Płaty ciemieniowe

Bez tego Płaty ciemieniowe Myślenie przestrzenne, percepcja dotykowa czy kontrolowane wykonywanie ruchów rąk i oczu nie byłyby możliwe dla ludzi.

Obszar mózgu, który jest szczególnie ważny ze względów sensorycznych, znajduje się między płatami skroniowymi, czołowymi i potylicznymi i jako część ośrodkowego układu nerwowego może być zaangażowany w wiele deficytów neurologicznych. Nowotwory, udary lub choroby zapalne OUN, takie jak stwardnienie rozsiane, są najczęściej odpowiedzialne za dysfunkcyjne zmiany w płacie ciemieniowym.

Co to jest płat ciemieniowy?

Płat ciemieniowy jest częścią mózgu i ośrodkowego układu nerwowego, która jest głównie odpowiedzialna za zadania czuciowe. W terminologii medycznej ta część mózgu nazywana jest płatem ciemieniowym, który graniczy z płatami potylicznymi i płatami czołowymi, tworząc w ten sposób centralną część mózgu.

Ze względu na lokalizację w górnej części mózgu, częściowo też jest płat ciemieniowy Płaty ciemieniowe nazywa.Obszar ciemieniowy jest oddzielony od pnia mózgu i móżdżku płatem skroniowym. W okolicy płata ciemieniowego znajduje się również osiem obszarów Brodmanna, które opisują poszczególne funkcje kory mózgowej.

Anatomia i budowa

Płat ciemieniowy ograniczony jest w przedniej części środkową bruzdą, a w tylnej części tzw. Płatem potylicznym. Tylna granica tworzy linię od bruzdy parietooccipitalis do incisura praeoccipitalis. U dołu płat skroniowy graniczy z płatem ciemieniowym.

Dolna granica zakresu znajduje się zatem mniej więcej na tym samym poziomie, co szczelina Sylviana. W płacie ciemieniowym znajduje się bruzda postcentralis i połączona z nią bruzda intraparietalis, która dzieli tylną korę płata ciemieniowego na dwa oddzielne zraziki. Zatem sam płat ciemieniowy składa się z górnych i dolnych płatów ciemieniowych, które są również znane jako cortex parietalis posterior i lobulus parietalis gorszy. Ten obszar mózgu zawiera wiele tak zwanych obszarów Brodmanna, co daje wskazówki dotyczące jego ogólnej funkcji.

Funkcja i zadania

Postrzeganie jest kwestią płata ciemieniowego. Ogólnie rzecz biorąc, ten obszar mózgu pełni ważne zadania w przetwarzaniu wszystkich wrażeń zmysłowych. W szczególności funkcje somasensoryczne obejmują płat ciemieniowy. Te funkcje somasensoryczne obejmują przede wszystkim wrażenia dotykowe, tj. Dotykowe. Płat ciemieniowy bierze również udział w przetwarzaniu bodźców wzrokowych, przede wszystkim w wykrywaniu ruchów w bezpośrednim polu widzenia widza. Mózg ciemieniowy jest zatem w dużej mierze odpowiedzialny za orientację przestrzenną.

Przestrzenna uwaga, myślenie przestrzenne, a także czytanie i arytmetyka byłyby nie do pomyślenia bez tej części mózgu. W szczególności górna część mózgu ciemieniowego analizuje, gdzie rzeczy znajdują się w polu widzenia widza lub gdzie się poruszają. Ponadto płat ciemieniowy tworzy plan, w jaki sposób postrzegający może dotrzeć do tych rzeczy. Nawet celowe wykonywanie tych ruchów odbywa się w mózgu ciemieniowym. Ruchy i dotknięcia skóry są również postrzegane przez tę część mózgu.

Nawet decyzja, na jaki bodziec w polu widzenia obserwator powinien zwrócić uwagę, zapada w tym obszarze. Rozpoznawanie obiektów jest ostatecznie realizowane w dolnej części mózgu ciemieniowego. W tym celu informacje z pola widzenia są powiązane z informacjami doznaniami. W obszarze zakrętu kątowego dolny mózg ciemieniowy jest również zaangażowany w mówienie i czytanie.

Jako część płata ciemieniowego, ważne funkcje spełnia również bruzda śródciemieniowa. Obszar ten łączy układ wzrokowy z układem ruchu człowieka i służy przede wszystkim do kontrolowanego wykonywania ruchów dłoni i oczu.

Choroby

W połączeniu z płatem ciemieniowym mogą wystąpić różne zaburzenia i choroby neurologiczne, z których każdy objawia się w obrazowaniu jako zmiana. Jednym z najbardziej znanych z nich jest zespół Gerstmanna, który został po raz pierwszy opisany przez Josefa Gerstmanna na początku XX wieku i faktycznie reprezentuje cały zespół objawów.

Zespół ten jest obecnie kontrowersyjny, ponieważ większość pacjentów z objawami zespołu Gerstmanna ma również inne objawy. Jednym z indywidualnych objawów zespołu Gerstmanna jest agrafia. Oznacza to trudności w pisaniu, które występują niezależnie od zdolności motorycznych i inteligencji. Acalculia, czyli trudność numeryczna, występuje również objawowo. Przestrzenne funkcje płata ciemieniowego prowadzą również do słabości lewej i prawej strony oraz trudności w liczeniu i nazywaniu własnych palców rąk i nóg.

Zespół Gerstmanna występuje, gdy obszar Brodmanna 40, który znajduje się w płacie ciemieniowym, jest uszkodzony. Takie uszkodzenie może być, na przykład, spowodowane udarem lub stanem zapalnym w tym obszarze, na przykład z powodu choroby zwyrodnieniowej, takiej jak stwardnienie rozsiane.

W przypadku udarów i uszkodzeń związanych ze stanem zapalnym objawy mogą ustąpić w ciągu następnych kilku dni i tygodni. Drugim schorzeniem bezpośrednio związanym z płatem ciemieniowym jest raczej rzadki zespół Bálinta. Skutkuje to niemożnością wykonywania ukierunkowanych ruchów chwytania lub rąk. Ponadto zaburzone są ukierunkowane ruchy oczu, upośledzona jest uwaga wzrokowa i nie można już w pełni uchwycić złożonych obrazów.

Za obraz kliniczny odpowiadają obustronne zmiany ciemieniowe lub ciemieniowo-potyliczne w mózgu. Oprócz guzów mózgu i chorób, takich jak choroba Creutzfeldta-Jakoba, udary i choroby zapalne mogą również powodować te uszkodzenia mózgu. Podobnie jak w przypadku zespołu Gerstmanna, objawowe deficyty w zespole Balinta mogą ustąpić, jeśli zostały wywołane udarem lub zmianą SM.