży, meduz pudełkowych i innych zwierząt i wykorzystywane do łapania zdobyczy lub odpierania ataków.

Jeśli zdiagnozowane zostaną zaburzenia napięcia przywspółczulnego, dostępne są leki stymulujące układ przywspółczulny lub hamujące aktywność.