Zespół stresu pourazowego (PTSD)

ZA zespołu stresu pourazowego może podążać za traumatycznymi przeżyciami, takimi jak śmierć członka rodziny lub poważny wypadek, które zwykle pojawiają się bardzo szybko po doznaniu. Koncepcje terapii są różnorodne.

Co to jest zespół stresu pourazowego?

Po traumatycznym wydarzeniu zawsze powinieneś porozmawiać z terapeutą lub inną osobą, której ufasz. Jeśli po zdarzeniu odczuwasz zwiększony niepokój, uczucie obojętności i inne objawy PTSD, zalecany jest lekarz.
© VadimGuzhva - stock.adobe.com

Plik zespołu stresu pourazowego to zaburzenie psychiczne, które może wystąpić u osoby w wyniku traumatycznej sytuacji. Przez sytuację traumatyczną rozumie się sytuację, w której zagrożone jest zdrowie lub życie własnej osoby lub osoby jej bliskiej.

$config[ads_text1] not found

Zespół stresu pourazowego może wystąpić w każdym wieku i zwykle zaczyna się natychmiast po traumatycznej sytuacji. Nierzadko zdarza się, że dana osoba nie ma izolowanego zespołu stresu pourazowego, ale także innych problemów psychologicznych, które występują obok zespołu stresu pourazowego (takich jak depresja czy lęk).

Zespół stresu pourazowego przejawia się np. W tym, że dana osoba często wielokrotnie przeżywa traumatyczną sytuację w myślach lub snach (mówi się też o tzw. Retrospekcjach). Wśród objawów, jakie może nieść ze sobą zespół stresu pourazowego, są również zaburzenia snu i poczucie zagrożenia (np. Groźba lub przemoc ze strony innych osób).

przyczyny

Bezpośrednia przyczyna a zespołu stresu pourazowego rozwinięty jest udział w traumatycznej sytuacji. Sytuacja traumatyczna, która powoduje zespół stresu pourazowego, może być albo doświadczana bezpośrednio przez daną osobę, albo osoba, o której mowa, była obserwatorem sytuacji.

$config[ads_text2] not found

Odpowiadającymi traumatycznymi sytuacjami byłyby doświadczenia wojenne lub ataki terrorystyczne, poważne wypadki, gwałt, wzięcie zakładników lub wiadomość o niespodziewanej śmierci ukochanej osoby.

Badania naukowe sugerują również, że zespół stresu pourazowego występuje częściej u osób, które miały problemy ze zdrowiem psychicznym przed traumatyczną sytuacją, które otrzymały niewielkie wsparcie społeczne lub miały negatywne doświadczenia z dzieciństwa.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zespół stresu pourazowego może wystąpić wkrótce po traumatycznym doświadczeniu, ale także ze znacznym opóźnieniem. Stresujące wydarzenie nieustannie powraca w koszmarach i nagłych skrawkach myśli (retrospekcje), przygnębiające wspomnienia nie mogą być kontrolowane iw dużej mierze determinują myślenie i uczucia.

Możliwa jest również częściowa amnezja, w której ważne szczegóły traumy są wypierane ze świadomości. Pacjenci odczuwają wielki strach i bezradność, ale nie mogą o tym mówić. Fizyczny ból jest tak samo silny, jak w traumatycznej sytuacji.

Aby się chronić, osoby dotknięte chorobą unikają wszelkich sytuacji, które mogą im przypominać o doświadczeniu, stają się obojętne na otoczenie i innych ludzi oraz stają się emocjonalnie otępiałe. Ponadto zespół stresu pourazowego wpływa na autonomiczny układ nerwowy: Objawami wegetatywnego nadmiernego pobudzenia mogą być trudności z zasypianiem i utrzymaniem snu, zwiększona drażliwość, trudności z koncentracją i nadmierna nerwowość.

$config[ads_text3] not found

Wielu pacjentów traci zaufanie do siebie i innych, a poczucie winy i wstydu może przerodzić się w nienawiść do siebie.W życiu codziennym PTSD prowadzi do ogromnych ograniczeń, które mogą skutkować utratą pracy i izolacją społeczną. Zespół stresu pourazowego często wiąże się z nałogami, depresją lub innymi chorobami psychicznymi, a istniejące dolegliwości fizyczne mogą się znacznie pogorszyć.

Kurs i diagnoza

W medycynie istnieją różne podręczniki, które definiują kryteria, według których zespołu stresu pourazowego jest zdiagnozowany. Warunkiem rozpoznania zespołu stresu pourazowego jest np. Skonfrontowanie się z traumatycznym przeżyciem i zareagowanie na nie z wielkim strachem, przerażeniem lub bezradnością.

Dalsze kryteria, które mogą wskazywać na zespół stresu pourazowego, to uporczywe przeżywanie traumatycznej sytuacji, unikanie tematów, które dotyczą traumatycznej sytuacji, zmniejszona reaktywność emocjonalna lub zwiększona nerwowość; Na przykład ludzie, którzy cierpią na zespół stresu pourazowego, są nerwowi, mają problemy ze snem, trudności z koncentracją lub zwiększoną drażliwość.

Podczas gdy zespół stresu pourazowego zwykle pojawia się natychmiast po traumatycznej sytuacji, w niektórych przypadkach może również wystąpić z opóźnieniem.

Komplikacje

Ryzyko powikłań związanych z zespołem stresu pourazowego rośnie, im dłużej nie jest leczone i zależy od okoliczności danej osoby oraz jej zdolności do szukania pomocy. Dużą rolę odgrywa tutaj również wysoka współwystępowanie PTSD.

$config[ads_text4] not found

Na przykład w przypadku przewlekłego przebiegu PTSD dochodzi do zwiększonego nadużywania substancji, zwłaszcza alkoholu i leków wydawanych bez recepty. Ten początek zachowania uzależniającego powoduje, że po pewnym czasie do objawów psychicznych dołączają się objawy fizyczne, co może jeszcze bardziej nasilić obawy osób dotkniętych chorobą.

Ponadto objawy fizyczne, które wynikają z ciągłej czujności organizmu, mogą prowadzić do zwiększonego uszkodzenia układu sercowo-naczyniowego, trawienia i innych chorób przewlekłych. Ogólnie podatność na choroby jest wyższa. Ofiary wypadków z PTSD mają średnio dłuższy pobyt w szpitalu i większe ryzyko powikłań związanych z urazami.

Występująca depresja i zmiany osobowości często prowadzą do komplikacji społecznych, które przejawiają się w izolacji lub nadmiernej agresji. Zwiększa się skłonność do samookaleczeń, co może prowadzić do samobójstwa. Występujące zaburzenia psychiczne, przede wszystkim zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości, są często powodem do rozszerzonej terapii.

Kiedy należy iść do lekarza?

Po traumatycznym wydarzeniu zawsze powinieneś porozmawiać z terapeutą lub inną osobą, której ufasz. Jeśli po zdarzeniu odczuwasz zwiększony niepokój, uczucie obojętności i inne objawy PTSD, zalecany jest lekarz. Reklamacje można zredukować przy wsparciu eksperta, rozpatrując zdarzenie wyzwalające i zajmując się nim. Po traumie lub stresującej fazie życia należy zasięgnąć fachowej porady na wczesnym etapie, ponieważ im wcześniej leczymy zespół stresu pourazowego, tym większe są szanse na wyzdrowienie.

Osoby, które doświadczyły objawów PTSD po poważnym wypadku lub brutalnym przestępstwie, powinny natychmiast porozmawiać z psychologiem. Inne osoby kontaktowe to lekarz rodzinny, psychoterapeuta lub poradnia telefoniczna. Jeśli dziecko wykazuje objawy zespołu stresu pourazowego, należy w pierwszej kolejności skontaktować się z pediatrą lub psychologiem dziecięco-młodzieżowym. Ekspert może pomóc zidentyfikować przyczynę, wesprzeć poszkodowanego w radzeniu sobie z urazem oraz, jeśli to konieczne, przepisać odpowiedni lek przeciw objawom.

Leczenie i terapia

Istnieje kilka metod leczenia, które mogą wymagać jednego zespołu stresu pourazowego jest leczony. Na przykład istnieje tak zwana terapia poznawczo-behawioralna w celu zwalczania zespołu stresu pourazowego. W ramach tego środka psychoterapeutycznego stosuje się na przykład zarządzanie lękiem.

Ponadto istnieje wiele innych koncepcji psychoterapii w psychologii, które są specjalnie zaprojektowane do zwalczania zespołu stresu pourazowego.

Inną metodą zwalczania zespołu stresu pourazowego jest tzw. EMDR (ang. Eye-Movement Desensitization and Reprocessing). Metoda ta polega między innymi na połączeniu konfrontacji osoby zainteresowanej z bodźcami, które spowodowały zespół stresu pourazowego oraz bardzo szybkie ruchy oczu. W połączeniu choroba psychiczna powinna być w stanie złagodzić jej nasilenie.

Farmakoterapia (tj. Terapia lekami) ma również dostępne produkty, które można stosować w leczeniu zespołu stresu pourazowego. Odpowiednie leki powinny na przykład zmniejszyć lęki towarzyszące zespołowi stresu pourazowego lub złagodzić objawy depresji, które choroba może również nieść ze sobą.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwy

zapobieganie

Bo to traumatyczne sytuacje zespołu stresu pourazowego przyczyny, są bardzo rzadko przewidywalne i zwykle nie podlegają kontroli osoby poszkodowanej, bardzo trudno jest podjąć działania zapobiegawcze przeciwko zespołowi stresu pourazowego. Jednak bardzo ważne może być, aby opieka terapeutyczna została udzielona natychmiast po traumatycznej sytuacji, aby móc zapobiec ewentualnemu zespołowi stresu pourazowego.

Zespół stresu pourazowego można skutecznie leczyć, jeśli dana osoba rozpocznie terapię. Chociaż objawy goją się u około 50 procent chorych bez profesjonalnej pomocy, wskazana jest opieka psychoterapeutyczna. W przypadku nieleczonego PTSD to, czego doświadczyliśmy, nie może być w pełni przetworzone; prognozy na przyszłość są w tym przypadku gorsze.

Opieka postpenitencjarna

Leczenie następcze dotyczy przede wszystkim przyszłości. Kontynuacja opieki nad PTSD ma sens z punktu widzenia zapobiegania i planowania pacjenta na przyszłość. Stan psychiczny chorego zostaje wzmocniony, aby w przyszłości stres nie wywołał drugiego epizodu choroby.

Należy unikać przewlekłego przebiegu choroby, ryzyko jej wystąpienia istnieje u około jednej trzeciej chorych. W takich przypadkach od lat cierpią na objawy. Konieczna jest dalsza opieka, aby pacjent mógł pogodzić się z doświadczeniem i przywrócić mu jakość życia. Jest to przydatne, aby osoba zainteresowana mogła kontrolować swoje emocje, gdy przypomina jej się o stresujących wydarzeniach.

Jednocześnie ich umiejętności społeczne powinny zostać ustabilizowane, a reintegracja w znajomym środowisku powinna odbywać się pod nadzorem. Jeśli pacjent ma trudności z reintegracją pomimo pobytu w szpitalu lub doznaje nieoczekiwanego nawrotu choroby, dalsze wsparcie jest nie tylko wskazane, ale wręcz niezbędne.

Możesz to zrobić sam

Pacjenci z zespołem stresu pourazowego mogą nauczyć się środków ratunkowych, które mogą znacznie ułatwić ich codzienne życie. Może również wspierać proces gojenia.

Informacje na temat własnego obrazu klinicznego są bardzo ważne, należy to zrobić, czytając odpowiednie książki lub przewodniki. Wymiana z innymi poszkodowanymi, najlepiej w grupach samopomocy, pomaga obniżyć poziom cierpienia. Ponadto można zalecić intensywne ćwiczenia. Ponieważ sport wszelkiego rodzaju pomaga w szczególności przy zaburzeniach snu i lęku, które często występują w zespole stresu pourazowego. Bardzo pomocne jest również poprawienie własnej jakości snu. Podczas specjalnych seminariów grupowych można nauczyć się procedur ułatwiających zasypianie i pozostawanie we śnie.

Pacjenci z zespołem stresu pourazowego powinni w życiu codziennym unikać wszelkiego rodzaju substancji uzależniających, gdyż może to pogorszyć obraz kliniczny. Legalne leki, takie jak alkohol czy nikotyna, mogą również wpływać negatywnie na opóźnienie procesu gojenia.

Dla osób cierpiących na PTSD sensowne jest zaangażowanie własnej rodziny oraz, jeśli to możliwe, przyjaciół i znajomych w proces chorobowy. Często wymaga to wielu dyskusji wyjaśniających. Pacjenci z zespołem stresu pourazowego powinni nauczyć się uważności i uważności na świat przez długi czas, ponieważ w ten sposób często odkrywane są w sobie zupełnie nowe cechy. Idealnie byłoby też uwolnić własną kreatywność, na przykład z nowym artystycznym hobby.