Tak jak Abiraterone to nazwa składnika aktywnego używanego głównie w terapii raka. Obniżając poziom hormonów, zapobiega rozwojowi wcześniej nieusuniętych przerzutów w ludzkiej prostacie.
Co to jest Abiraterone?
Abirateron powoduje hamowanie hormonów u mężczyzn chorych na raka. W niektórych przypadkach przerzuty są karmione męskim testosteronem. W tym przypadku rak nie odżywia się już testosteronem we krwi.
Można to już znacznie zmniejszyć w ramach już rozpoczętej terapii. W takich początkowych sytuacjach rak w konsekwencji produkowałby własną żywność w trakcie tak zwanej syntezy androgenów. Do tego jednak potrzebuje enzymu CYP17. Z kolei jego produkcja jest hamowana przez abirateron.
W ten sposób przerzuty nie mogą się już odżywiać. Zmniejsza się produkcja hormonu w prostacie, a także w nadnerczach i jądrach. W rezultacie powinno temu towarzyszyć łagodne leczenie raka. Proces ten jest uważany za stosunkowo nowy, a odpowiednie preparaty zawierające substancję czynną abirateron są stosowane w praktyce dopiero od kilku lat.
Efekt farmakologiczny
Kiedy jest stosowany, abirateron - właściwie nazywany octanem abirateronu - blokuje enzym CYP17. Oznacza to, że niektórych hormonów we krwi nie można już przekształcić w testosteron.
W ten sposób poziom testosteronu spada. W rezultacie rak nie może już się z tego odżywiać. Podobnie jednak nie znajduje już wystarczającej ilości hormonów w organizmie, aby móc dalej rosnąć. Jednak abirateron może wykazywać swoje działanie tylko w połączeniu ze sztucznym glukokortykoidem prednizolonem lub prednizonem. W końcu nadnercza nie mogą już wytwarzać własnego glukokortykoidu z powodu hamowania w kontekście stosowania abirateronu.
Dlatego należy to zapewnić. Jednak w dotychczas zbadanych przypadkach wskaźnik sukcesu znacznie wzrósł. Z jednej strony zwiększało to szanse przeżycia pacjenta po postawieniu diagnozy. Z drugiej strony poważne zastosowanie chemioterapii mogłoby również opóźnić się o kilka miesięcy. Ponadto osoby dotknięte chorobą zgłaszały niewielki rozwój bólu. Można by również ograniczyć podawanie odpowiednich leków.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Abirateron jest obecnie stosowany tylko w niewielkiej grupie pacjentów z rakiem. Muszą to być mężczyźni i mieć przerzuty oporne na kastrację. W związku z tym wzrost złośliwych komórek nie powinien odpowiadać zgodnie z oczekiwaniami na poprzednie interwencje.
Konieczne jest również, aby do tej pory nie przeprowadzono żadnej chemioterapii i aby nie nastąpiła żadna chemioterapia ze względu na stan zdrowia danej osoby. Ponadto należało już rozpocząć terapię blokującą hormony. W takich przypadkach rak może już być w zaawansowanym stadium. Jak dotąd jednak nie powinien był podejmować żadnych innych środków.
Efekty tej nowatorskiej terapii są przekonujące. W prawie wszystkich odpowiednich studiach przypadku nastąpiła poprawa stanu zdrowia. Zmniejszono ilość środków przeciwbólowych i skrócono długość pobytu w szpitalu. Obecnie oczekuje się średniej długości przeżycia około pięciu miesięcy w porównaniu z pacjentami, którym nie podawano abirateronu. Jednocześnie znacząco wzrasta jakość życia.
Zagrożenia i skutki uboczne
Jednak abirateron nie okazał się szczególnie korzystny pod względem jakichkolwiek skutków ubocznych. Często obserwuje się ból i obrzęk stawów i mięśni. Bicie serca osiąga przyspieszony rytm. Występuje ogólne zmęczenie, mniejsze obciążenia są trudniejsze do zauważenia.
Ponadto woda może zostać zatrzymana w komórkach organizmu. Odnotowuje się również rosnącą potrzebę oddawania moczu w nocy. Dotyczy to również żołądka i jelit. Dieta jest tylko niedostatecznie trawiona, częściej biegunka i wymioty. Jeśli abirateron jest używany przez długi czas, narządy ciała mogą również ulec uszkodzeniu.
W szczególności wątroba i serce są uważane za wrażliwe. Dlatego lek należy przyjmować bez wyjątku za radą lekarza. W przeciwnym razie niepożądane skutki uboczne mogą wywołać ostre lub przewlekłe dolegliwości lub zniweczyć oczekiwane leczenie raka.
