Tak jak Kość kostki nazywana jest kością stępu. Łączy stopę z dolną częścią nogi.
Co to jest kostka?
Na Kość kostki jest to jedna z łącznie siedmiu kości stępu. Jest też pod nazwami Zsypisko lub Rzuć nogę znany. Kość skokowa tworzy połączenie między ludzką stopą a podudziem. Przyczynia się również do górnej i dolnej kostki.
Górna kostka (Articulatio talocruralis) obejmuje zwijanie kostki od widelca kostki (Trochlea tali). Pozwala to obniżyć stopę o około 20 do 30 stopni. Wewnątrz dolnej kostki (Articulatio talotarsalis) zachodzi interakcja między licznymi kośćmi stępu, w których zaangażowany jest również kość skokowa. Pozwala to na obrót stopy o 30 do 50 stopni zarówno do wewnątrz, jak i na zewnątrz.Anatomia i budowa
Anatomicznie, kość skokowa znajduje się między kością piętową (Calcaneus) i widelec kostkowy (widelec kostny). Wraz z kośćmi kość skokowa tworzy stawy. Są to górne i dolne stawy skokowe. Kość skokowa składa się z ciała, tzw Corpus talii głowę kości skokowej (Caput tali) i szyję (Collum tali). Rzut kości skokowej można znaleźć na szczycie kości skokowej. Jeśli rolka skokowa jest postrzegana jako wypukła, przednia krzywizna okazuje się być większa niż tylna. Jednak patrząc od przodu widać wklęsłość.
Trochlea tali jest wysklepiona w środku. W rezultacie dopasowuje się do wypukłości końca goleni. W ten sposób rolka goleni jest dodatkowo zabezpieczona w widelcu kostki. Trochlea tali jest nieco węższa na tylnej stronie. Jest również mniej wysklepiony. Pozwala to na bardziej pochylone ruchy w górnej kostce, gdy stopa jest zgięta. Z przodu kostka jest nieco szersza niż widelec kostki. Zapewnia to pewne przyleganie, co skutkuje wysokim stopniem stabilności górnego stawu skokowego w normalnej pozycji.
Pośrodku rolki kości skokowej znajduje się powierzchnia stawu w kształcie przecinka. To się nazywa Facies malleolaris wyznaczony. Powierzchnia spoiny stanowi punkt wyjścia dla Boczny wyrostek kostny. Powierzchnia stawowa zewnętrznej kostki znajduje się w okolicy kostki. To jest jak Facies malleolaris lateralis znany i ma kształt trójkąta. Na zewnątrz tego obszaru Processus lateralis tali. Inna powierzchnia złącza tworzy Facies articularis navicularisktóry znajduje się na głowie kości skokowej. Reprezentuje powierzchnię stawową kości trzeszczkowej (Kość łódkowataGłowica kulowa jest również umieszczona w wklęsłej powierzchni stawu łódeczkowatego. Tak powstaje staw skokowy. Powierzchnia stawowa jest częścią przedniej części dolnej kostki. To jest z tyłu kości skokowej Processus posterior tali znaleźć, co jest wyraźnym procesem. Jest podzielony kanałem. Przebiegają przez to ścięgna zginacza dużego palca. Spód kości skokowej ma trzy powierzchnie stawowe. Są w kontakcie z kością piętową. Nazywa się trzy twarze Facies articularis posterior, Facies articularis calcanea media i Facies articularis calcanea anterior wyznaczony. Od 3 do 15 procent wszystkich ludzi ma również małą kość w tylnej części kości skokowej. To jest Os trigonumktóry ma owalny lub zaokrąglony kształt. Leży na tylnej krawędzi kości skokowej. Jednak u większości ludzi ta kość nie jest odkrywana w pierwszej kolejności.
Funkcja i zadania
Kość skokowa pełni funkcję łączenia stopy z podudziem. Bierze również udział w interakcji między różnymi kośćmi stępu, co umożliwia stopie poruszanie się do wewnątrz i na zewnątrz.
Choroby i dolegliwości
Na kości skokowej mogą wystąpić różne uszkodzenia. Są to przede wszystkim niewspółosiowości i urazy. Typowe wady rozwojowe kości skokowej obejmują zrosty (synostozy) z kością piętową lub koalicją stępu. Rzadko występuje rozszczep kości skokowej. Jest to wrodzone pęknięcie w kości skokowej.
Kość skokowa skośna i pionowa kości skokowej są uważane za niewspółosiowość. Ewentualnym urazem kości skokowej jest zwichnięcie (zwichnięcie) kości skokowej, co prowadzi do przemieszczenia powierzchni stawu skokowego. Przyczyną zwichnięcia jest zwykle znaczna siła. Uraz, który często występuje w wyniku upadku z dużej wysokości, może pojawić się zarówno na górnej, jak i dolnej kostce. Zwichnięcie kości skokowej staje się zauważalne z powodu ograniczonej ruchomości i obrzęku.
Nierzadko zdarzają się zmiany w kształcie kostki. W celu skutecznej terapii zwichnięcia stawu skokowego należy wyprostować kość skokową. Odciążenie kostki jest również zalecane przez 4 do 6 miesięcy. Oprócz zwichnięcia kości skokowej możliwe jest również jej złamanie. Jednak złamania kości skokowej są rzadkie. Stanowią tylko 0,3 procent wszystkich złamań kości.
Odsetek złamanych stóp wynosi około 3,4 procent. Złamanie kości skokowej spowodowane jest znaczną kompresją. Typowe dla tego typu urazów jest nie tylko ograniczenie ruchomości i obrzęk, ale także powstanie siniaka nad kostką. W leczeniu złamania często wymagana jest interwencja chirurgiczna. Jeśli nie ma bezpośredniego zaangażowania stawu w urazie, może również nastąpić trzymiesięczne unieruchomienie.
.jpg)
