Staw atlantowo-potyliczny

Tak jak Staw atlantowo-potyliczny nazywa się stawem górnej głowy. Wraz z dolnym przegubem głowy zapewnia mobilność podobną do przegubu kulowego.

Co to jest staw szczytowo-potyliczny?

Nazywa się również staw atlanto-potyliczny górny staw głowy lub Articulatio atlantooccipitalis znany. Oznacza to staw, który znajduje się między potylicą (Os occipitale) a pierwszym kręgiem szyjnym (atlas).

Wraz ze stawem atlantoosiowym (dolnym stawem głowy) i mocowaniami mięśniowymi tworzy połączenie między podstawą czaszki a kręgosłupem szyjnym. Ponadto stanowi ważny obszar integracji w organizmie człowieka. Ruchliwość stawu szczytowo-potylicznego jest podobna do stawu kulowego.

Anatomia i budowa

Staw atlanto-potyliczny to staw jajowy (staw elipsoidalny). Znajduje się między dwoma kłykciami potylicznymi a dołkiem stawowym pierwszego kręgu szyjnego.

Torebka stawowa stawu górnego głowy jest wzmocniona po stronie brzusznej i plecach. W odcinku tylnej części błony między kręgami szyjnymi znajduje się większy otwór, który jest zamknięty tylko przez tę membranę. Z tego obszaru do przestrzeni podpajęczynówkowej lub do cysterny móżdżkowo-rdzeniowej, która jest jej poszerzeniem, można dotrzeć za pomocą kaniuli. W ten sposób dochodzi do nakłucia płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu mózgowo-rdzeniowego). W tym momencie jednak rdzeń kręgowy może również zostać zniszczony przez ostre ukłucie.

Wewnątrz kanału kręgowego znajduje się błona piersiowa, więzadło, które przebiega przez dwa stawy głowy. Poniżej znajduje się więzadło krzyżowe pierwszego kręgu szyjnego (ligamentum cruciforme atlantis).

Staw szczytowo-osiowy jest również ważny dla stawu szczytowo-potylicznego. Składa się z articulatio atlantoaxialis mediana i articulatio atlantoaxialis lateralis. 1 i 2 kręg szyjny (oś) są połączone ze sobą górnymi odcinkami stawowymi wyrostków stawowych. Oba obszary stawów są otoczone wspólną torebką stawową. Kilka pasków zapewnia mocowanie. Oś densa, proces kostny w kształcie stożka, odpowiada za obracanie głowy, np. Potrząsanie głową. Przegub obrotowy umożliwia obrót o 20 do 30 stopni w obie strony. Dolny przegub głowy odpowiada za około 70 procent obrotów głowy.

Włókna torebki stawowej stabilizujące staw szczytowo-potyliczny są wzmocnione grzbietowo i brzusznie jak wstęga. Nazywa się Ligamentum atlantooccipitale anterius i Ligamentum atlantooccipitale posterius. Dalszą stabilizację zapewnia więzadło krzyżowe atlantis.

Funkcja i zadania

Współdziałanie stawu szczytowo-potylicznego i stawu szczytowo-osiowego zapewnia delikatną gradację ruchów głowy. Górny przegub głowy umożliwia odchylenie głowy do przodu o 20 stopni i do tyłu o 30 stopni. Może również odchylić głowę o 15 stopni w jedną stronę. W ten sposób staw szczytowo-potyliczny umożliwia zgięcie i wyprostowanie głowy. Połączenie ruchów kiwania górnego stawu głowy i ruchów obrotowych dolnego stawu głowy gwarantuje ruchy na wszystkich trzech poziomach przestrzennych.

Ponadto staw szczytowo-potyliczny wraz ze stawem szczytowo-osiowym i mocami mięśniowymi zapewniają połączenie podstawy czaszki z odcinkiem szyjnym kręgosłupa.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Na staw szczytowo-potyliczny mogą mieć wpływ różne urazy. Istnieje ryzyko, że rdzeń kręgowy i wydłużony rdzeń kręgowy (rdzeń przedłużony) zostaną uszczypnięte lub nawet odcięte na skutek złamania szyi.

Prowadzi to do złamania zęba drugiego kręgu szyjnego. Możliwe jest również zerwanie więzadeł osi zagłębienia. To z kolei powoduje poważne uszkodzenie ośrodka oddechowego i krążenia, co natychmiast prowadzi do śmierci danej osoby. W przypadku podejrzenia, że ​​poszkodowany, który nie oddycha spontanicznie, złamał oś nóg, należy wykonać niezbędną intubację, aby przeciwdziałać uszkodzeniom rdzenia kręgowego lub wydłużonego rdzenia. Kręgosłup szyjny musi znajdować się w neutralnej pozycji.

Urazy więzadeł, w których nie ma złamania osi zagłębienia, mogą prowadzić do niestabilności obu stawów głowy. Obejmują one za. Objawy, takie jak zaburzenia oddychania lub centralny bezdech senny. Jeśli oś zagłębienia jest niekompletna lub w ogóle nie rozwinięta, jest to przyczyną podwichnięcia atlanto-osiowego. Staw głowy jest niecałkowicie przemieszczony między 1. a 2. kręgiem szyjnym. Dlatego istnieje ryzyko uszkodzenia rdzenia kręgowego.

Innym możliwym urazem górnego stawu głowy jest zerwanie paska, który znajduje się między pierwszym kręgiem szyjnym a osią jam. Często uszkodzone są również części torebki stawowej między 1. a 2. kręgiem szyjnym. Atlas grozi dryfowaniem na osi. Lekarze mówią wtedy o urazie spowodowanym niestabilnością osiową.

Wyraźna niestabilność obu stawów głowy jest również możliwa w przypadku pęknięć torebki stawowej między więzadłami lub atlasem a potylicą. Nierzadko zdarza się, że lekarze pomijają zaburzenie niestabilności w swojej diagnozie, ponieważ pacjent jest bardziej podatny na skurcze mięśni niż na niestabilność podczas badania. Powodem tego jest zwiększone napięcie w mięśniach, które jest zabezpieczeniem przed rozchodzeniem się kręgów. Jednak po podaniu środków zwiotczających mięśnie, fluoroskopia może wykazać utratę stabilizacji stawu głowy.

Objawy uszkodzenia niestabilności wynikają przede wszystkim z zaburzeń krążenia w okolicy tętnicy szyjnej wewnętrznej, żył szyjnych i tętnic kręgowych. Może to prowadzić do powtarzającego się braku tlenu. Ponadto osoby dotknięte chorobą często cierpią na zaburzenia widzenia, takie jak latające komary, zawroty głowy i oszołomienie. Jednak zawał nie występuje. Zamiast tego występuje nieznacznie wyraźna śmierć komórek miąższu mózgu.