Nocleg

Plik Nocleg to zdolność oka do dynamicznej regulacji załamania światła, a tym samym do wyraźnego i ostrego rozpoznawania obiektów z dowolnej odległości.

Jakie jest zakwaterowanie?

Akomodacja to zdolność oka do dynamicznej regulacji załamania światła, a tym samym do wyraźnego i ostrego rozpoznawania obiektów z dowolnej odległości.

Proces akomodacji umożliwia elastyczna soczewka oka, która dzięki sile mięśni może zmieniać swój kształt. Zdolność do przystosowania się pogarsza się wraz z wiekiem. Efekty mogą np. B. być prezbiopią, czyli prezbiopią.

Widzenie i obrazowanie obiektów na płaszczyźnie siatkówki odbywa się pod optycznym punktem bliskim i dalekim. Bliski punkt to najkrótsza odległość, a najdalszy punkt najbardziej oddalony od oka. Zmiana między dwoma ustawieniami oka to akomodacja, czyli ścisłe dopasowanie. Dokładniej, zmiana od ustawienia zdalnego do ustawienia z bliska następuje w pobliżu akomodacji, a proces odwrotny to akomodacja na odległość.

Funkcja i zadanie

Za prawidłowe ustawienie widzenia bliskich lub odległych obiektów odpowiada elastyczna soczewka oka, którą można zmienić pod wpływem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Jest to po prostu wypełniona płynem kula, która jest elastyczna jak balon, ale ma wygląd spłaszczonej soczewki. Wynika to z ciała szklistego, żelopodobnej i przezroczystej cieczy w oku. Szklany korpus dociska soczewkę oka, która nabiera jej kształtu.

Akomodacja jest odruchem, na który może wpływać wola, a tym samym zmienia moc refrakcyjną. Dzieje się to poprzez zmianę soczewki, a dokładniej poprzez mięsień rzęskowy znajdujący się na przedniej wewnętrznej stronie oka. Ma kształt pierścienia i ma włókna strefowe, które utrzymują soczewkę oka. Gdy tylko mięsień rzęskowy zostanie napięty, jednocześnie się kurczy. W rezultacie ciśnienie wewnątrzgałkowe spada, a soczewka oka powiększa się lub staje się bardziej kulista.

W ten sposób można teraz rozpoznać rzeczy, które są w pobliżu. Z drugiej strony, jeśli soczewka oka jest płaska, ponieważ soczewka uformowała eliptyczny kształt, a elastyczne włókna cofnęły się, osoba rozpoznaje odległe obiekty, które są teraz ostro widoczne na siatkówce poprzez akomodację.

Im bliżej oka znajduje się przedmiot, tym większa siła mięśni jest wymagana do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Występuje również przesunięcie mikrostruktur, co z kolei zmienia kształt włókien i soczewki. Mechanizmy przez mięsień rzęskowy są zakwaterowanie zewnętrzne, zmiany spowodowane realokacją zakwaterowanie wewnętrzne nazywa.

Cały proces akomodacji zaczyna się w podstawowym Corexie wizualnym. Włókna przemieszczają się do „obszaru pretectalis” i biegną do rdzenia Edinger-Westphal. Stwarza to wzajemne reakcje oczu, nawet jeśli osoba jest niewidoma. Teraz do gry wkracza mięsień rzęskowy. Jego włókna biegną w dwóch różnych kierunkach, przez mostek i mięsień Müllera.

Ten ostatni jest unerwiony, gdy tylko zbliża się do akomodacji, a także wykonuje niewielki aktywny ruch podczas regulacji oka na odległość w celu ustalenia równowagi wzrokowej. W tych warunkach pojawia się ton relaksacyjny, który znajduje się pomiędzy punktem bliskim i dalekim. Działające dodatkowo siły emanują z elementów elastyczności mięśnia rzęskowego i prowadzą do krótkowzroczności. Ta pozycja spoczynkowa jest dostępna, gdy pole widzenia jest wolne od bodźców, np. B. podczas oglądania w nocy.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zaburzenia widzenia i dolegliwości oczu

Choroby i dolegliwości

Gdy tylko oglądamy obiekt z bliska, następuje ruch zbieżności oczu, któremu towarzyszy zwężenie źrenicy, czyli zwężenie źrenicy. Jeśli interakcja wszystkich czynników jest zakłócona, może z. B. przyjść zmrużyć oczy.

Różne zaburzenia akomodacji prowadzą do wad wzroku. Z jednej strony, gdy traci się zdolność przystosowania się, co zawsze ma miejsce z upływem czasu z powodu starzenia się. Minimalny zasięg widzenia coraz bardziej przesuwa się w dal. Przyczyną jest stwardnienie soczewki oka, która traci swoją elastyczność. Medycyna nazywa to prezbiopią. Zdolność do ścisłej adaptacji jest tracona z powodu wieku i nie można jej zapobiec, ponieważ nie jest to choroba, ale związany z wiekiem i normalny proces utraty funkcji.

Choroba może np. B. wynikają z paraliżu akomodacji. Nazywa się to w okulistyce cykloplegią i wiąże się z utratą funkcji „mięśnia rzęskowego”. Przyczyną może być uszkodzenie przywspółczulnych włókien nerwowych lub aktywna indukcja poprzez znieczulenie środkami farmakologicznymi. Na przykład, jeśli przeprowadza się badanie diagnostyczne oka. Ostre widzenie nie jest wtedy możliwe w okresie paraliżu.

Kolejnym zaburzeniem jest hypo-akomodacja, czyli ograniczony zakres akomodacji, co oznacza maksymalną możliwą zmianę mocy refrakcyjnej w oku. Zmniejsza się to również w starszym wieku, chociaż niedostateczność akomodacji występuje raczej rzadko: jeśli tak, to zwykle występuje w dzieciństwie.

W przypadku hipo-akomodacji powodzenie akomodacji nie odpowiada niezbędnemu impulsowi unerwienia i punkt bliski zostaje przesunięty w dal. Zwykle towarzyszą temu różne reklamacje, np. B. zmienna ostrość wzroku pobliskich obiektów, trudności w czytaniu i tym podobne.

Szczególnie skrajna krótkowzroczność może prowadzić do skurczu lub skurczu akomodacyjnego. Wysiłek akomodacyjny związany z rozpoznawaniem odległych obiektów nie odpowiada impulsowi. Rezultatem jest niewyraźne widzenie i, w gorszych przypadkach, bóle głowy. Można temu zaradzić, stosując okulary przystosowane do zmienionego widzenia i, jeśli to konieczne, leki przeciwskurczowe.

Jednak skurcz akomodacyjny może również prowadzić do czasowej krótkowzroczności. Nazywa się to pseudomyopią, ale nie ma nic wspólnego z krótkowzrocznością.