Przemijający napad niedokrwienny

ZA Przemijający napad niedokrwienny (krótki TIA) powstaje w wyniku zaburzeń krążenia w mózgu. Atak prowadzi do odwracalnych deficytów neurologicznych.

Co to jest przemijający atak niedokrwienny?

Ischemie są spowodowane zaburzeniami mikrokrążenia w naczyniach mózgowych. Za zaburzenia krążenia odpowiedzialne są głównie mikroembolizmy mózgowych naczyń krwionośnych.
© GraphicsRF - stock.adobe.com

W a przemijający napad niedokrwienny (TIA) przepływ krwi do mózgu jest zaburzony. Objawy są podobne do objawów udaru. Dlatego TIA jest również znany jako niewielki udar. Zaburzenia neurologiczne wynikające z mikroembolizmu w mózgu ustępują w ciągu 24 godzin. Średnio ataki trwają od jednej do dwóch godzin.

Każda niewydolność neurologiczna trwająca dłużej niż 24 godziny sugeruje udar niedokrwienny. Ataki występują najczęściej między 60 a 70 rokiem życia. Przejściowy atak niedokrwienny może być postrzegany jako zwiastun prawdziwego udaru i dlatego powinien zostać pilnie wyjaśniony przez lekarza.

W ciągu pierwszych dwóch godzin po TIA ryzyko udaru zwiększa się o dziesięć procent. W ciągu pierwszych dwóch tygodni ryzyko wzrasta o dodatkowe pięć procent. Co trzeci pacjent z przemijającym atakiem niedokrwiennym będzie miał w życiu udar. Połowa wszystkich udarów ma miejsce w roku po TIA.

przyczyny

TIA występuje, gdy pewne obszary mózgu są niedostatecznie zaopatrywane w tlen. Ten niedobór podaży jest również znany jako niedokrwienie. Ischemie są spowodowane zaburzeniami mikrokrążenia w naczyniach mózgowych. Za zaburzenia krążenia odpowiedzialne są głównie mikroembolizmy mózgowych naczyń krwionośnych. Stwierdzono, że wiele TIA jest spowodowanych niewielkimi udarami.

Przyczyny są zatem podobne do przyczyn udaru. Często dochodzi do zatorów tętniczych naczyń krwionośnych. Zakrzepica żylnych naczyń drenażowych może również powodować niedokrwienie. Jeśli na przykład w wyniku wysokiego ciśnienia krwi dojdzie do pęknięcia naczyń, mózg nie jest zaopatrywany w wystarczającą ilość tlenu.

Krwotok powoduje również objawy niewydolności neurologicznej. TIA może również rozwinąć się w przypadku samoistnego krwawienia z zaburzeniami krzepnięcia krwi, krwotoku podpajęczynówkowego oraz krwiaków podtwardówkowych lub nadtwardówkowych. Ataki rzadko są wywoływane przez skurcze naczyń, takie jak napad migreny.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy TIA są podobne do objawów pełnego udaru. Ale zwykle nie są tak wyraźne. Charakterystyczne są jednostronne porażenia rąk i nóg. W terminologii medycznej są one również znane jako porażenie połowicze lub niedowład połowiczy. Osoby dotknięte chorobą mogą mieć zaburzenia mowy. Rozumienie języka i wyszukiwanie słów są upośledzone.

W mowie spontanicznej występują problemy z zamętem i tworzenie słów. W niektórych przypadkach pacjenci mają obsesyjną potrzebę wyrażania siebie werbalnie (logorrhea), co powoduje nieprzerwany i szybki przepływ mowy. Oprócz zaburzeń mowy mogą występować również zaburzenia mowy. W przypadku zaburzeń mowy osoby dotknięte chorobą nie mogą już poprawnie artykułować dźwięków mowy. Przepływ mowy może zostać zakłócony przez jąkanie lub dudnienie.

Mikroembolizmy w naczyniach siatkówki lub w okolicy nerwu wzrokowego mogą prowadzić do amaurosis fugax, czasowej ślepoty. Mogą również wystąpić zaburzenia słuchu i zaburzenia równowagi z zawrotami głowy i tak zwanymi napadami padaczkowymi. Ataki upadku to nagłe upadki w normalnym stanie świadomości. Są spowodowane utratą napięcia mięśni nóg.

Świadomość pacjenta może być zachmurzona. Jeśli jest to naprawdę TIA, objawy ustępują całkowicie w ciągu 24 godzin. Ischemie są tolerowane przez mózg w przedziale czasowym od pięciu do ośmiu minut. Jeśli niedokrwienie utrzymuje się, objawy nie ustępują. W tym przypadku dochodzi do udaru.

Diagnoza i przebieg choroby

Ponieważ objawy zwykle nie trwają zbyt długo, TIA jest trudna do zdiagnozowania. W diagnostyce kładzie się zatem nacisk na wywiad i badanie kliniczne. Jeśli wiadomo, że pacjent ma zaburzenia rytmu serca lub chorobę wieńcową, potwierdza to podejrzenie TIA w przypadku odwracalnych objawów neurologicznych.

Jako metodę obrazowania można zastosować tomografię rezonansu magnetycznego z wagą dyfuzyjną. Można zdiagnozować tkankę mózgową z niedostatecznym ukrwieniem. Jednak czułość wynosi tylko 50 procent, więc nie każdy niedobór jest rozpoznawany. Inne metody obrazowania stosowane w diagnostyce TIA to ultrasonografia dopplerowska zewnątrzczaszkowych naczyń mózgowych, przezczaszkowe badanie ultrasonograficzne dopplerowskie, tomografia komputerowa, angiografia rezonansu magnetycznego i angiografia cyfrowa metodą subtrakcji.

Komplikacje

Ta choroba może prowadzić do różnych dolegliwości i powikłań. Zależą one w dużym stopniu od dokładnego ciężkości choroby. Ogólnie pacjenci cierpią na poważne zaburzenia krążenia w mózgu. Występują zaburzenia mowy i ogólne zaburzenia myślenia. Życie codzienne osób dotkniętych chorobą jest zatem znacznie trudniejsze i ograniczone.

W wielu przypadkach pacjenci również cierpią na jąkanie i nadal cierpią na problemy ze słuchem lub wzrokiem. W poważnych przypadkach polegają na pomocy innych ludzi w swoim życiu. Następuje zmętnienie świadomości i ciągła utrata przytomności.

Również napięcie mięśniowe znacznie spada z powodu choroby, tak że osoby nią dotknięte nie mogą już wykonywać prostych codziennych czynności. Ponadto może dojść do udaru, który w najgorszym przypadku może doprowadzić do śmierci pacjenta. Leczenie tego stanu odbywa się za pomocą leków. Nie ma dalszych komplikacji.

Jednak nie ogranicza to całkowicie objawów, więc udar może nadal występować. W rezultacie oczekiwana długość życia osoby dotkniętej chorobą zostaje znacznie zmniejszona. Objawy te mogą również dotyczyć krewnych lub rodziców pacjenta.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Nieprawidłowości behawioralne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy lub ogólne dysfunkcje należy natychmiast zgłosić do lekarza. Jeśli są zmiany w zdolności mówienia, zaburzenia widzenia lub zaburzenia pamięci, istnieje pilna potrzeba działania. W przypadku nagłych osobliwości lub nieprawidłowości konieczna jest jak najszybsza opieka medyczna.

Zaburzenia wyszukiwania słów i osłabienie rozumienia mowy to sygnały ostrzegawcze organizmu. Wskazują na zaburzenia pamięci. W przypadku zachmurzenia lub utraty przytomności należy zaalarmować służby ratownicze. Osoba zainteresowana znajduje się w sytuacji zagrożenia życia.

Chociaż u większości pacjentów atak ustępuje całkowicie, udar może wystąpić, jeśli choroba postępuje słabo. Dlatego zawsze należy skonsultować się z lekarzem i rozpocząć obszerne badanie. Jeśli występują zaburzenia ruchu, trudności w koordynacji lub utrata siły mięśniowej, potrzebny jest lekarz.

Należy również zbadać i leczyć uczucie choroby, pogorszenie sprawności umysłowej lub ogólne złe samopoczucie. Niepokój budzą paraliż lub kompulsywne akty. Charakterystyczne jest mówienie bez przerwy i bardzo szybki przepływ mowy. Osoby dotknięte chorobą często nie pozwalają sobie na przerwanie potoku mowy. Należy szukać pomocy medycznej, aby zapobiec dalszemu pogorszeniu się stanu zdrowia.

Leczenie i terapia

Dopóki utrzymują się objawy TIA, stosuje się takie samo leczenie jak w przypadku udaru. Podejmuje się próbę rozpuszczenia zatoru za pomocą leków. W tym celu stosuje się specjalne leki, fibrynolityki. Jeśli leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne, może być wskazany zabieg chirurgiczny lub trombendarterektomia.

Kiedy objawy TIA ustąpią, nacisk kładzie się na zapobieganie dalszym atakom. Przejściowe ataki niedokrwienne są często zwiastunami „dużego” udaru. Skala ABCD2 służy do oceny ryzyka. W tej punktacji uwzględniono pięć czynników ryzyka: wiek, ciśnienie krwi, objawy, czas trwania objawów i cukrzycę.

W zależności od kryterium przyznawane są różne punkty, dzięki czemu w sumie można uzyskać wynik od zera do siedmiu. Wynik ABCD2 dostarcza informacji o tym, jak wysokie jest ryzyko wystąpienia udaru w ciągu dwóch dni od przejściowego ataku. Zero do trzech punktów oznacza niskie ryzyko.

Cztery do pięciu punktów oznacza umiarkowane, a sześć do siedmiu punktów - wysokie ryzyko dwudniowe. Przy sześciu do siedmiu punktach prawdopodobieństwo wystąpienia udaru u pacjenta w ciągu dwóch dni wynosi osiem procent.

zapobieganie

Podawane są antykoagulanty, aby zapobiec kolejnemu napadowi niedokrwiennego serca. Operacja naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg może prawdopodobnie poprawić krążenie krwi, a tym samym zapobiec dalszym atakom.

Opieka postpenitencjarna

Po wyleczeniu przejściowego napadu niedokrwiennego, zwłaszcza w przypadku miażdżycy, konieczne może być przyjmowanie leków rozrzedzających krew (Macumar), aby zapobiec możliwym udarom i zawałom serca.Ważne jest, aby regularnie sprawdzać wartości Quick i INR we krwi, aby zapobiec nadmiernemu rozrzedzeniu krwi. Jeśli ciśnienie krwi jest wysokie, należy również zastosować leki przeciwnadciśnieniowe.

Ponadto, regularne badania kontrolne mózgu (MRI, CT), ale także serca (EKG) przez odpowiednich specjalistów są niezwykle ważne w celu wykrycia skurczu naczyń i możliwego zmniejszenia przepływu krwi we wczesnym stadium, a tym samym zapobieżenia nowemu przejściowemu atakowi niedokrwiennemu, ale także zawałom i udarom serca. Pacjenci powinni również powstrzymać się od palenia.

Nikotyna zawarta w tytoniu obkurcza naczynia krwionośne, a tlenek węgla wdychany przez dym tytoniowy również skleja płytki krwi. Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ alkohol również obkurcza naczynia krwionośne i podwyższa ciśnienie krwi. Ponadto aktywność fizyczna wspomaga krążenie krwi i trwale obniża ciśnienie krwi.

Szerokie unikanie soli, którą można znaleźć w gotowych produktach, ale także w przekąskach (chipsach, paluszkach, krakersach) oraz diecie ubogiej w witaminę K (unikanie zielonych warzyw, takich jak jarmuż i brokuły) również pomaga poprawić krążenie krwi w naczyniach krwionośnych i powodować poważne choroby wtórne uniknąć.

Możesz to zrobić sam

Nawet jeśli objawy całkowicie ustąpią w ciągu 24 godzin, TIA należy zawsze postrzegać jako zwiastun udaru. Aby tego uniknąć, osoby poszkodowane powinny zminimalizować czynniki ryzyka i wypracować pozytywną zgodność.

Ponieważ po przejściowym napadzie niedokrwiennym przyczyny zwykle usuwa się za pomocą leków, ważne jest szkolenie lekowe. Osoby poszkodowane muszą dowiedzieć się, jakie preparaty podjąć, kiedy i kogo poinformować o aplikacji. Ponadto opieka pooperacyjna jest ważną częścią leczenia i zapobiegania. Lekarze powinni uświadomić chorym znaczenie wizyt.

Czynniki ryzyka prowadzące do TIA mogą być różnorodne. Osoby chore na cukrzycę powinny dążyć do uzyskania HbA1c poniżej 8%, aby opóźnić długotrwałe skutki choroby. Osoby z nadciśnieniem tętniczym wielokrotnie minimalizują ryzyko udaru, jeśli średnia wartość skurczowa nie przekracza 140 mm Hg, a rozkurczowa 90 mm Hg.

Złogi miażdżycowe, które są spowodowane zwiększonym spożyciem LDL, mogą być znacznie zmniejszone przez osoby dotknięte zmianą nawyków żywieniowych. Ponieważ dieta uboga w tłuszcz i cholesterol oraz bogata w błonnik i witaminy z jednej strony zapobiega powstawaniu nowych złogów, az drugiej rozluźnia już istniejące. Jeśli przyczyną niedokrwienia jest nadmierne spożycie alkoholu, odstawienie może zmniejszyć ryzyko powikłań.