Ruch toczny

Plik Ruch toczny stopy to bardzo ważny proces w chodzeniu i powolnym biegu. Zaburzenia mogą mieć negatywny wpływ na cały organizm.

Co to jest ruch toczenia?

Toczenie stopy opisuje ruch stopy z uwzględnieniem zmieniających się powierzchni styku podeszwy stopy w trakcie fazy stojącej nogi. Przy przebiegu fizjologicznym w każdym przypadku osiąga się 3 punkty kontaktu łuku stopy, piętę, śródstopie małego palca i śródstopie dużego palca.

Oparcie stopy na pięcie jest początkiem fazy stojącej nogi i ruchu kołysania. W efekcie podeszwa stopy dociera do podłoża i stopniowo przejmuje ciężar ciała. Ruch przebiega w sposób przypominający falę przez zewnętrzną krawędź podeszwy stopy do śródstopia małego palca, a stamtąd w poprzek podbicia dużego palca i do jagody dużego palca. Ruch kończy się uniesieniem tylnej stopy i przepchnięciem jej nad palcem.

Przyczyną tego nieliniowego ruchu jest konstrukcja łuków stopy, których wnęki są albo omijane, jak w przypadku łuku podłużnego, albo przeskakiwane, jak ma to miejsce w przypadku łuku poprzecznego. Napęd do przodu stopy podczas ruchu kołysania pochodzi z silnych mięśni łydek w normalnym tempie chodu, a prostowniki biodra włączają się również przy wyższych prędkościach.

Funkcja i zadanie

Ruch toczenia jest gwarancją, że ruch stopy odbywa się w korzystnych mechanicznie warunkach. W połączeniu z konstrukcją sklepienia zapewnia stopniowe rozłożenie obciążenia pochodzącego z góry na wiele elementów szkieletu stopy. Jest to ważne, aby uniknąć uszkodzeń spowodowanych ciśnieniem, ponieważ poszczególne kości nie są tak mocne, jak w stawie biodrowym i kolanowym.

Kiedy podeszwa stopy dotrze do ziemi, przenoszenie ciężaru przez kość skokową na kość piętową i inne sąsiednie kości stępu rozpoczyna się. Gdy stopa przesuwa się do przodu, w kierunku palców stóp, przenoszenie obciążenia obejmuje również inne kości stępu i kości śródstopia. Ostatecznie ciężar rozkłada się na wiele małych kości i stawów, a obciążenie punktowe poszczególnych części jest bardzo niskie. Wraz z funkcją amortyzacji łuków stopy jest to główny powód, dla którego rzadko dochodzi do choroby zwyrodnieniowej stawów kostki i innych stawów stopy.

Niektórzy ludzie nie wykonują ruchu kołysania lub wykonują go zbyt mało. W efekcie cały ciężar ciała przenosi się na stopę jednym uderzeniem i nie jest amortyzowany. Zgodnie z trzecim aksjomatem Newtona, siła reakcji, która powstaje w kontakcie z podłożem, działa w górę i przy każdym kroku nadmiernie obciąża stawy kolanowe, biodrowe i kręgosłup.

Nie ma ruchu toczenia podczas szybkiego biegu lub skoku. Stopa jest umieszczana bezpośrednio w przedniej części stopy i ponownie odepchnięta w następnej chwili. Krótkotrwale występują skoki ciśnienia, które u dobrze wytrenowanych osób są wchłaniane przez mięśnie.

Inną ważną funkcją ruchu toczenia jest utrzymanie korzystnych warunków statycznych, które są ważne zarówno dla stopy, jak i dla nóg i tułowia. Faliste przemieszczanie się po elementach nośnych szkieletu stopy zapewnia utrzymanie osi nóg i symetrię obciążenia w stosunku do boków. Jest to podstawowy warunek równomiernego rozłożenia nacisku w stawie biodrowym i kolanowym oraz w kręgosłupie.

Choroby i dolegliwości

Istnieje wiele chorób i urazów, które bezpośrednio lub pośrednio wpływają na ruch toczenia. Choroby neurologiczne, które wiążą się z utratą kontroli motorycznej lub postępującym osłabieniem mięśni podudzia i stopy, mają negatywny wpływ na wzorzec chodu. W przypadku stwardnienia rozsianego, polineuropatii, ale także nadużywania alkoholu, z różnych powodów pojawia się niestabilny chód. Często nie ma już ruchu toczenia, a rozstaw kół się zwiększa. Powstaje typowy chód ataktyczny i nieskoordynowany.

Wszystkie urazy, którym towarzyszy silny ból nogi i stopy, mają poważny wpływ na procesy podczas chodzenia. Często pojawia się wzorzec ruchu, który służy do ochrony i uniknięcia nasilającego się bólu. Przewracanie się nie jest już konieczne, przednia część stopy jest umieszczona bezpośrednio na podłodze, a druga noga jest szybko przesuwana do przodu, aby utrzymać jak najkrótszą fazę postawy chorej strony. Ta zmiana wzorca chodu jest powszechnie określana jako utykanie. W przypadku złamań zmęczeniowych kości śródstopia lub stępu zmiana w obrazie ogólnym wygląda podobnie, ale kontakt z podłożem następuje tylko na pięcie.

Wszystkie deformacje stopy mają ogromny wpływ na ruch toczenia i mają negatywne konsekwencje dla statyki. Spłaszczenie lub całkowity demontaż łuków stopy powoduje, że powierzchnie styku zmieniają się podczas toczenia. W przypadku łuku płaskiego, który wpływa na łuk podłużny, wewnętrzna krawędź podeszwy stopy opada i ostatecznie dociera do podłoża. Falistyczny ruch toczenia nie jest już podawany, a rozkład obciążenia w stopie jest całkowicie zmieniony. W szczególności wewnętrzna część kości stępu i kości śródstopia poddawane są dużym naciskom. Jednocześnie to przesunięcie może zmienić oś nogi, w wyniku czego zaangażowane stawy są bardziej obciążone.

Obniżenie łuku poprzecznego w splayfoot uciska głowy 2 - 3 śródstopia. Nie są one tak dobrze wyściełane, jak kulki dużych i małych palców u nóg i reagują na zwiększony stres silnym bólem.

Deformacje palców w szczególności wpływają na końcową fazę ruchu toczenia. W przypadku palców młoteczkowych i pazurowych mobilność jest ograniczona, szczególnie w wydłużaniu. Z tego powodu ruch toczenia nie może nastąpić całkowicie. Jest anulowany i zmienia się rytm chodu.