Dzięki Mięśnie szkieletowe jeden opisuje wszystkie mięśnie, które są odpowiedzialne za dobrowolne ruchy. Nie dotyczy to tylko mięśni bezpośrednio przylegających do szkieletu. Na przykład, mięśnie ramion, nóg i barków również wchodzą pod nakładkę.
Jakie są mięśnie szkieletowe?
Mięśnie, które umożliwiają aktywny ruch ciała, są częścią Mięśnie szkieletowe. Dobrze znanymi przykładami są język, krtań i przepona. Zawsze ważne jest, aby były to mięśnie, które można dowolnie kontrolować. Obszar odpowiedzialności danego mięśnia nie ma znaczenia. Nie musi to być koniecznie mięsień odpowiedzialny za poruszanie szkieletem.
Istotne jest przede wszystkim, czy możliwa jest świadoma kontrola. Dlatego mięśnie serca nie są częścią mięśni szkieletowych. W przeciwieństwie do języka czy krtani, dowolna kontrola nie jest możliwa. Niemniej jednak wspólną cechą wszystkich mięśni szkieletowych jest to, że są połączone ze szkieletem poprzez ścięgna lub powięź. Jednak bezpośrednie połączenie nie jest konieczne. Podejście to może przebiegać przez kilka ścięgien i powięzi.
Anatomia i budowa
W zależności od rodzaju mięśnia anatomia i budowa mogą się różnić. Ogólnie mięsień szkieletowy składa się z włókien mięśniowych, które mogą osiągnąć długość do 15 centymetrów. Na zewnątrz włókna otoczone są tkanką łączną, tzw. Powięzią. Również mięsień szkieletowy jest w całości pokryty tkanką łączną.
Septa prowadzi od tkanki łącznej do wewnątrz i łączy poszczególne włókna mięśniowe w wiązkę. Włókno mięśniowe można samo podzielić na różne nici. To są miofibryle. Biegną równolegle wzdłuż włókna mięśniowego i same składają się z małych jednostek. Jednostkami są miofilamenty.
Są to struktury białkowe, które umożliwiają skurcz mięśni poprzez wzajemne oddziaływanie. Ważną rolę odgrywa tutaj ułożenie miofilamentów. Ponadto nerwy i naczynia krwionośne przechodzą przez mięśnie szkieletowe. Istnieją również ścięgna i sąsiednie kości.
Funkcja i zadania
Mięśnie szkieletowe można podzielić na czerwoną i białą podkategorię. Te pierwsze to mięśnie o charakterystycznym czerwonym kolorze. Mają zwiększoną zawartość włókien mięśniowych, co sprzyja produkcji energii oksydacyjnej. Dzięki temu ruchy mogą być wykonywane z większą wytrzymałością. Ten typ mięśni odgrywa ważną rolę, zwłaszcza u sportowców wytrzymałościowych.
Udział włókien mięśniowych w białych mięśniach szkieletowych jest niski. Dzięki temu mięśnie szybciej się kurczą, co zwiększa intensywność ruchu. W związku z tym białe mięśnie szkieletowe mają wysoki priorytet w dziedzinie sportów siłowych.
W szczególności mięśnie szkieletowe są odpowiedzialne za statykę i zdolności motoryczne ciała. Jest kontrolowany przez nerwy ruchowe, które łączą się z mózgiem lub rdzeniem kręgowym. Nieprzerwana komunikacja między mięśniami a ośrodkowym układem nerwowym odbywa się poprzez uwalnianie sygnałów elektrycznych. W zależności od umiejscowienia i cech mięśnia zakres jego odpowiedzialności może się znacznie różnić.
Ogólnie rzecz biorąc, zadaniem mięśni szkieletowych jest utrzymanie ciała w pozycji pionowej i zapewnienie ciągłego napięcia. Ponadto istnieje kontrolowany dopływ energii do organizmu. W szczególności optymalną temperaturę ciała należy utrzymywać poprzez ćwiczenia mięśni.
Jeśli temperatura ciała musi szybko wzrosnąć, mięśnie szkieletowe zaczynają się krótko kurczyć, a następnie rozluźniać. Proces powtarza się kilka razy na sekundę. Z zewnątrz jest to postrzegane jako mimowolne drżenie. Należy zaznaczyć, że tylko połowa wytworzonego w ten sposób ciepła jest wykorzystywana. Reszta odpowiada za utrzymanie samych mięśni.
Ponadto zadaniem mięśni szkieletowych jest wpływanie na samopoczucie. Badania wykazały, że mięsień szkieletowy może mieć wpływ na układ odpornościowy i metabolizm lipidów za pomocą substancji przekaźnikowych.
Choroby i dolegliwości
W trakcie życia może wystąpić szereg chorób i dolegliwości związanych z mięśniami szkieletowymi. Można je podzielić na formy zapalne i niezapalne. Pierwsze to dolegliwości z silnym bólem. Zapalenie mięśni szkieletowych występuje głównie w kończynach. Charakter bólu można porównać do bólu mięśni.
Jednak objawy nasilają się i mogą utrzymywać się przez kilka tygodni. Przyczyną może być uraz mięśni, który nie został całkowicie wyleczony. Bakteryjny patogen ostatecznie powoduje stan zapalny. Choroby niezapalne są bardziej złożone.
Szczególnie rozpowszechniona jest dystrofia mięśniowa. W wyniku mutacji materiału genetycznego włączane są wadliwe białka. W konsekwencji dochodzi do kurczenia się masy mięśniowej, co prowadzi do upośledzenia funkcji. Miopatia mitochondrialna jest również poważna. Prowadzi to do uszkodzenia mitochondriów. Są to elementy komórki odpowiedzialne za utrzymanie produkcji energii. W przypadku miopatii mitochondrialnej nie jest już możliwe dostarczanie energii do komórek mięśni szkieletowych. Ponieważ nie można zaspokoić zapotrzebowania energetycznego komórki mięśniowej, zostaje ona uszkodzona, a wraz z nią cały mięsień szkieletowy.
Ponadto mięśnie szkieletowe mogą zostać uszkodzone przez choroby kości. Dobrze znanym przykładem jest osteoporoza. W wyniku utraty masy kostnej zmieniają się warunki obciążenia w organizmie. Silny ból mięśni jest wynikiem zaburzenia równowagi. Ból zmniejsza się tylko wraz z rozpadem mięśni oraz połączonych ścięgien i powięzi.
