Zatoki czołowe

Plik Zatoki czołowe należy do zatok. Znajduje się pod kością czołową, na wysokości brwi lub nieco powyżej. Zatoka czołowa jest wyścielona błoną śluzową i pełni funkcję wentylacji układu oddechowego, a także rozgrzewa, nawilża i oczyszcza powietrze oddechowe.

Co charakteryzuje zatokę czołową?

Plik Zatoki czołowe (Zatoki czołowe) to kostna wnęka w czaszce, która tworzy się w kości czołowej (Kość czołowa) znajduje się nad grzbietem nosa. Ich wnętrze pokryte jest błoną śluzową. Zatoka czołowa występuje parami i należy do zatok przynosowych, które są połączone z jamą nosową. Jest częścią aparatu oddechowego.

Ponieważ ma bardzo zmienny kształt i rozmiar oraz jest tworzony indywidualnie dla każdej osoby, jest również znany jako odcisk palca czaszki. Zatoki czołowej nie ma przy urodzeniu, rozwija się dopiero później. Okres najsilniejszego wzrostu trwa od wyrzynania się zębów stałych do końca okresu dojrzewania. Dopiero gdy ciało powiększyło się, zatoka czołowa osiągnęła swoje ostateczne wymiary.

Anatomia i budowa

Dwie zatoki czołowe w kości czaszki są jamami wypełnionymi powietrzem. Dlatego nazywane są również pomieszczeniami pneumatyzacji (od starogreckiego pneuma = powietrze). Są całkowicie pokryte błoną śluzową, nabłonkiem rzęskowym dróg oddechowych. Obejmuje to między innymi komórki kubkowe wytwarzające śluz i kinocilię. Te ostatnie rozprowadzają śluz migoczącymi ruchami w kierunku gardła.

Oprócz połączenia między zatoką czołową a innymi zatokami przynosowymi istnieje również kanał prowadzący do jamy nosowej - przewód zatokowy. Rozmiar zatoki czołowej różni się w zależności od osoby, a kształt nie zawsze jest taki sam. Na przykład w przypadku Europejczyków rozróżnia się cztery różne formy. Kształt mitralny jest najczęstszym wariantem, podczas gdy kształt fasoli jest raczej rzadki. Kształt liścia i kształt piramidy są mniej więcej pomiędzy pod względem częstotliwości.

Zatoka czołowa jest zwykle asymetryczna, a jej dwie części są określone przez Przegroda międzyczołowa oddzielona, ​​chrzęstna przegroda, która u większości ludzi nie znajduje się pośrodku. Zatoka czołowa jest ograniczona przez sklepienie oczodołu i przedni dół czaszki, zagłębienie u podstawy czaszki.

Funkcja i zadania

Ewolucyjny rozwój zatok przynosowych, w tym zatoki czołowej, przypisuje się temu, że kość czaszki może osiągnąć odpowiednią wielkość bez obciążenia nadmierną masą.

Pierwotnie zakładano, że zatoki biorą udział w formowaniu głosu, pełniąc rolę jamy rezonansowej. Jednak różne eksperymenty wykazały, że to założenie było błędne. Ważnymi zadaniami zatoki czołowej jest nawilżanie, podgrzewanie i oczyszczanie powietrza do oddychania. Podczas wdechu powietrze przepływa przez zatokę czołową i inne zatoki.

Umożliwia to penetrację mikroskopijnych ciał obcych i mikroorganizmów. Nabłonek rzęskowy, którym wyłożona jest zatoka czołowa, składa się z różnych gruczołów i komórek. Tak zwane komórki kubkowe to gruczoły, które są odpowiedzialne za tworzenie się śluzu i znajdują się pomiędzy innymi komórkami rzęskowego nabłonka.

Pod mikroskopem widać, że ta błona śluzowa wygląda jak trawnik z ciągle poruszającymi się - migoczącymi - źdźbłami trawy. Komórki kubkowe nieustannie wytwarzają śluz i uwalniają go na powierzchnię. Rzęski kinowe zapewniają dalszy transport tego śluzu. To usuwa ciała obce i mikroorganizmy z dróg oddechowych.

Śluz jest wypychany w kierunku gardła, po czym może odpłynąć. Ten mechanizm samooczyszczania nabłonka rzęskowego nazywany jest oczyszczaniem śluzowo-rzęskowym (MCC). Oprócz oczyszczania powietrza, którym oddychamy, zatoka czołowa służy do ogrzewania i nawilżania. Kiedy powietrze przepływa przez zatoki, jego temperatura jest zbliżona do temperatury ciała.

Dlatego tak ważne jest, aby oddychać przez nos, gdy na zewnątrz jest zimno, aby zbyt zimne powietrze nie dostało się do płuc. Kolejnym zadaniem jest nawilżanie. Stałe uwalnianie śluzu w zatokach czołowych zwiększa wilgotność. Zbyt suchy oddech podrażnia błony śluzowe i może prowadzić do infekcji.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na bóle głowy i migreny

Choroby i dolegliwości

Najczęstszą chorobą zatoki czołowej jest Zapalenie zatok czołowychu których sprzyjało zapalenie zatok czołowych. Występuje zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej. Często stan zapalny dotyczy nie tylko zatoki czołowej, ale także innych zatok.

Ostre zapalenie zatok występuje zwykle w wyniku przeziębienia. Zapalenie błon śluzowych jamy nosowej rozprzestrzenia się na zatokę czołową lub inne zatoki. Błona śluzowa puchnie i nie może już spełniać swojego zadania nawilżania, ogrzewania i oczyszczania powietrza, którym oddychamy. Zbiera się śluz, aw przypadku zapalenia bakteryjnego ropa (ropniak zatoki czołowej).

W rezultacie zatoka czołowa jest zablokowana, a śluz nie może już odpływać. Nagromadzenie tworzy ciśnienie, które objawia się bólem głowy. Dobrym sposobem na stwierdzenie, czy stan zapalny zatoki czołowej jest stan zapalny, jest uciążliwy ból głowy, gdy górna część ciała jest pochylona.

Obniżenie głowy powoduje zwiększenie nacisku na zatoki czołowe, co w przypadku zapalenia powoduje pulsujący ból w okolicy czoła. W przewlekłym zapaleniu zatok stan zapalny powraca i nie goi się, podczas gdy postać ostra występuje tylko przez krótki czas.

U niektórych osób zatoka czołowa nie rozwija się odpowiednio („hipoplazja zatoki czołowej”), co prowadzi do częstszych stanów zapalnych. Urazy spowodowane nadmierną siłą w okolicy czoła mogą spowodować złamanie kości czołowej. Jeśli tylna ściana zatoki czołowej również pęknie, możliwe jest zapalenie struktur mózgu.