Bevacizumab

Bevacizumab jest jednym z aktywnych składników stosowanych w leczeniu raka. Jest to humanizowane przeciwciało monoklonalne.

Co to jest bewacyzumab?

Bewacizumab jest ważnym środkiem terapeutycznym w chorobach nowotworowych. Substancja czynna jest stosowana w leczeniu różnych rodzajów raka, takich jak rak piersi, rak okrężnicy, rak trzustki i rak prostaty.

Bewacizumab został zatwierdzony w 2005 roku. Przeciwciało monoklonalne jest jednym z nowszych środków leczniczych. Jednak lek był dotychczas stosowany z dużym powodzeniem.

Oprócz leczenia raka możliwe są również inne wskazania. Lekarstwo jest czasami podawane przeciwko związanemu z wiekiem zwyrodnieniu plamki żółtej oczu.

Efekt farmakologiczny

Rak jest obecnie jedną z najbardziej podstępnych chorób. Prowadzi to do niekontrolowanego wzrostu komórek organizmu. W dalszym przebiegu choroby komórki rakowe coraz bardziej wypierają zdrową tkankę, co ostatecznie prowadzi do powstania złośliwego guza.

W przeciwieństwie do normalnych komórek, komórki rakowe wciąż się dzielą. W niektórych nowotworach komórki rakowe odszczepiają się i rozprzestrzeniają, dzięki czemu mogą dotrzeć do innych narządów przez układ limfatyczny lub krwiobieg, a także je uszkodzić. W takich przypadkach lekarze mówią o guzach potomnych lub przerzutach. W ten sposób rak rozprzestrzenia się coraz bardziej w organizmie i ostatecznie prowadzi do śmierci pacjenta w ostatnim etapie.

Aby guz mógł rosnąć, zależy od własnego dopływu krwi. Do szybkiego wzrostu potrzebuje dużo tlenu i składników odżywczych. W tym celu neuroprzekaźnik VEGF jest wytwarzany przez guz. To wiąże się z receptorem, tworząc naczynia krwionośne.

Bewacizumab pojawia się w walce ze wzrostem guza. Przeciwciało, które jest produkowane w wyniku inżynierii genetycznej, blokuje receptory, tak że substancja przekaźnikowa VEGF nie może już się z nimi wiązać. W ten sposób można zatrzymać tworzenie się naczyń krwionośnych. Z powodu tej właściwości bewacyzumab jest jednym z inhibitorów angiogenezy. Ponieważ brakuje zapasów składników odżywczych i tlenu, guz nowotworowy ostatecznie przestaje rosnąć.

Dodatkowym efektem bewacyzumabu jest uszczelnianie naczyń krwionośnych, co oznacza, że ​​żaden płyn nie może przedostać się do sąsiednich tkanek i zapobiega powstawaniu obrzęku (zatrzymywanie wody w organizmie).

Bewacizumab jest również skuteczny w oku ludzkim. Substancja zawarta w siatkówce zapobiega rozwojowi zaburzających naczyń krwionośnych. To samo dotyczy zatrzymywania wody na plamce.

Bewacyzumab podaje się we wlewie. Lek dostaje się bezpośrednio do krwiobiegu i szybko rozprzestrzenia się w organizmie. Ponieważ bewacyzumab ma strukturę białkową, substancja może być stopniowo rozkładana w całym organizmie.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Bewacizumab jest stosowany w leczeniu różnych typów raka. Na przykład lek podaje się w połączeniu z chemioterapią na raka okrężnicy lub raka odbytnicy. Środek nadaje się również do początkowego leczenia raka piersi z przerzutami, jeśli jest stosowany z lekiem cytostatycznym - paklitakselem lub kapecytabiną.

Wraz z chemioterapią bewacyzumab jest również stosowany w leczeniu raka oskrzeli. Jednak obszar zastosowania jest ograniczony do zaawansowanych guzów potomnych, które nie są już operacyjne. Inne rodzaje raka, które można leczyć przeciwciałem monoklonalnym to raki jajowodów, jajników lub otrzewnej, a także rak nerki, rak prostaty i rak płuc.

Bewacizumab można również podawać eksperymentalnie, aby zapobiec tworzeniu się nowych naczyń krwionośnych w siatkówce oka.Substancja jest stosowana w leczeniu obrzęku plamki żółtej lub zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD). W tym celu lekarz wstrzykuje bewacyzumab do ciała szklistego oka, co prowadzi do zahamowania wzrostu, a niekiedy nawet do zmniejszenia liczby szkodliwych naczyń krwionośnych. Jednak ponieważ bewacyzumab nie został jeszcze zatwierdzony do leczenia okulistycznego, jego stosowanie było dotychczas niezgodne z zaleceniami.

Bewacizumab może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Zalecana dawka to 5 do 15 miligramów na kilogram masy ciała. Jest podawany co trzy tygodnie we wlewie trwającym około 90 minut.

Zagrożenia i skutki uboczne

Około dziesięciu procent wszystkich pacjentów cierpi z powodu niepożądanych skutków ubocznych po przyjęciu bewacyzumabu. Najczęstsze objawy to biegunka, zaparcie, nudności, wymioty, zmęczenie, uczucie osłabienia, wysokie ciśnienie krwi, choroby oczu, krwawienia z jelit, krwawienia z nosa, bóle głowy, katar, gorączka, przebarwienia skóry, suchość skóry, zapalenie skóry, a nawet pęknięcie przewodu pokarmowego .

Możliwe są również ropnie, bóle brzucha, anemia, omdlenia, infekcje, osłabienie mięśni, trudności w oddychaniu, odwodnienie lub apatia. W najgorszym przypadku istnieje ryzyko zawału serca lub udaru.

Leczenie oka może prowadzić do rozległego zapalenia oka. Jeśli układ odpornościowy pacjenta jest już osłabiony, istnieje ryzyko zakażenia tkanek miękkich. Terapię należy wtedy natychmiast przerwać.

Jeśli pacjent jest nadwrażliwy na bewacyzumab, nie należy go stosować. To samo dotyczy nadwrażliwości na przeciwciała ludzkie lub zwierzęce lub przerzutów w mózgu.

Należy również unikać stosowania bewacyzumabu w okresie ciąży, ponieważ doświadczenia na zwierzętach wykazały znaczne uszkodzenia noworodków. Nie należy również stosować leczenia dzieci i młodzieży, ponieważ nie ma jeszcze wystarczających danych dotyczących ich leczenia.

Możliwe są również interakcje między bewacyzumabem a innymi lekami. Na przykład substancja nie powinna być stosowana razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi, takimi jak sunitynib, ponieważ w przeciwnym razie istnieje ryzyko zmian w małych naczyniach krwionośnych.