Tętniak mózgu

W a tętniak mózgu to wypukłość w ścianie naczynia krwionośnego w mózgu. Takie zmiany w naczyniach mają wartość chorobową. Zasadniczo tętniaki mózgowe należą do tak zwanych angiodysplazji mózgowych. Do tej kategorii zalicza się również jamaki i naczyniaki. W wielu przypadkach tętniak mózgu występuje w obszarach, w których znajdują się główne tętnice w gałęzi mózgu.

Co to jest tętniak mózgu?

W zasadzie tętniaki to wybrzuszenia naczyniowe, powstające przede wszystkim w miejscach podziału naczyń krwionośnych. W zależności od kształtu tętniaków rozróżnia się różne typy. Z jednej strony istnieją tętniaki workowate i nieregularne. Tętniaki różnią się również znacznie pod względem wielkości. Zakres waha się od kilku milimetrów do tętniaków w zakresie centymetrów.

Jeśli tętniak jest większy niż dwa centymetry, nazywa się go gigantycznym tętniakiem. Zerwanie tętniaki mózgowe. Takie pęknięcia występują z prawdopodobieństwem około 10: 100 000 przypadków rocznie. To pokazuje, że pacjentki cierpią na więcej pęknięć niż mężczyźni. Strukturę tętniaków dzieli się na szyję i worek.

W większości przypadków pęknięcie następuje w najcieńszym miejscu worka. Dla wielu ludzi zerwanie nie jest zwiastunem wcześniejszych oznak, więc zwykle następuje nagle i w oczekiwaniu. Czasami jednak zerwaniu sprzyja wysiłek fizyczny lub nacisk. Tętniaki w kształcie worka często występują u podstawy mózgu. Ponieważ tam cztery najważniejsze tętnice mózgu łączą się w krąg.

przyczyny

Do rozwoju tętniaka mózgu zwykle przyczyniają się różne czynniki. Z jednej strony możliwym czynnikiem rozwojowym są zaburzenia lub uszkodzenia ścian naczyń krwionośnych. W niektórych przypadkach istnieją również genetyczne skłonności do powstawania tętniaków w mózgu.

Ponadto niektóre czynniki ułatwiają rozwój tętniaków mózgu. Należą do nich na przykład osłabienie tkanki łącznej, pewne wady rozwojowe w okolicy tętniczo-żylnej oraz choroby nerek. Innym istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju tętniaków mózgu jest wysokie ciśnienie krwi (termin medyczny nadciśnienie).

Palacze są również bardziej zagrożeni niż osoby niepalące. W obszarze podziału naczyń krwionośnych mózgu działają specjalne siły mechaniczne. Uważa się, że biorą one udział w powstawaniu tętniaków. To wyjaśnia, dlaczego w rozgałęzieniach naczyń rozwijają się liczne tętniaki mózgu.

Tak zwana tunica media jest często rozcieńczana. W większości przypadków tętniaki mózgu rozwijają się w trakcie życia. Mniejsza część tętniaków jest wrodzona lub dziedziczna.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Możliwe objawy tętniaków mózgu są różne. Jednak w wielu przypadkach tętniak nie powoduje żadnego dyskomfortu przez długi czas i dlatego pozostaje niewykryty. W wielu przypadkach tętniaki mózgu są wykrywane i diagnozowane przypadkowo podczas innych badań lekarskich.

Jest to często możliwe na przykład w połączeniu z rezonansem magnetycznym lub tomografią komputerową. Mogą również wystąpić dodatkowe objawy. Są one ściśle związane z umiejscowieniem tętniaka mózgu i jego wielkością. Szczególnie rozległe wybrzuszenia naczyniowe zajmują pewną ilość miejsca w mózgu, powodując przemieszczenie innych tkanek.

W rezultacie możliwe są zaburzenia neurologiczne, takie jak niewydolność nerwów mózgowych. Niektórzy pacjenci mają również drgawki. W szczególnie ciężkich przypadkach tętniak mózgu prowadzi do ucisku pnia mózgu. W przypadku pęknięcia tętniaka mózgu dochodzi do tzw. Krwotoku podpajęczynówkowego, który stanowi poważne zagrożenie życia pacjenta. Objawy towarzyszące krwawieniu są podobne do objawów udaru.

Diagnoza i przebieg choroby

Zasadniczo tętniaki mózgu można rozpoznać za pomocą metod badań obrazowych. Na przykład można tutaj rozważyć badanie CT lub MRT. Szczególnie precyzyjne wyniki zapewnia również angiografia. Ponieważ tętniaki mózgu w wielu przypadkach pozostają bezobjawowe, zwykle nie są wykrywane lub wykrywane tylko przypadkowo.

Komplikacje

Największym niebezpieczeństwem związanym z tętniakiem mózgu jest pęknięcie powiększonego naczynia krwionośnego i doprowadzenie do tak zwanego krwotoku podpajęczynówkowego w mózgu. Krwotok podpajęczynówkowy to stan zagrażający życiu, który wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Jest to udar krwotoczny, który kończy się śmiercią w 50 procentach przypadków.

Jedna trzecia pacjentów umiera w drodze do kliniki, a kolejnej trzeciej nie da się już uratować pomimo leczenia w szpitalu lub zachowuje uszkodzenie neurologiczne. Często osoby dotknięte chorobą są upośledzone umysłowo po krwotoku podpajęczynówkowym. Jednak około jedna trzecia pacjentów ma duże lub bardzo duże szanse na wyzdrowienie.

Tętniak mózgu jest często objawem przypadkowym, ponieważ zwykle nie ma żadnych objawów. Czasami jednak stwierdzenie jest dokonywane tylko wtedy, gdy już wystąpił krwotok mózgowy. Krwawienie objawia się w postaci nagłych, gwałtownych anihilacyjnych bólów głowy, spadku ciśnienia krwi, wymiotów, trudności w oddychaniu i utraty przytomności. W zależności od rozległości krwotoku mózgowego, czasami śmierć może nastąpić nagle z powodu pozornie pełnego zdrowia.

Nawet po natychmiastowym leczeniu medycznym lub chirurgicznym możliwe są dalsze powikłania, takie jak wtórne krwawienie, skurcze naczyń krwionośnych z ryzykiem udaru niedokrwiennego, zaburzenia odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego z powodu zatkania dróg mózgowo-rdzeniowych, obrzęk mózgu lub drgawki mózgowe. Ponieważ chirurgiczne usunięcie tętniaków mózgu wiąże się z ryzykiem, operacja jest zalecana tylko wtedy, gdy pacjent ma ponad siedem milimetrów wzrostu.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli nastąpi nagły wzrost ciśnienia krwi, istnieje poważny powód do niepokoju. W nagłych przypadkach należy skonsultować się z lekarzem lub wezwać pogotowie. Jeśli w krótkim czasie stan zdrowia pacjenta ulegnie znacznemu pogorszeniu, pilnie potrzebuje pomocy medycznej. W przypadku napadów padaczkowych, objawów paraliżu lub gwałtownego spadku wydolności fizycznej konieczna jest wizyta lekarska. Zaburzenia czynnościowe są sygnałami ostrzegawczymi organizmu. Powinieneś zostać przedstawiony lekarzowi, aby można było postawić diagnozę i ustalić plan leczenia.

Wskazane jest badanie lekarskie w przypadku nieregularnego oddychania, wymiotów, nudności lub zawrotów głowy. Ponieważ tętniak mózgu może być śmiertelny bez leczenia, w przypadku ostrego złego samopoczucia lub ciężkiej choroby należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Bóle głowy, chwiejny chód, przebarwienia skóry czy zaburzenia pamięci to pierwsze oznaki problemu zdrowotnego. Powinieneś zostać zbadany i poddany leczeniu przez lekarza tak szybko, jak to możliwe.

Uczucie ucisku wewnątrz głowy, zaburzenia krążenia krwi i osłabienie tkanki łącznej są uważane za znaki ostrzegawcze organizmu. Aby uniknąć powikłań i wtórnych zaburzeń, lekarz powinien wyjaśnić objawy. W przypadku uczucia mrowienia w organizmie lub innych zaburzeń wrażliwości na skórze, wymagane jest również działanie.

Leczenie i terapia

Leczenie tętniaków mózgu opiera się przede wszystkim na indywidualnym przypadku, a przede wszystkim na lokalizacji i postaci tętniaka. W doborze metod terapeutycznych znaczenie ma również kształt wybrzuszenia naczyniowego. Na przykład, jeśli jest to mniejszy tętniak, o wielkości poniżej siedmiu milimetrów, zlokalizowany w przedniej części krążenia, zwykle nie jest wymagane żadne leczenie.

Jest to szczególnie ważne, jeśli dany pacjent nie miał w przeszłości krwotoku podpajęczynówkowego. Jeśli tętniaki to tętniaki mózgu większe niż siedem milimetrów, należy rozważyć terapię. Aby zminimalizować ryzyko powikłań, waży się wiek pacjenta, stan zdrowia i czynniki neurologiczne.

Dopóki tętniaki mózgu nie powodują dyskomfortu, należy ponownie dokładnie rozważyć możliwe interwencje terapeutyczne. Tętniak mózgu jest chirurgicznie oddzielany od przepływu krwi za pomocą klipsa.

zapobieganie

Chociaż nabywa się liczne tętniaki mózgu, zapobieganie jest trudne. Unikaj czynników ryzyka, takich jak palenie.

Opieka postpenitencjarna

Po właściwym leczeniu tętniaka mózgu następuje faza rehabilitacji. To terapia rehabilitacyjna neurologiczna. Czas trwania tego leczenia uzupełniającego zależy od stopnia zaawansowania choroby. Ważne jest, aby rozpocząć fazę rehabilitacji jak najwcześniej, zwłaszcza u pacjentów z ciężkim tętniakiem.

Jednak w fazie przejściowej pacjent często wymaga opieki neurochirurgicznej. Nierzadko istnieje ścisła współpraca z różnymi specjalistycznymi szpitalami neurologicznymi. Po zakończeniu fazy rehabilitacji dalsza opieka kontrolna jest uważana za przydatną. W ramach tego odbywają się badania kontrolne z wykorzystaniem angiografii.

Pierwsze badanie odbywa się po jednym do sześciu miesięcy. Kolejna kontrola odbywa się rok po pierwszym badaniu, kolejna po trzech latach. Jeśli angiografia ujawni nieprawidłowości, które nie wymagają natychmiastowego leczenia, zaleca się coroczną kontrolę. Jeśli wykonano chirurgiczne zamknięcie, ramy czasowe są podobne.

Oprócz badań obrazowych, kontrolna opieka nad tętniakiem mózgu obejmuje również doradzanie pacjentowi w zakresie jego codziennych procesów. Ich krewni również mogą uzyskać informacje od lekarza.

Dzięki nowoczesnym metodom leczenia znacznie zmniejszył się odsetek kontynuacji leczenia tętniaka mózgu. Rezonans magnetyczny (MRT), obok obrazowania naczyń o wysokiej rozdzielczości, jest również jedną z najważniejszych metod badań kontrolnych.

Możesz to zrobić sam

W większości przypadków osoba dotknięta tą chorobą nie radzi sobie już samodzielnie w życiu codziennym iw wielu przypadkach jest zależna od pomocy i wsparcia opiekunów. Przede wszystkim pomoc własnej rodziny wpływa bardzo pozytywnie na dalszy przebieg choroby. Pomoc psychologiczna jest również konieczna, aby zapobiec depresji i innym zaburzeniom psychicznym.

Przy różnych typach paraliżu często zdarza się, że pacjenci polegają na fizjoterapii lub fizjoterapii. Niektóre ćwiczenia z tych terapii można również powtórzyć w domu, aby nadal łagodzić objawy. W miarę możliwości należy unikać zimnych dłoni i stóp, aby zwiększyć krążenie krwi.

Wiele osób dotkniętych tą chorobą wykazuje również zmniejszoną czujność z powodu tej choroby i potrzebuje specjalnego wsparcia w życiu codziennym. Wsparcie to nie może być zapewnione wyłącznie przez własną rodzinę; wsparcie zawodowe jest często bardzo ważne, aby krewni nie doznali urazów psychicznych. Ponieważ ryzyko upadku jest znacznie zwiększone w przypadku tej choroby, należy odpowiednio dostosować sytuację życiową.