Sparowany Tętnica twarzowa powstaje jako trzecia główna gałąź zewnętrznej tętnicy szyjnej (arteria carotis externa) i zaopatruje duże części struktur powierzchniowych twarzy, w tym nos, usta i język. Plik Tętnica twarzowa przebiega wyraźnie krętą ścieżką i pokazuje kilka odgałęzień, aby móc zaopatrzyć cały obszar w bogatą w tlen krew z krążenia płucnego.
Co to jest tętnica twarzowa?
Tętnica twarzowa, zwana również tętnicą twarzową lub Tętnica twarzowa o nazwie, wznosi się jako trzecia główna gałąź zewnętrznej tętnicy szyjnej i wykazuje wielokrotny krętą ścieżkę z kilkoma odgałęzieniami w okolicy twarzy i szyi, aby móc zaopatrzyć prawie całą powierzchnię twarzy i części szyi, a także migdałki w natlenioną krew.
Tętnica twarzowa kończy się w wewnętrznym kąciku oka w postaci tętnicy kątowej. Pod względem budowy ściany naczyniowej tętnica twarzowa należy do form przejściowych od elastycznej do muskularnej. Oznacza to, że odgrywa rolę zarówno w wygładzaniu przepływu krwi w tętnicach, jak iw regulacji skurczowego ciśnienia krwi poprzez hormony stresu uwalniane przez współczulny układ nerwowy. Mięśnie gładkie ścian tętnic reagują na hormony skurczem, powodując zwężenie naczynia krwionośnego i wzrost ciśnienia krwi.
Anatomia i budowa
Tętnica twarzowa, która wyrasta z zewnętrznej tętnicy szyjnej na poziomie żuchwy, biegnie na niewielką odległość wzdłuż dolnej strony żuchwy, a następnie odchyla się do góry i ciągnie na boki od nosa do wewnętrznego kącika oka, gdzie kończy się jako tętnica kątowa i łączy się z układem kapilarnym.
Od tętnicy twarzowej odgałęzienie od tętnicy podniebiennej wstępującej (arteria palatina ascendens), tętnicy dolnej podbródka (arteria submentalis), tętnicy dolnej i górnej wargi (arteria wargowa górna / dolna), a także od gałęzi końcowej, tętnicy kątowej oka (arteria angularis). Można zauważyć, że boczna gałąź tętnicy twarzowej zespala się z odgałęzieniem górnej tętnicy szczękowej. Oznacza to, że istnieje bezpośrednie połączenie między dwoma odgałęzieniami tętnic, tak że jeśli jedna z dwóch tętnic ulegnie awarii, drugie naczynie może działać jako rezerwowe.
Tętnica twarzowa odpowiada typowi tętnicy mieszanej, stanowiącej przejście od dużej, elastycznej tętnicy blisko serca, takiej jak aorta, do typu mięśniowego. Oznacza to, że ich środkowa ściana naczynia, błona środkowa lub środek, zawiera włókna elastyczne, a także komórki mięśni gładkich w kształcie pierścienia i spiralnie nachylone. Podczas gdy włókna elastyczne reagują biernie na wzrost ciśnienia krwi poprzez rozciąganie i poszerzanie światła naczynia, komórki mięśni gładkich reagują na hormony stresu. Powodują one kurczenie się komórek mięśniowych, co prowadzi do zwężenia naczynia i odpowiedniego wzrostu ciśnienia krwi.
Funkcja i zadania
Jedną z głównych funkcji i zadań tętnicy twarzowej jest zaopatrywanie struktur powierzchniowych twarzy w natlenioną krew. Tętnica twarzowa spełnia tę funkcję i zadanie poprzez rozgałęzione naczynia. W szczegółach, wstępująca tętnica podniebienna zaopatruje gardło, a tętnica podbródkowa zaopatruje ślinianki żuchwowe i sąsiednie struktury.
Tętnice wargowe dolne i górne zaopatrują wargę dolną i górną, a odgałęzienie końcowe, tętnica kątowa, służy zaopatrzeniu nosa i struktur w wewnętrznym kąciku oka. Jako typ mieszany, tętnica twarzowa uosabia przejście od dużej, elastycznej tętnicy blisko serca do typu muskularnego. Oznacza to, że tętnica twarzowa w niewielkim stopniu przyczynia się do biernej funkcji Windkessel naczyń elastycznych, ale również odgrywa rolę w aktywnym zwężaniu lub poszerzaniu światła z powodu komórek mięśni gładkich w jej środkowej ścianie naczynia, medium.
Podczas skurczu komorowego Windkessel wygładza szczytowe ciśnienie krwi poprzez poszerzenie światła naczynia i stabilizuje przepływ krwi. Podczas rozkurczu, czyli fazy relaksacji komór, ściany naczynia ponownie się kurczą i tym samym utrzymują niezbędne ciśnienie resztkowe (ciśnienie rozkurczowe). Komórki mięśni gładkich zawarte w pożywce są również zdolne do reagowania na hormony stresu poprzez skurcz. Prowadzi to do zwężenia naczyń krwionośnych z efektem podwyższenia ciśnienia krwi.
Mechanizm, w którym zaangażowana jest tętnica twarzowa, jest ważny w sytuacjach stresowych i przy zmieniających się wymaganiach dotyczących wydajności z powodu wysiłku fizycznego lub psychicznego.
Choroby
Możliwe choroby i dolegliwości, które mogą wpływać na tętnicę twarzową, są takie same, jak te, o których wiadomo, że wpływają na inne tętnice. Najczęstsze problemy wynikają ze zwężenia (zwężenia) światła tętnicy twarzowej.
Prowadzi to do niewystarczającej podaży podległych obszarów zaopatrzenia. Jedynym wyjątkiem jest odgałęzienie końcowe tętnicy twarzowej, które jest bezpośrednio połączone z tętnicą zębodołową dolną, odgałęzieniem bocznym tętnicy szczękowej, tak że w przypadku częściowego uszkodzenia tętnicy twarzowej, tętnica zębodołowa dolna może przejąć dopływ „z drugiej strony”. Zwężenia są zwykle spowodowane miażdżycą tętnic, w której złogi, tzw. Blaszki, tworzą się w ośrodku, sklerotyzują naczynie w miejscu i wystają do światła, powodując zwężenie.
Wąskie gardła mogą również tworzyć się w naczyniach w wyniku miejscowego zapalenia, na przykład w wyniku odpowiedzi immunologicznej na infekcję. W niektórych przypadkach skrzepy krwi (skrzepliny) mogą tworzyć się u źródła zapalenia, co prowadzi do zakrzepicy, zatkania naczynia. W rzadkich przypadkach skrzepliny mogą być przenoszone wraz z krwiobiegiem i osadzać się w mniejszej tętnicy i powodować zator, który czasami ma daleko idące skutki.
Wybrzuszenia, tzw. Tętniaki, są niezwykle rzadkie i stosunkowo łatwe do zidentyfikowania w okolicy tętnicy twarzowej, ponieważ sieć naczyniowa tętnicy twarzowej znajduje się zwykle na powierzchni twarzy, a ewentualne krwawienie jest zwykle łatwo dostępne.
