Z płucny opór naczyniowy (PVR) to opór przepływu naczyń krwionośnych w krążeniu płucnym. On też płucny opór naczyniowy nazywa się i służy do regulacji przepływu krwi.
Co to jest opór naczyniowy płuc?
Opór naczyniowy płuc jest tylko około jednej dziesiątej wielkości całkowitego oporu obwodowego wielkiego krążenia w organizmie. W związku z tym ciśnienie tętnicze krwi w płucach osiąga jedynie wartość nominalną 20/8 mmHg.
Krążenie płucne (małe krążenie) transportuje krew z serca do płuc i stamtąd zawraca. W wyniku tego uboga w tlen krew zostaje wzbogacona, a płuca są jednocześnie wentylowane. Krew ta jest odprowadzana z prawej komory przez obie tętnice płucne. Dzielą się na coraz mniejsze naczynia i ostatecznie trafiają do naczyń włosowatych (włosowych).
Pęcherzyki, które są zamknięte naczyniami włosowymi, wymieniają następnie dwutlenek węgla we krwi na tlen na drodze dyfuzji. Wzbogacona krew powraca do lewego przedsionka serca przez żyły płucne. Tętnice oskrzelowe również wchodzą w skład tego obwodu, ponieważ dostarczają do płuc natlenioną krew.
Gdy stężenie tlenu we krwi w tętnicach płucnych spada, zwężają się one (zwężenie naczyń), co zwiększa płucny opór naczyniowy. W innych obszarach płuc odpowiednio się zmniejsza. Wentylacja płuc jest zorganizowana poprzez ten wzajemny mechanizm.
Funkcja i zadanie
Opór naczyniowy w płucach jest zależny od odpowiedniej średnicy segmentu naczyniowego i szybkości przepływu krwi. Lepkość krwi jest równie ważna dla PVR. Im dłuższe naczynie, tym większy opór naczyniowy.
Jeśli promień statku zmniejszy się o połowę po drodze, opór wzrośnie szesnaście razy. Jeśli opór naczyniowy wzrośnie, na przykład z powodu zwężenia (zwężenia), pogorszy się przepływ krwi do płuc. Jeśli dotyczy to tylko krótkich odcinków odpowiedniego statku, zwykle można to skompensować. W przypadku dużych zwężeń szybko jednak pojawiają się objawy choroby.
Najlepszym sposobem zapobiegania ewentualnemu nadciśnieniu w płucach jest terminowe i skuteczne leczenie różnych chorób przewlekłych, które mogą go poprzedzać. Dlatego w takich przypadkach zalecane są zalecane badania profilaktyczne. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli wystąpił jeden ze znanych, istniejących wcześniej stanów nadciśnienia płucnego lub istnieje zwiększone ryzyko.
Regularne pomiary oporu naczyniowego lub płucnego ciśnienia krwi są możliwe w dowolnym momencie bez większych wymagań technicznych.
Choroby i dolegliwości
Jeśli opór naczyniowy stale rośnie i zwiększa ciśnienie krwi w krążeniu płucnym, rozwija się nadciśnienie płucne. Może wystąpić tzw. Prawostronna niewydolność serca, w której przedsionek i komora po prawej stronie serca są osłabione i mają na celu odświeżenie krwi z krążenia płucnego.
Średnie ciśnienie krwi w tętnicy płucnej (tętnicy płucnej) wzrasta w nadciśnieniu z normalnej wartości między 12 a 16 mmHg do ponad 25 mmHg w spoczynku. Kiedy pacjent jest lekko obciążony, pierwsze objawy pojawiają się między 30 a 40 mm Hg. Przy ciśnieniu krwi płucnym od 50 do 70 mmHg obciążenie serca gwałtownie wzrasta, a osoba dotknięta chorobą odczuwa znaczny spadek wydolności fizycznej.
Mogą wystąpić problemy i słabości krążenia. Poważne zagrożenia wynikają z tętniczego ciśnienia krwi powyżej 100 mmHg.
W ostrym nadciśnieniu płucnym tętnice płucne stają się ekstremalnie wąskie, a jednocześnie pogrubiają się ich mięśnie naczyniowe. Przekrój naczynia staje się niepokojąco mały. Jeśli nadciśnienie jest przewlekłe, mięśnie naczyniowe również puchną, ale stopniowo przekształcają się one w tkankę łączną. Zmniejsza się sprawność tętnic, płuca mogą wchłonąć tylko mniej tlenu, w wyniku czego wzrasta opór naczyniowy płuc.
Osoby dotknięte tą chorobą zwykle odczuwają takie objawy, jak ból gardła, duszność, osłabienie, zaburzenia krążenia i uczucie omdlenia. Znane są również niebieskawe przebarwienia skóry na różnych częściach ciała (sinica), zatrzymywanie wody i przejściowe blaknięcie na dłoniach i stopach z powodu niedostatecznego krążenia krwi (zespół Raynauda).
W wielu przypadkach nadciśnienie płucne wynika z wcześniejszych chorób płuc (zator, zwłóknienie), zwapnień w drogach oddechowych, astmy, AIDS oraz wrodzonych lub nabytych wad serca.
W terapii należy najpierw wyleczyć pierwotną chorobę. Jeśli to się powiedzie, istnieje szansa na skuteczne leczenie nadciśnienia płucnego. Jednak bardzo często możliwe są tylko ryzykowne i kontrowersyjne medycznie etapy leczenia lub istnieją poważne przeszkody w zatwierdzaniu specjalnych leków.
Przez długi czas podejrzewano również, że niektóre leki stosowane w celu zmniejszenia apetytu mogą sprzyjać nadciśnieniu płucnemu. W szczególnych przypadkach płucnego nadciśnienia tętniczego długotrwałe leczenie tlenem może być skuteczne.
Przeszczepy w okolicy serca / płuc zostały wypróbowane i przetestowane, ale zawsze należy je dokładnie dostosować do stanu zdrowia pacjenta. Jeśli występuje pierwotna choroba serca, możliwości leczenia są bardzo ograniczone.
Bez terapii oczekiwana długość życia z wysokim ciśnieniem krwi w płucach wynosi średnio mniej niż trzy lata. Częstą przyczyną zgonów jest prawoskrętna dekompensacja serca (prawokomorowa niewydolność serca), która zwykle wiąże się z bardzo ciężkimi zaburzeniami rytmu serca.Z tych powodów wczesne operacje są pożądane u dzieci z wrodzonymi wadami serca, aby móc z pewną pewnością wykluczyć rozwój nadciśnienia płucnego.
Każdy, kto cierpi na nadciśnienie płucne, powinien w każdym przypadku unikać większego wysiłku fizycznego i, jeśli to możliwe, nie przebywać na wysokości powyżej 2000 metrów.
