Lecytyny

Lecytyny to grupa związków chemicznych i ważna część błony komórkowej. Lecytyny są niezbędne dla organizmu człowieka.

Co to są lecytyny?

Lecytyny to związki chemiczne należące do grupy fosfatydylocholin. Są to tak zwane fosfolipidy. Są to kwasy tłuszczowe, kwas fosforowy, gliceryna i cholina.

Nazwa lecytyna pochodzi od greckiego lekithos i oznacza żółtko jaja. Nazwę tę wybrano, ponieważ lecytyna została po raz pierwszy wyizolowana z żółtek jaj w 1846 roku. Dopiero później odkryto, że fosfolipidy można znaleźć we wszystkich organizmach zwierzęcych, a także w wielu roślinach.

Funkcja, efekt i zadania

Lecytyny przejmują wiele czynności funkcjonalnych w organizmie. Ich najważniejszym zadaniem jest tworzenie struktury w organizmie. Żywe komórki ludzkiego ciała otoczone są błoną komórkową. Chroni to organelle komórkowe i utrzymuje wewnętrzne środowisko komórki.

Błona komórkowa składa się z dwuwarstwy lipidowej. Lecytyny są ważną częścią tej podwójnej warstwy lipidowej. Lecytyny wraz z innymi fosfolipidami tworzą tak zwane hydrofilowe okna w nieprzepuszczalnej membranie. Jony, cząsteczki wody i substancje rozpuszczalne w wodzie dostają się do komórki przez te okna. Im wyższa zawartość lecytyny w komórce, tym aktywniej może działać błona komórkowa.

W nerwach i mózgu lecytyna może zostać przekształcona w acetylocholinę w różnych procesach chemicznych. Acetylocholina jest jednym z najważniejszych neuroprzekaźników w organizmie człowieka. Na przykład odpowiada za przekazywanie impulsów nerwowych do serca. Jest także najważniejszym przekaźnikiem w przywspółczulnym i współczulnym układzie nerwowym.

Lecytyna stymuluje enzymy, które neutralizują i eliminują wolne rodniki. Wolne rodniki to cząsteczki wytwarzane w wielu procesach metabolicznych w organizmie. Z chemicznego punktu widzenia są one niekompletne. Brakuje im elektronu w swojej strukturze chemicznej. Aby nadrobić ten niedobór, próbują ukraść ten elektron z innych struktur w ciele. W ten sposób uszkadzają błony komórkowe, a także całe komórki ciała. Uważa się, że wolne rodniki odgrywają kluczową rolę w wywoływaniu raka i innych poważnych chorób.

Lecytyny odgrywają również ważną rolę w trawieniu tłuszczów. Działają jako emulgator lipidów we krwi. Organizm może wykorzystywać tłuszcze tylko w postaci zemulgowanej. Cholesterol jest również emulgowany przez lecytyny. Dzięki temu cholesterol jest rozpuszczalny w pęcherzyku żółciowym. Bez tej emulgacji z cholesterolu mogłyby tworzyć się kamienie żółciowe. Ale lecytyny mogą nie tylko wiązać cholesterol, ale mogą również aktywować enzymy, które rozkładają nadmiar cholesterolu. Tym samym lecytyny działają ochronnie na naczynia krwionośne.

Edukacja, występowanie, właściwości i optymalne wartości

W organizmie lecytyny znajdują się głównie w błonach komórkowych. Wysokie stężenia lecytyny występują zwłaszcza w wątrobie, mózgu, płucach, sercu i tkance mięśniowej. Lecytynę można również znaleźć w osoczu krwi.

Niektóre lecytyny, fosfatydyloetanoloaminy i fosfatydylocholiny, są wytwarzane na szlaku metabolicznym Kennedy'ego. Jest to proces biochemiczny zachodzący w komórkach nerwowych. Lecytyny można jednak również spożywać z pożywieniem. Głównym źródłem lecytyn jest soja. Ale rzepak, olej słonecznikowy i oczywiście żółtko jaja zawierają również lecytyny. Nie określono poziomów lecytyny w osoczu krwi. Dlatego nie ma wartości odniesienia.

Choroby i zaburzenia

Brak lecytyn może prowadzić do wielu różnych objawów w organizmie. Lecytyny odgrywają ważną rolę w metabolizmie tłuszczów. W jednym badaniu mężczyznom i kobietom podawano dożylnie normalne ilości metioniny i kwasu foliowego.

W trakcie badania u badanych wystąpiło stłuszczenie wątroby i pierwsze oznaki uszkodzenia wątroby stały się jasne. Regularne podawanie lecytyn mogłoby odwrócić te zmiany. Lecytyny wiążą części tak zwanych cząstek VLDL. Są one odpowiedzialne za transport tłuszczów z wątroby do tkanek. Cząstek VLDL nie można już produkować bez lecytyn. Tłuszcz gromadzi się w wątrobie i uszkadza tam tkankę.

Jeśli brakuje lecytyn, wydaje się, że tempo śmierci komórek w wątrobie wzrasta. Badania pokazują, że komórki wątroby inicjują zaprogramowaną śmierć komórki, zwaną apoptozą, gdy brakuje im lecytyn. U szczurów niedobór składników odżywczych lecytyn spowodował zwiększoną częstość występowania raka wątroby. Wrażliwość na rakotwórcze chemikalia również wzrosła, gdy brakowało lecytyny.

Wydaje się, że lecytyny odgrywają również ważną rolę w chorobie Alzheimera. Choroba Alzheimera (choroba Alzheimera) to choroba układu nerwowego. Występuje głównie u osób w wieku powyżej 65 lat. Charakterystyczne dla tej choroby jest pogorszenie zdolności poznawczych. Zdolność do zapamiętywania jest ograniczona, orientacja przestrzenna maleje, doświadczanie czasu jest zaburzone, a umiejętności praktyczne ograniczone. Ponadto występują zaburzenia języka, ograniczenie zdolności przestrzenno-konstruktywnych, zaburzenie popędu wewnętrznego i zmienny stan emocjonalny.

Dokładne przyczyny choroby Alzheimera nie są jeszcze jasne. Jednak wraz z postępem choroby brakuje acetylocholiny. Substancja przekaźnikowa nie jest już produkowana w wystarczających ilościach. Prowadzi to do zmniejszonej wydajności mózgu. W kilku badaniach podawanie lecytyn pacjentom z chorobą Alzheimera wykazało niewielką poprawę wydajności pamięci. Jednak lecytyny nie mogą zatrzymać ani nawet wyleczyć choroby. Ze względu na różnorodne działanie lecytyny należy jednak zadbać o odpowiednią podaż fosfolipidów.