Abacavir

Abacavir jest lekiem hamującym replikację i uwalnianie wirusów. W szczególności abakawir jest stosowany jako środek przeciwwirusowy u pacjentów zakażonych wirusem HIV. Jest elementem terapii skojarzonej.

Co to jest abakawir?

GlaxoSmithKline plc. (GSK) to brytyjska firma farmaceutyczna, która produkuje abakawir. W ramach skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej jest stosowany w leczeniu osób z HIV-1.

Abakawir należy do grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI). Jest to analog nukleozydu. Jest to podobne do naturalnego nukleozydu. Ich działanie rozpoczyna się od enzymu odwrotnej transkryptazy. Enzym ten jest częścią retrowirusów i dokonuje transkrypcji genomu wirusowego RNA na DNA.

Abakawir konkuruje z naturalnymi nukleozydami. Jednak nie ma trzeciej grupy hydroksylowej. Oznacza to, że nie można przedłużyć łańcucha. Terapię abakawirem można rozpocząć dopiero po wykonaniu testu genetycznego, ponieważ z pewnym markerem genowym (HLA-BSternchen5701) możliwe są reakcje zagrażające życiu.

Efekt farmakologiczny

Abakawir jest analogiem nukleozydu. Brakuje trzeciej grupy hydroksylowej. Zapobiega to wydłużaniu się łańcucha podczas transkrypcji. Transkrypcja opisuje proces biologiczny, w którym informacja genetyczna jest przenoszona z nici DNA do RNA.

W tym celu sekwencje zasad RNA i DNA muszą być komplementarne. Transkrypcja jest następnie katalizowana w jądrze komórkowym. Abacavir działa przeciwko temu. Hamuje wzrost wirusów. Farmakodynamicznie abakawir najpierw przekształca się w trifosforan. Są to chemicznie syntetyzowane odpowiedniki kwasu fosforowego. Ponadto część zasadowa jest przekształcana biochemicznie lub rozkładana przez własne układy enzymatyczne organizmu. Powstaje biochemicznie aktywny produkt metaboliczny.

Ten produkt metaboliczny (trójfosforan karborwiru) hamuje wydłużanie łańcucha, a tym samym blokuje transkrypcję. Oprócz manipulacji transkryptazą dochodzi również do przerwania tworzenia łańcucha DNA. Brakująca grupa hydroksylowa uniemożliwia połączenie z dwóch stron. Leczenie abakawirem lub kombinacją NRTI obniża miano wirusa.

Jednocześnie powoduje wzrost liczby komórek CD4. Według badań naukowych stosowanie abakawiru spowalnia postęp niedoboru odporności, redukuje typowe infekcje AIDS, a tym samym znacząco przedłuża życie. Jednak zgodnie z wynikami innych badań korzyść ta zanika z czasem. Wynika to z wszechstronności wirusa H.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Abakawir jest syntetyczną cząsteczką, która wywołuje w organizmie odpowiednie działanie hamujące przeciwko AIDS z niedoborem odporności. Abakawir nie jest rozkładany w organizmie przez układ cytochromu P450, ale przez dehydrogenazę alkoholową, a ponadto przez transferazę glukuronylową.

W dużej mierze unika się interakcji z innymi lekami. Abakawir wykazuje dobrą skuteczność przeciwko wirusowi HIV-1 in vitro, a jego działanie można zwiększyć stosując amprenawir, newirapinę i zydowudynę. Połączone leki, takie jak lamiwudyna i stawudyna, również znacznie zwiększają działanie. Wirusowa oporność na abakawir rozwija się powoli. Wymaga wielu mutacji.

U dorosłych leczonych skojarzeniem abakawiru z lamiwudyną i zydowudyną u 70% osób po 48 tygodniach miano wirusa było niewykrywalne. Liczba komórek CD-4 również znacznie wzrosła. Odpowiednie badanie porównawcze przeprowadzono u dzieci z HIV-1. Dzieci te miały otwartą próbę NRTI, a odsetek wykrywalnego miana wirusa (poniżej 400 kopii / ml) był znacznie wyższy w skojarzeniu z abakawirem niż w przypadku porównywalnych leków.

Zagrożenia i skutki uboczne

W przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na abakawir (sprawdzonej badaniem genetycznym) lub w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby nie należy przyjmować leku. Stosowanie abakawiru w czasie ciąży lub karmienia piersią jest zalecane tylko w ograniczonym zakresie.

Ponadto przeciwko stosowaniu leku przemawiają zapalenie wątroby, kwasica metaboliczna czy hepatomegalia. Jeśli wiadomo, że u pacjenta występują czynniki wysokiego ryzyka chorób wątroby lub jeśli u pacjenta występuje bardzo duże miano wirusa, podawanie abakawiru, zwłaszcza w skojarzeniu z lamiwudyną i zydowudyną, jest wątpliwe.

Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby lub schyłkowa choroba nerek są również względnymi przeciwwskazaniami do stosowania abakawiru. Około 5 procent pacjentów wykazuje reakcje nadwrażliwości. Objawy obejmują wysypkę, nudności, wymioty, ból brzucha, kaszel, podwyższone wartości wątroby, owrzodzenia jamy ustnej, ból głowy i ogólne uczucie choroby.